Fandom

Science Wiki

Γαλατία

63.276pages on
this wiki
Add New Page
Talk1 Share

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Κελτική

Gaul, Gallia


Maps-Galatia-02-goog.jpg

Γαλατία.

Maps-Celts-02-goog.gif

Κελτική.

Maps-Celts-goog.png

Γαλατία.

Maps-Narbonensis-01-goog.jpg

Ναρβωνίτιδα.

Maps-Narbonensis-02-goog.jpg

Ναρβωνησία.

Maps-Celtica-goog.gif

Ναρβωνησία.

Maps-Galatia-01-wik.png

Γαλατία.

Maps-Gallia-goog.jpg

Γαλατία.

Maps-Galatia-01-goog.jpg

Ναρβωνησία.

Maps-Belgica-01-goog.gif

Βελγική.

Maps-Galatia-03-goog.gif

Γαλατία.

Maps-Celtice-North-01-goog.jpg

Γαλατία Κελτική

Maps-Europe-Central-BC-05C-01-goog.jpg

Κεντρική Ευρώπη 5ος Αιώνας μ.Χ.
Βησιγότθοι Βουργουνδοί Φράγκοι Έρουλοι Σάξονες Άγγλοι Θουρίγγιοι Φρίσιοι Βρετόνοι

- Ιστορική χώρα της Δυτικής Ευρώπης.

ΕτυμολογίαEdit

Η ονομασία "Γαλατία" σχετίζεται ετυμολογικά με την λέξη "Κέλτες".

ΕισαγωγήEdit

Με την ονομασία Γαλατία εννοείται η περιοχή της Δυτικής Ευρώπης που συμπεριλαμβάνει τα σημερινά εδάφη

Από τη λατινική ονομασία της Γαλατίας (λατ. Gallia) προήλθε και η ονομασία στην Ελληνική Γλώσσα του σύγχρονου κράτους της Γαλλίας, σε αντίθεση με την πλειοψηφία των υπόλοιπων γλωσσών της Γης, στις οποίες έλκει τη ρίζα του από το κράτος των Φράγκων (π.χ. France, Frankreich, Francia κλπ.)

ΜορφολογίαEdit

Ποταμοί Γαλατίας

A

Αμάτισσος Ποταμός ( = Amatissa Άνδρας Ποταμός ( = Andra (flumen) Άνσας Ποταμός ( = Ansa (tributarius Ligeris)

Άραυρις Ποταμός ( = Arauris) (flumen Franciae) Αρκαίος Ποταμός ( = Arcae (flumen) Αρδώος Ποταμός ( = Arduus (flumen Franciae) Αργεντόνιος Ποταμός ( = Argentonium (tributarius Thoedae) Αροάννας Ποταμός ( = Aroanna Αρώτιος Ποταμός ( = Arotius Άρβας Ποταμός ( = Arva (flumen Normanniae) Άταξ Ποταμός ( = Atax Άτωρ Ποταμός ( = Atur Αύρσος Ποταμός ( = Aursum Άβαρας Ποταμός ( = Avara (tributarius Cari) Avara Minor Αξώνας Ποταμός ( = Axona

B Βηβρώνος Ποταμός ( = Bebronus Βηδάκιος Ποταμός ( = Bedacius Βηλναίος Ποταμός ( = Belnaium Βησβρίας Ποταμός ( = Besbria Βησώος Ποταμός ( = Besua (flumen Franciae) Βηβέρας Ποταμός ( = Bevera (tributarius Sequanae) Βιδάσσων Ποταμός ( = Bidasso Βιόνας Ποταμός ( = Biona (amniculus Franciae) Βίρρας Ποταμός ( = Birra (flumen Franciae) Βλήσας Ποταμός ( = Blesa (tributarius Saravi) Βλησίας Ποταμός ( = Blesia Βόρνας Ποταμός ( = Borna (tributarius Ligeris) Βρανλίας Ποταμός ( = Branlia Βρυγίας Ποταμός ( = Brigia Βρισέλλας Ποταμός ( = Brisella Βουβούλας Ποταμός ( = Bubula (tributarius Sicaulae)

C Καραντώνος Ποταμός ( = Carantonus Κάρος Ποταμός ( = Carus (fluvius) Χαβανάλης Ποταμός ( = Chavanaletis Χίσσων Ποταμός ( = Chisso Κίζας Ποταμός ( = Ciza Κοίσος Ποταμός ( = Coisus Κούσσων Ποταμός ( = Cusso

D

Δίβας Ποταμός ( = Diva (tributarius Thoedae) Δώρας Ποταμός ( = Dora Δρουεντίας Ποταμός ( = Druentia Δούβις Ποταμός ( = Dubis (flumen) Δούνος Ποταμός ( = Dunus Δουνζιακός Ποταμός ( = Dunziacum (tributarius Ligeris) Δουράνιος Ποταμός ( = Duranius Δουρωτίας Ποταμός ( = Durotia

E

Έλλας Ποταμός ( = Ella (flumen Franciae) Εσίας Ποταμός ( = Esia Εξώνας Ποταμός ( =Exona (flumen Franciae)

F Φουρανός Ποταμός ( = Furanus

G Γαρούνας Ποταμός ( = Garunna Γιρούνδιος Ποταμός ( = Girundia Γραύνας Ποταμός ( = Grauna

H Ελδόνιος Ποταμός ( = Heldona

I Ιόλαρος Ποταμός ( = Iolara Ιρούμνας Ποταμός ( = Irumna Ίσαρ Ποταμός ( = Isara (flumen Alpium) Ίττος Ποταμός ( = Itto

L Λαδίων Ποταμός ( =Ladio Λάργας Ποταμός ( =Larga Λατανός Ποταμός ( =Latanus Λήδος Ποταμός ( =Ledus (fluvius) Λίγηρ Ποταμός ( =Liger Λιγερούλας Ποταμός ( =Ligerula Λινίων Ποταμός ( =Linio (Forensis) Λόδας Ποταμός ( =Lodda (tributarius Ligeris)

M Μάλβας Ποταμός ( = Malva (tributarius Ligeris) Ματρόνας Ποταμός ( = Matrona) Μόλων Ποταμός ( = Molo) Μόσας Ποταμός ( = Mosa) Μοσέλλας Ποταμός ( = Mosella (flumen)

N Νίβαρις Ποταμός ( =Niveris (tributarius Ligeris)

O Ολιζών Ποταμός ( = Olizo (tributarius Bornae) Όλτις Ποταμός ( = Oltis Όσκαρος Ποταμός ( = Oscara Όβος Ποταμός ( = Ovus (tributarius Exona)

Q Ουάντιος Ποταμός ( =Quantia

R Ροδανός Ποταμός ( =Rhodanus Ροδανήσιος Ποταμός ( =Rodanesium

S Σάβις Ποταμός ( =Sabis Σάμαρος Ποταμός ( =Samara (flumen) Σάραβος Ποταμός ( =Saravus Σκάλδις Ποταμός ( =Scaldis Σήδας Ποταμός ( =Seda Σηδάνης Ποταμός ( =Sedana Σηνούνας Ποταμός ( =Senuna Σηκουάνας Ποταμός ( =Sequana Σησομίρης Ποταμός ( =Sesomires Σήβας Ποταμός ( =Seva (flumen Franciae) Σίκαυλος Ποταμός ( =Sicaula Σορνίνος Ποταμός ( =Sorninus Σουππίας Ποταμός ( =Suppia

T Τάρνις Ποταμός ( =Tarnis Τέκκας Ποταμός ( =Tecca Tecca Parva Τέρνας Ποταμός ( =Terna Θοίδας Ποταμός ( =Thoeda Θοιρητός Ποταμός ( =Thoeretus Τίλας Ποταμός ( =Tila Τούρβας Ποταμός ( =Turba (flumen Franciae)

U Ουτρίων Ποταμός ( =Utrio

V Βαρέννας Ποταμός ( =Varenna Βάρος Ποταμός ( =Varus Βεγέριος Ποταμός ( =Vegeria Βεσέσιος Ποταμός ( =Vesesia Βιδούλας Ποταμός ( =Vidula Βιγέννας Ποταμός ( =Vigenna (flumen) Βιγγέννας Ποταμός ( =Vingenna Βιτεφλέδας Ποταμός ( =Vitefleda Βρίλιος Ποταμός ( =Vrilia

ΓεωγραφίαEdit

Οι γνωστές ιστορικές πόλεις είναι:

ΙστορίαEdit

ΜεταναστεύσειςEdit

Υπό τον Βρέννο, οι Γαλάτες νίκησαν τους Ρωμαίους στη μάχη του Αλία Ποταμού το 387 π.Χ.

Στην Βαλκανική Χερσόνησο, το 281 π.Χ. εμφανίστηκε ένα μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα Γαλατών εξ Ανατολής στη Θράκη.

Ένας άλλος Γαλάτης αρχηγός, που ονομαζόταν επίσης Βρέννος, έφθασε μέχρι τη Μέση Ελλάδα και την τελευταία στιγμή απετράπη η καταστροφή του ιερού του Απόλλωνα στους Δελφούς. [1].

Την ίδια περίοδο, μια ομάδα περίπου 10.000 Κελτών πολεμιστών με δούλους και γυναικόπαιδα διέσχισαν τη Θράκη και κατευθύνθηκαν στη Μικρά Ασία, έπειτα από έκκληση του βασιλέα του ελληνιστικού κράτους της Βιθυνίας Νικομήδη Α' του Φιλέλληνα στη διαμάχη του κατά του αδελφού του. Τελικώς, η ομάδα αυτή εγκαταστάθηκε στις περιοχές της ανατολικής Φρυγίας και δυτικής Καππαδοκίας στην κεντρική Μικρά Ασία, για αυτό και η περιοχή έγινε γνωστή ως Γαλατία.

Προρρωμαϊκή ΕποχήEdit

Η πρώιμη ιστορία των Γαλατών βασίζεται κυρίως στην αρχαιολογική έρευνα.

Ωστόσο, υπάρχουν ελάχιστες γραπτές πηγές για τα φύλα που έζησαν στις περιοχές αυτές ενώ αμφισβητείται και η σύδεσή τους με τα εκεί αρχαιολογικά ευρήματα.

Επίσης, νεφελώδες είναι το τοπίο όσον αφορά τις γλωσσικές και γενετικές διαφοροποιήσεις των διακριτών Κελτικών φύλων, καθώς λίγες φορές πραγματικά προκύπτουν κοινά συμπεράσματα.

Η κύρια πηγή για τους Κέλτες της Γαλατίας ήταν ο Ποσειδώνιος ο Απαμεύς, ο οποίος μνημονευόταν σε γραπτά του Τιμαγένη, του Ιούλιου Καίσαρα, του Διόδωρου Σικελιώτη και του γεωγράφου Στράβωνα.

Πολιτισμικά στοιχεία των πρωτο-Κελτών φαίνεται να ανιχνεύονται βορειοδυτικά της κοιλάδας του Δούναβη, αν και η συγκεκριμένη θεωρία αμφισβητείται. Ανήκαν στον Πολιτισμό Λα Τεν, του οποίου το λίκνο ήταν η βορειοανατολική Γαλλία και η νότια Γερμανία, ο οποίος επεκτάθηκε και άνθησε από το 450 π.Χ. μέχρι τον 1ο αιώνα π.Χ. στη Γαλλία, την Ελβετία, την Αυστρία, καθώς και στις περιοχές της Βοημίας, Μοραβίας, Σλοβακίας και Ουγγαρίας. Όταν επεκτάθηκαν στα δυτικά, σε χώρες όπου οι άνθρωποι ομιλούσαν μια γλώσσα που οι σύγχρονοι μελετητές αποκαλούν Κελτική, επειδή οι Έλληνες συνήθιζαν να αποκαλούν Κέλτες όλους τους κάτοικους της Δύσης εκτός από τους κατοίκους των Βρεττανικών Νήσων, οι σύγχρονοι μελετητές ονόμασαν "Κέλτες" διάφορους από αυτούς τους λαούς, ακόμη κι αν δεν κατοικούσαν στη Δύση και δεν ομιλούσαν την Κελτική Γλώσσα.

Κατά το 2ο αιώνα π.Χ., η περιοχή της σημερινής Γαλλίας αποκαλούνταν από τους Ρωμαίους Gallia Transalpina (Υπεράλπεια Γαλατία).

Ο Ιούλιος Καίσαρας χωρίζει τους Γαλάτες σε τρεις εθνικές υποομάδες:

Ωρισμένοι μελετητές υποθέτουν ότι οι Βέλγοι έχουν και Κελτικές και Γερμανικές ρίζες, ωστόσο το ζήτημα αυτό δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Αυτό οφείλεται στις πολιτικές παραμέτρους που παρεισέφρεαν στην ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων από τους Γάλλους ιστορικούς το 19ο αιώνα, οι οποίοι είχαν υιοθετήσει πλήρως την άποψη του Καίσαρα ότι η Γαλατία εκτεινόταν από τα Πυρηναία μέχρι το Ρήνο προς βορρά, καθώς ευνοούσε τις εθνικές επεκτατικές φιλοδοξίες της χώρας υπό την ηγεσία του Ναπολέοντα Γ'.

Ωστόσο, μεταξύ των φυλών υπήρχε γλωσσικός διαχωρισμός: γαλατικές θεωρούνταν οι φυλές που ομιλούσαν τη Γαλατική Γλώσσα. Έτσι, οι Ακουιτανοί θεωρούνταν μάλλον Βάσκωνες, ενώ οι Βέλγες θεωρούνταν Γαλάτες, αλλά με Γερμανικές επιρροές.

Παράλληλα, ταυτόχρονα με τους Γαλάτες, στην περιοχή της Γαλατίας κατοικούσαν Λίγυρες (οι οποίοι είχαν αναμιχθεί με τους Κέλτες), Έλληνες και Φοίνικες, οι οποίοι είχαν ιδρύσει εμπορικές αποικίες στις Μεσογειακές ακτές, όπως η Μασσαλία.

Τον 2ο αιώνα π.Χ., η Μεσογειακή Γαλατία είχε αναπτυχθεί και ευημερούσε περισσότερο από τις βόρειες και έντονα δασώδεις Γαλατικές περιοχές, στις οποίες υπήρχαν ελάχιστες πόλεις εκτός από φρούρια (λατ. oppidum/-a).

Η ευημερία των νότιων περιοχών ήταν ο λόγος που η Ρώμη προσέτρεξε για βοήθεια προς τους κατοίκους της Μασσαλίας προς αντιμετώπιση επιθέσεων από Λίγυρες και Γαλάτες.

Μέχρι το 121 π.Χ., οι Ρωμαίοι είχαν κατακτήσει την περιοχή της Προβηγκίας. Έτσι, άρχισε να ανέρχεται σταδιακά και να αποκτά δύναμη η Γαλατική φυλή των Αρβερνών, η οποία κατοικούσε κυρίως τη σημερινή περιοχή του "Κλερμόν-Φεράν" και της Ωβέρνης και από την οποία καταγόταν ο διαβόητος Γαλάτης αρχηγός Βερκιγγετόριξ.

Γαλατικοί ΠόλεμοιEdit

Ο Ιούλιος Καίσαρας μετέβη με το στρατό του στη Γαλατία το 58 π.Χ. με το πρόσχημα της παροχής βοήθειας στους Γαλάτες συμμάχους της Ρώμης κατά των Ελβετών.

Με τη βοήθεια διαφόρων Γαλατικών φυλών, κατάφερε να κατακτήσει όλη τη Γαλατία εκτός από τη φυλή των Αρβερνών, οι οποίοι συνέχιζαν να αντιστέκονται με ηγέτη το στρατηγό Βερκινγκετόριξ.

Στη μάχη της Γεργοβίας το 52 π.Χ., οι Γαλάτες νίκησαν τους Ρωμαίους[3], ωστόσο ο Ιούλιος Καίσαρας συνέλαβε τον Βερκινγκετόριξ μετά τη μάχη της Αλεσίας, με την οποία και τερματίστηκε η Γαλατική αντίσταση.[3].

Ρωμαϊκή ΕποχήEdit

Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση, η Γαλατία ενσωματώθηκε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ως επαρχία, υιοθετήθηκε η Λατινική Γλώσσα, άλλαξε ο τρόπος διοίκησης και οι Γαλάτες, τελικά, έγιναν Ρωμαίοι πολίτες.

Από τον 3ο έως τον 5ο αιώνα, η Γαλατία δεχόταν επιδρομές από τους Φράγκους και τελικά αποσπάστηκε από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά τα έτη 260 - 273, αποτελούμενη από τα εδάφη της Γαλατίας, της Βρεταννίας και της Ισπανίας.

Μετά τη νίκη των Φράγκων στη μάχη του Σουασόν το 486, η Γαλατία τέθηκε υπό την εξουσία των Μεροβιγγείων.

Κοινωνική δομή Edit

Οι Γαλάτες ήταν φυλετική και γεωργική κοινωνία, αντίθετα από τους άλλους κελτικούς λαούς. Δεν είχαν μόνο οι Δρυΐδες πολιτική εξουσία στη Γαλατία, αντιθέτως το αρχικό πολιτικό σύστημα ήταν περίπλοκο και βάση του ήταν η φυλή, που αποτελούσε από μόνη της τη μικρότερη διοικητική, αλλά και στρατιωτική μονάδα μιας επαρχίας[4]. Κάθε φυλή είχε ένα συμβούλιο γηραιών και αρχικά έναν βασιλιά, ενώ αργότερα αντικαταστάθηκε από έναν αιρετό άρχοντα που εκλεγόταν κάθε χρόνο. Οι φυλετικές αυτές υποομάδες ενώνονταν σε ενιαίες ομάδες που ονομάζονταν civitates[5], οι οποίες θα αποτελούσαν αργότερα τη βάση για τη διαίρεση της Γαλλίας σε εκκλησιαστικά επισκοπάτα και αρχιεπισκοπές, κάτι που διατηρήθηκε με ελάχιστες αλλαγές μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση.

Συνεπώς, ως επί το πλείστον, οι Γαλάτες είχαν την αίσθηση μιας τοπικής εθνικότητας και οι κλασσικές πηγές πιστοποιούν ότι υπήρχαν δέκα έξι διακριτά τοπικά έθνη Γαλατών.

Η Γαλατία ήταν πολιτικά διαιρεμένη και δεν υπήρχε ενότητα ανάμεσα στις διάφορες φυλές, παρά μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις, όπως στη συμμαχία εναντίον των δυνάμεων του Ιούλιου Καίσαρα υπό τον Βερκιγγετόριγα.

Γενικά οι Γαλάτες σε όλη την Ευρώπη δεν είχαν διαμορφώσει ένα ενιαίο έθνος, παρά μονάχα θύλακες του συνεχούς δικού τους πολιτισμού.

Κελτική ΘρησκείαEdit

Στους Γαλάτες κυριαρχούσε ο ανιμισμός, καθώς απέδιδαν ανθρώπινα χαρακτηριστικά στα στοιχεία της Φύσης γύρω τους, εξυψώνοντάς τα σε ημίθεους, όπως λίμνες, ποταμούς, όρη, ακόμα και ζώα.

Το ιερότερο ζώο τους ήταν το αγριογούρουνο, το οποίο εντοπίζεται ως σύμβολο σε γαλατικό στρατιωτικό εξοπλισμό, ενώ η θήρευσή του συμβολίζει την καταδίωξη του πνευματικού από το επίγειο.

Η θρησκεία τους ήταν πολυθεϊστική: υπήρχε ένα κοινό πάνθεον για όλες τις φυλές, ωστόσο λατρεύονταν και τοπικές και οικιακές θεότητες, με μεγάλες επιρροές από την Ολυμπιακή και Ρωμαϊκή Θρησκεία.

Κυρίαρχες φυσιογνωμίες θεωρούνται οι Δρυΐδες, οι οποίοι είχαν εξέχουσα θέση σε κάθε φυλή: ήταν αρμόδιοι για την πολιτιστική και θρησκευτική γνώση, καθώς επίσης και για τις τελετουργικές ιεροπραξίες, αλλά και υπεύθυνοι για την εκπαίδευση των αριστοκρατών. Κατείχαν όχι μόνον θρησκευτική αλλά και κοινωνική δύναμη, που ενδεχομένως σε ύστερες φάσεις εξελίχθηκε σε πολιτική.

Το ισχυρότερο εργαλείο που κατείχαν ήταν η δύναμη της αποκοπής: όταν ο δρυίδης απέκοπτε το μέλος κάποιας φυλής, εκείνο ήταν υποχρεωμένο να αποκοπεί από τις ρίζες του και να απομακρυνθεί από τη φυλή.

Βελγική ΓαλατίαEdit

Η Βελγική Γαλατία (λατινικά: Gallia Belgica) ήταν Ρωμαϊκή επαρχία που κατελάμβανε:

Ο ιθαγενής πληθυσμός της Βελγικής Γαλατίας ήταν οι Βέλγοι, ένα σύνολο Κελτικών και Γερμανικών φυλών,

Κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ., οι επαρχίες της Γαλατίας αναδομήθηκαν.

Η βόρεια Βελγική Γαλατία μετονομάστηκε σε Κάτω Γερμανία (Germania inferior), ανατολικό μέρος της Άνω Γερμανία (Germania superior) και το νότιο σύνορο της Βελγικής Γαλατίας επεκτάθηκε προς το νότο. Η νεότερη Βελγική Γαλατία περιελάμβανε την πόλη της Ρεμς. Η υποκατηγορία αυτή αντιστοιχεί περίπου στα σημερινά σύνορα μεταξύ της Ολλανδίας, της Γερμανίας και του Βελγίου.

Η περιοχή που αντιστοιχεί στην αρχική επαρχία έγινε, τον 5ο αιώνα, το κέντρο του Μεροβιγγειανού κράτους του Κλόβιος Α' (Χλωδοβίκου) και, κατά τον 8ο αιώνα, το λίκνο της Καρολίγγειας Αυτοκρατορίας.

Μετά το θάνατο του γιου του Καρλομάγνου, Λουδοβίκου του Ευσεβούς, η περιοχή διαμοιράστηκε στη δυτική και μέση Φραγκία που απετέλεσαν τους πυρήνες της σύγχρονης Γαλλίας και Γερμανίας.

Η περιοχή αποτελεί επίσης το ιστορική λίκνο των Κάτω Χωρών, μία περιοχή που αποτελείται περίπου από:

ΥποσημειώσειςEdit

  1. Βρέννου δὲ τὸν Γαλατῶν στρατὸν ἀγαγόντος ἐς Δελφοὺς προθυμίαν ἐς τὸν πόλεμον οἱ Φωκεῖς πλείστην τοῦ Ἑλληνικοῦ παρέσχοντο, καὶ ἀπὸ τοῦ ἔργου τούτου μετασχεῖν Ἀμφικτυονίας αὖθις καὶ ἐς τὰ ἄλλα ἐγένετο ἀξίωμα αὐτοῖς ἀνασώσασθαι τὸ ἀρχαῖον. Παυσανία, Ελλάδος Περιήγησις, κεφ. 8,3
  2. Gallia est omnis divisa in partes tres, quarum unam incolunt Belgae, aliam Aquitani, tertiam qui ipsorum lingua Celtae, nostra Galli appellantur. Ιούλιος Καίσαρας, Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού Πολέμου, Βιβλίο Α', κεφ. 1
  3. 3,0 3,1 Ιούλιος Καίσαρας, Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού Πολέμου, Βιβλίο Ζ'
  4. Οι Ρωμαίοι αποκαλούσαν τη μικρότερη αυτή διοικητική μονάδα pagus (πληθ. pagi), απ' όπου προέρχεται και η γαλλική λέξη pays, που σημαίνει χώρα ή περιοχή
  5. Κυριολεκτικά σημαίνει πολιτεία.

Εσωτερική ΑρθρογραφίαEdit

ΒιβλιογραφίαEdit

ΙστογραφίαEdit


Ikl.jpg Κίνδυνοι ΧρήσηςIkl.jpg

Αν και θα βρείτε εξακριβωμένες πληροφορίες
σε αυτήν την εγκυκλοπαίδεια
ωστόσο, παρακαλούμε να λάβετε σοβαρά υπ' όψη ότι
η "Sciencepedia" δεν μπορεί να εγγυηθεί, από καμιά άποψη,
την εγκυρότητα των πληροφοριών που περιλαμβάνει.

"Οι πληροφορίες αυτές μπορεί πρόσφατα
να έχουν αλλοιωθεί, βανδαλισθεί ή μεταβληθεί από κάποιο άτομο,
η άποψη του οποίου δεν συνάδει με το "επίπεδο γνώσης"
του ιδιαίτερου γνωστικού τομέα που σας ενδιαφέρει."

Πρέπει να λάβετε υπ' όψη ότι
όλα τα άρθρα μπορεί να είναι ακριβή, γενικώς,
και για μακρά χρονική περίοδο,
αλλά να υποστούν κάποιο βανδαλισμό ή ακατάλληλη επεξεργασία,
ελάχιστο χρονικό διάστημα, πριν τα δείτε.



Επίσης,
Οι διάφοροι "Εξωτερικοί Σύνδεσμοι (Links)"
(όχι μόνον, της Sciencepedia
αλλά και κάθε διαδικτυακού ιστότοπου (ή αλλιώς site)),
αν και άκρως απαραίτητοι,
είναι αδύνατον να ελεγχθούν
(λόγω της ρευστής φύσης του Web),
και επομένως είναι ενδεχόμενο να οδηγήσουν
σε παραπλανητικό, κακόβουλο ή άσεμνο περιεχόμενο.
Ο αναγνώστης πρέπει να είναι
εξαιρετικά προσεκτικός όταν τους χρησιμοποιεί.

- Μην κάνετε χρήση του περιεχομένου της παρούσας εγκυκλοπαίδειας
αν διαφωνείτε με όσα αναγράφονται σε αυτήν

IonnKorr-System-00-goog.png



>>Διαμαρτυρία προς την wikia<<

- Όχι, στις διαφημίσεις που περιέχουν απαράδεκτο περιεχόμενο (άσεμνες εικόνες, ροζ αγγελίες κλπ.)


Also on Fandom

Random Wiki