Fandom

Science Wiki

Εκπυρωτική Συμπαντογένεση

63.255pages on
this wiki
Add New Page
Talk1 Share

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Εκπυρωτική Συμπαντογένεση

ekpyrosis, Εκπυρωτική Γένεση του Σύμπαντος


UniverseEkpyrotic-goog.gif

Εκπυρωτική Γένεση του Σύμπαντος

- Είναι μία πιθανή διαδικασία με την οποία δημιουργήθηκε το Σύμπαν

ΕτυμολογίαEdit

To όνομα "εκπυρωτική" προέρχεται ή συνδέεται ετυμολογικά με την λέξη "εκπύρωση".

ΕισαγωγήEdit

Στην εκπυρωτική Κοσμογένεση - που προτάθηκε το 2001 από τους φυσικούς Paul Steinhardt, [[Khoury Justin |Justin Khoury, Neil Turok και Burt Ovrut - δεν υπάρχει καμία αρχή του Χρόνου.

Αντιθέτως, ο ορατός Κόσμος μας υπάρχει στη μία εκ των δύο τετραδιάστατων βρανών που επιπλέουν σε ένα Χώρο πέντε διαστάσεων. Αυτές οι δύο βράνες εκτελούν μια αέναη ταλαντωτική κίνηση στην οποία αυτές προχωρούν αργά μαζί, "αναπηδούν" η μία μέσω της άλλης, αποσύρονται και έπειτα πάλι προχωρούν μαζί.

Για μια αιωνιότητα, το Σύμπαν παρέμενε ένας παγωμένος, άψυχος κόσμος χωρίς ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά. Πριν όμως από 15 δισεκατομμύρια έτη περίπου, ο κόσμος άρχισε απότομα να ξυπνάει.

Ένα παράλληλο Σύμπαν που εκινείτο κατά μήκος μιας κρυμμένης διάστασης συγκρούσθηκε με το δικό μας. Η σύγκρουση θέρμανε τον κόσμο μας, και δημιουργήθηκε μια θάλασσα από quarks, ηλεκτρόνια, φωτόνια, πρωτόνια, και άλλα υποατομικά σωματίδια. Μετέδωσε επίσης κάποιες μικροσκοπικές κυματώσεις, όπως τα ωκεάνια κύματα που συντρίβονται σε μια ακτή.

Αυτές οι κυματώσεις παρήγαγαν τις μικροσκοπικές διακυμάνσεις στη θερμοκρασία και την πυκνότητα, δηλαδή τους σπόρους από τους οποίους προέκυψε τελικά όλη η κοσμική αρχιτεκτονική - από τα αστέρια μέχρι τα σμήνη των γαλαξιών. Αυτό το μοντέλο για την εξέλιξη του κόσμου, που παρουσιάστηκε πρώτα σε ένα κοσμολογικό συνέδριο στο Ινστιτούτο Διαστημικού Τηλεσκοπίου στη Βαλτιμόρη τον περασμένο Απρίλιο, έχει συζητηθεί και έχει αμφισβητηθεί ευρέως από τότε. Αν και η υπόθεση του μοντέλου ακούγεται σαν επιστημονική φαντασία, μερικοί επιστήμονες λένε είναι η πρώτη σοβαρή πρόκληση στο κυρίαρχο μοντέλο της γέννησης του κόσμου.

Μεγάλη ΈκρηξηEdit

BigBang01-goog.jpg

Μεγάλη Έκρηξη

Σύμφωνα με την καθιερωμένη θεωρία, το Σύμπαν γεννήθηκε περίπου 13,7 δισεκατομμύρια έτη πριν ως μια θερμή, επεκτεινόμενη πύρινη μπάλα, ένα γεγονός που οι επιστήμονες αποκαλούν Big Bang.

Ακόμη και στην πρωτόγονη μορφή της, που δεν περιλαμβάνει τον πληθωρισμό, η θεωρία του Big Bang προβλέπει σωστά την κοσμική αφθονία του ηλίου και του δευτερίου και την θερμοκρασία της ακτινοβολίας που απέμεινε από την γέννηση του Σύμπαντος.

Η κλασσική εικόνα του Big Bang προτάθηκε αρχικά προς το τέλος της δεκαετίας του 1920. Δύο δεκαετίες πριν από σήμερα όμως (δηλ γύρω στο 1980), οι ερευνητές συνειδητοποίησαν ότι το σενάριο έπρεπε να τροποποιηθεί. Με την αρχική μορφή του, το μοντέλο θα οδηγούσε σε έναν κόσμο τελείως διαφορετικό από αυτόν που ζούμε. Παραδείγματος χάριν, η αρχική θεωρία δεν παρέχει έναν τρόπο για να προκύψουν οι αστέρες, οι γαλαξίες, και οι μεγαλύτερες δομές του Σύμπαντος, σημειώνει ο Steinhardt. Επιπλέον, το μοντέλο του Big Bang θα έτεινε να παραγάγει έναν κόσμο η σύνθεση του οποίου και η πυκνότητα θα ποίκιλε ευρέως από μέρος σε μέρος και του οποίου η γενική γεωμετρία θα στρεβλωνόταν ή θα καμπυλωνόταν.

Αυτές οι προβλέψεις έρχονται σε αντίθεση με τις πολυάριθμες παρατηρήσεις, οι οποίες αποκαλύπτουν έναν κόσμο που είναι ο ίδιος, στη μεγάλη κλίμακα, σε όλες τις κατευθύνσεις και έχει ακριβώς το σωστό ποσό ύλης και ενέργειας για να τον κρατήσουν τελείως επίπεδο.

Κοσμικός ΠληθωρισμόςEdit

BigBang03-goog.jpg

Μεγάλη Έκρηξη

Το 1980, ο Guth τροποποίησε την θεωρία του Big Bang για να αντιμετωπίσει αυτές τις αποκλίσεις. Τελειοποιημένο από διάφορους ερευνητές κατά τη διάρκεια των προηγούμενων 2 δεκαετιών, το μοντέλο Guth προϋποθέτει ότι το Σύμπαν σε νηπιακή κατάσταση υποβλήθηκε σε μια ταχεία επέκταση, με ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτή του φωτός, η οποία αποκαλείται "Κοσμικός Πληθωρισμός", πριν να φτάσει στην πολύ πιο αργή επέκτασή του που παρατηρούμε σήμερα.

Ακριβώς, στα αρχικά 10 - 32 δευτερόλεπτα, το Σύμπαν επέκτεινε την περίμετρό του κατά έναν παράγοντα περίπου 100 τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων, περισσότερο από ότι συνέβη στα δισεκατομμύρια των ετών που έχουν παρέλθει από τότε.

Το μοντέλο πληθωρισμού έχει διάφορες επιτυχίες:

  • Εξηγεί γιατί πολύ απομακρυσμένα μέρη του Σύμπαντος -περιοχές τόσο μακρυά η μια με την άλλη που καμία επικοινωνία μεταξύ τους δεν είναι δυνατή - μοιάζουν εν τούτοις τόσο παρόμοιες σαν να ήταν οι πλησιέστεροι γείτονες. Η θεωρία του πληθωρισμού προτείνει ότι όταν ξεκίνησε ο κόσμος, αυτές οι περιοχές ήταν πράγματι γείτονες και έπειτα διαχωρίστηκαν πολύ γρήγορα σε μεγάλες αποστάσεις.
  • Ο πληθωρισμός καθιστά επίσης το Σύμπαν επίπεδο. Οποιαδήποτε καμπυλότητα του χωροχρόνου θα είχε απαλειφθεί από την ταχύτατη εκείνη διαστολή του Σύμπαντος.
  • Επιπλέον, η πληθωριστική διαστολή θα είχε προσφέρει την δυνατότητα στις τυχαίες υποατομικές διακυμάνσεις, στο αρχικό Σύμπαν, να διογκωθούν σε μακροσκοπικές αναλογίες. Κατά τη διάρκεια του χρόνου, η βαρύτητα θα μπορούσε έπειτα να σχηματοποιήσει αυτές τις παραλλαγές στο αραχνοειδές δίκτυο των γαλαξιών και των κενών μεταξύ τους που φαίνονται στο Σύμπαν σήμερα.
BigBang02-goog.jpg

Μεγάλη Έκρηξη

Το μοντέλο του Big Bang όταν συνδυάζεται με τον πληθωρισμό είναι συμβατό με διάφορες σημαντικές παρατηρήσεις, συμπεριλαμβανομένης της λεπτομερούς δομής της ακτινοβολίας που αποκαλείται κοσμικό υπόβαθρο μικροκυμάτων, και η οποία είναι υπόλειμμα από την γέννηση του Σύμπαντος.

Τα στοιχεία που συγκεντρώνονται από διάφορα μπαλόνια-παρατηρητήρια και επίγεια τηλεσκόπια επιβεβαιώνουν τις προβλέψεις του μοντέλου του πληθωρισμού.

Ακόμα, μερικοί κοσμολόγοι αντιμετωπίζουν τον πληθωρισμό ως μυστηριώδη, πρόσθετη, ειδική επινόηση. Παραδείγματος χάριν, σημειώνει ο Paul Steinhardt, κανένας δεν ξέρει ποιος τύπος δύναμης προκάλεσε την αρχή του πληθωρισμού ή τι την τελείωσε. "Έχουμε ψάξει για αρκετά έτη για να βρούμε είτε έναν φυσικότερο τρόπο να ενσωματώσουμε τον πληθωρισμό στη θεωρία είτε ένα εναλλακτικό μοντέλο βασισμένο σε νέα Φυσική," λέει.

Εκπυρωτικό ΠρότυποEdit

Στη θεωρία του Big Bang, παρά το όνομά της, τίποτα δεν υπάρχει που να ανταποκρίνεται στο "Bang". Ο κατακλυσμός που προτείνει δεν ήταν κάτι που ομοιάζει με μια βόμβα που εκρήγνυται στον προϋπάρχοντα Χώρο, δεδομένου ότι όλος ο Χωρόχρονος δημιουργήθηκε και περιλήφθηκε μέσα στο καινούριο Σύμπαν που αναδύθηκε. Μάλλον, το Big Bang αναφέρεται στο γεγονός ότι η απέραντη ενέργεια που περικλειόταν στο νηπιακό Σύμπαν, το οδήγησε στην επέκτασή του.

Στη νέα υπόθεση, εντούτοις, "ο κόσμος μας αρχίζει με μια στατική, άμορφη κατάσταση" που έμεινε έτσι για αιώνες, σημειώνει ο Paul Steinhardt του Πανεπιστημίου Princeton.

Εκείνη η υπνιακή περίοδος μπορεί να είχε διάρκεια και 1020 έτη. Κατόπιν, πραγματικά υπήρξε μια γιγαντιαία σύγκρουση και ένα bang που θέρμανε το Σύμπαν σε μια τρομερή θερμοκρασία. Αυτή η σύγκρουση προκάλεσε την σταθερή επέκταση του Σύμπαντος, και με το πέρασμα του χρόνου, η βαρύτητα σχημάτισε αέρια νέφη, αστέρες και γαλαξίες. Από κει και πέρα η νέα θεωρία γίνεται ισοδύναμη με το καθιερωμένο σενάριο του Big Bang.

Για να παραγάγει εκείνη την πολύ σημαντική σύγκρουση, το νέο μοντέλο προϋποθέτει τις κρυμμένες διαστάσεις και μυριάδες Παράλληλα Σύμπαντα τα οποία επιπλέουν μέσα στο Πολυσυμπαντικό Χώρο σαν παράλληλα πιάτα. Κατά τύχη, ένα από εκείνα τα πιάτα προσκρούει σε αυτό που προορίζεται να γίνει ο Κόσμος μας. "Είναι μια πολύ ριζοσπαστική ιδέα που έχουμε," αναγνωρίζει ο Burt Α. Ovrut του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας στη Φιλαδέλφεια. "Η παλαιά ιδέα ήταν ότι ο Κόσμος άρχισε σε κάποιο χρόνο μηδέν και φούσκωσε αυξάνοντας τον όγκο του σε μία πληθωριστική έξαρση. Τώρα προτείνουμε ότι "χρόνος μηδέν" ήταν μόνο ένας δείκτης, ότι ο κόσμος υπήρξε πραγματικά πολύ πριν από αυτόν τον δείκτη." Ο Steinhardt Ovrut, και οι συνάδελφοί του Justin Khoury του Princeton και Neil Turok του DAMTP στο Καίμπριτζ της Αγγλίας, αποκαλούν το μοντέλο τους εκπυρωτικό (ekpyrotic) κόσμο, από την ελληνική λέξη για την "εκπύρωση" (= πυρκαγιά).

Χορδιακή ΘεωρίαEdit

Ο Κοσμικός Πληθωρισμός, ισχυρίζεται ο Paul Steinhardt, είναι βασισμένος στην κβαντική θεωρία πεδίων, η οποία εμφανίζει κάθε στοιχειώδες σωματίδιο ως σημειακό αντικείμενο.

Στη προηγούμενη δεκαετία, εν τούτοις, οι φυσικοί έχουν αρχίσει να αντιμετωπίζουν για τα στοιχειώδη σωματίδια με έναν νέο τρόπο, βασισμένο σε μια θεωρία που αποκαλείται Χορδιακή Θεωρία.

Σύμφωνα με αυτήν την άποψη, τα ηλεκτρόνια, τα quarks, και όλα τα άλλα στοιχειώδη σωματίδια στο Σύμπαν συμπεριφέρονται ως σημειακά σωματίδια όταν παρατηρούνται από μια απόσταση, αλλά κάθε ένα αποτελείται πραγματικά από μικροσκοπικούς βρόχους ή χορδές ενέργειας. Οι διαφορετικές δονήσεις μιας τέτοιας χορδής, όπως οι διαφορετικές νότες που μπορούν να παιχθούν στη χορδή ενός βιολιού, αντιστοιχούν στα διαφορετικά στοιχειώδη σωματίδια.

"Είναι μια όμορφη ιδέα επειδή καθορίζει ότι όλα τα πραγματικά σωματίδια μπορούν να προκύψουν από ένα ενιαίο αντικείμενο δηλαδή την Κβαντική Χορδή" αναβέρει ο Ovrut. Κάθε χορδή δονείται στον Χωροχρόνο που έχει 11 διαστάσεις δηλ. επτά επιπλέον από τις συνηθισμένες τρείς του Χώρου και μία του Χρόνου.

Μερικοί θεωρητικοί φυσικοί, θεωρούν το Σύμπαν ως πολυδιάστατο χωρόχρονο ενσωματώνοντας μια μεμβρανώδη οντότητα, που την αποκαλούν βράνη, επίσης πολλαπλασίων διαστάσεων. Το διάγραμμα απεικονίζει τον γνωστό 3-διάστατο Χώρο (ο χρόνος δεν εμφανίζεται) ως κάθετη γραμμή. Σε κάθε σημείο σύμφωνα με τη γραμμή, μια πρόσθετη διάσταση κατσαρώνει (στρέφεται) γύρω με μια ακτίνα (r) όχι περισσότερη από περίπου 10-19 m. Η κάθετος σε κάθε σημείο της brane επεκτείνει τον όγκο, με μια άλλη πρόσθετη διάσταση.

Θεωρία ΜEdit

Η νεώτερη τροποποίηση στη Χορδιακή Θεωρία, που αποτελεί τη θεωρία Μ, επιτρέπει την ύπαρξη και συνθετότερων αντικειμένων: Επιφάνειες μάλλον παρά χορδές. Αυτές οι επιφάνειες είναι γνωστές ως μεμβράνες, ή branes.

Πολλοί φυσικοί μελετούν τα branes με την ελπίδα της σύνδεσης της βαρύτητας με τις άλλες θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης με τις οποίες επικοινωνούν τα στοιχειώδη σωμάτια. Σύμφωνα με τον Steinhardt και τους συναδέλφους του, ορισμένοι τύποι branes μπορούν να αποδειχθούν ότι έχουν σημαντικές συνέπειες για την Κοσμολογία.

Αντί της εργασίας με τις 11 διαστάσεις να υπονοούνται από τη θεωρία Μ, οι ερευνητές έχουν εστιάσει στα branes που υπάρχουν σε 5 διαστάσεις. Σε αυτό το μοντέλο, οι άλλες 6 διαστάσεις συστρέφονται ισχυρά και μπορούν να αγνοηθούν.

Ορισμένα branes που υπάρχουν σε αυτό τον αφηρημένο πενταδιάστατο χώρο μπορούν να αντιπροσωπευθούν με άπειρης έκτασης, παράλληλα επίπεδα και φαίνονται ότι έχουν μια στενή αντιστοίχιση με τον κόσμο μας.

ΠολυσύμπανEdit

Σε αυτό το κατασκεύασμα (πολυσύμπαν), το Τοπικό Σύμπαν θα μπορούσε να έχει άφθονους συντρόφους. Μερικοί από αυτούς θα ήταν δυνητικά Σύμπαντα (που επίσης αντιπροσωπεύονται από branes) που επιπλέουν στην πέμπτη διάσταση. Αυτά τα branes θα παρέμεναν αόρατα επειδή τα σωματίδια και το φως δεν μπορούν να ταξιδεύσουν διαμέσω της πέμπτης διάστασης. Εν τούτοις, η βαρύτητα μπορεί να συνδέσει την ύλη μέσα από την πέμπτη διάσταση, και έτσι οι συγκρούσεις μεταξύ των branes είναι πιθανές.

Μεγάλη ΣύγκρουσηEdit

Στο εκπυρωτικό σενάριο, η πέμπτη διάσταση είναι πεπερασμένη στο μέγεθος και συνορεύει σε κάθε της πλευρά με ένα τρισδιάστατο brane. Ένα από αυτά τα συνοριακά branes ήταν η επιφάνεια που προοριζόταν να γίνει το Σύμπαν μας, και το άλλο συνοριακό brane αντιπροσωπεύει ένα άλλο Σύμπαν. Στη μία έκδοση της θεωρίας, ένα τρίτο brane ξεπροβάλλει σαν φλούδα από το απέναντί μας συνοριακό brane και κτυπά το δικό μας. Κατά τη σύγκρουση συγχωνεύεται με το δικό μας και δίνεται το έναυσμα στο Big Bang.

"Κατά κάποιο τρόπο είναι όπως δύο κομμάτια πλαστελίνης που κτυπά το ένα στο άλλο και θερμαίνονται" λέει ο Ovrut. Οι κριτικοί του σεναρίου, καθώς επίσης και η ομάδα Steinhardt, σημειώνουν πάντως ότι ο κόσμος που δημιουργείται από τέτοια σύγκρουση, συστέλλεται μάλλον παρά επεκτείνεται. Σε αυτή την περίπτωση, δεν θα είχε δημιουργηθεί ένα Σύμπαν όπως το δικό μας.

Σε μια τροποποιημένη έκδοση της εκπυρωτικής θεωρίας, που ανέβηκε στις 26 Αυγούστου στο διαδίκτυο (http://xxx.lanl.gov/abs/hep-th/0108187), οι Steinhardt, Nathan Seiberg και οι συνεργάτες τους στο Princeton, ισχυρίζονται ότι τέτοιες ανησυχίες είναι τώρα αδικαιολόγητες. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους, το νέο μοντέλο μπορεί να παραγάγει μια σύγκρουση χωρίς να πρέπει να στηριχθεί σε ένα αόρατο ξεφλούδισμα κάποιου brane μέσα από ένα άλλο.

Αντ' αυτού, ένα από τα συνοριακά branes κινείται αργά αλλά σταθερά προς το άλλο, ελκόμενο με μια ανταλλαγή μεταξύ των δύο, ενός brane χαμηλότερης διάστασης. Καθώς το συνοριακό brane κινείται συρρικνώνει την πέμπτη διάσταση. Όταν τα δύο branes αγγίζουνι, η πέμπτη διάσταση καταρρέει εντελώς, ένα γεγονός που οι ερευνητές αποκαλούν Μεγάλη Σύνθλιψη.

Όπως στην προηγούμενη έκδοση της θεωρίας, η σύγκρουση προκαλεί το Big Bang. Εντούτοις μετά από την σύγκρουση, των δύο συνοριακών branes αναπηδούν προς αντίθετες κατευθύνσεις και αρχίζουν να απομακρύνονται, αναδημιουργώντας την πέμπτη διάσταση. Αυτή η αναπήδηση σηματοδοτεί και την αρχή της διαστολής του Σύμπαντός μας. Σε καθεμία έκδοση της θεωρίας, οι νόμοι που κυβερνούν τη φυσική στοιχειωδών σωματιδίων απαιτούν ότι τα συνοριακά branes είναι επίπεδα σαν τηγανίτα προτού να συγκρουστούν και ότι μένουν επίπεδα και μετά την σύγκρουση. Συνεπώς, ο κόσμος που παράγεται από την σύγκρουση είναι επίπεδος. Δεν απαιτείται συνεπώς κανένα πληθωριστικό στάδιο για να αφαιρέσει την καμπυλότητα του Σύμπαντος, απλούστατα διότι δεν προϋπήρχε τέτοια καμπυλότητα.

Επειδή η σύγκρουση είναι ομοιόμορφη, - ακριβώς η ίδια δύναμη εφαρμόζεται σε όλη την επιφάνεια καθενός brane- ακόμη και τα πολύ απομακρυσμένα μέρη του Σύμπαντος παίρνουν το ίδιο λάκτισμα και εξελίσσονται συνεπώς με τον ίδιο ακριβώς τρόπο μετά από την σύγκρουση. Αυτό εξηγεί την ομοιομορφία των απόμακρων μερών του Σύμπαντος χωρίς να πρέπει να επικαλεστούμε ένα στάδιο πληθωρισμού.

Λόγω των κβαντικών φαινομένων, που καθιστούν το όριο μεταξύ των branes ελαφρώς ανώμαλο, μερικά μέρη του brane μας θα κτυπιόνταν ελαφρά, ενωρίτερα ή αργότερα, από άλλα μέρη. Αυτό θα δημιουργούσε τις μικροσκοπικές διαφορές θερμοκρασίας μέσα στο κτυπημένο brane, όπως εκείνες που προβλέπει και το Big Bang. Αυτές οι μικροδιαφορές γίνονται οι σπόροι για το σχηματισμό Γαλαξιών. Η σύγκρουση αναγκάζει επίσης το brane να επεκταθεί, εξηγώντας την επέκταση του κόσμου που παρατηρούμε σήμερα.

Οι ερευνητές "κάνουν μια χαριτωμένη μετάβαση από την Μεγάλη Σύνθλιψη στη Μεγάλη Έκρηξη" δηλώνει ο David N. Spergel του πανεπιστημίου Princeton. "Αυτό είναι αμφισβητήσιμα ένας νέος εκπυρωτικός κόσμος που εμφανίζεται να είναι πιό κομψός από το παλαιό μοντέλο."

Αντιδράσεις στη ΘεωρίαEdit

Σύμφωνα με τον Steinhardt, η εκπυροτική θεωρία κάνει όλα όσα και το Big Bang μαζί με το πληθωριστικό μοντέλο. "Είναι καθαρά τυχαίο ότι συνέβη να ανακαλύψουμε τη μια θεωρία πρώτη δηλαδή πριν από 20 έτη," λέει ο Paul Steinhardt. "Η εκπυρωτική θεωρία έχει μια πολύ στενότερη σχέση με τη θεωρία χορδών από οποιαδήποτε διατύπωση έχουμε σήμερα για το πληθωριστικό μοντέλο" δηλώνει ο Guth.

Η "θεωρία χορδών είναι απλά η μόνη ελπίδα που έχουμε αυτήν την περίοδο για μια κβαντική θεωρία της βαρύτητας, και προφανώς η βαρύτητα πρέπει να κβαντισθεί για να είναι σύμφωνη με όσα ξέρουμε για τη σημερινή Φυσική."

Εν τούτοις, "είμαι ακόμα κάπως δύσπιστος για το όλο εγχείρημα" προσθέτει ο Guth.

"Πρέπει οι υποστηρικτές της θεωρίας να κάνουν πολύ ισχυρές παραδοχές για τις αρχικές συνθήκες-Ξεκινάνε πραγματικά με έναν κόσμο που είναι ήδη άπειρος και ομοιόμορφος."

Ένας άλλος υπεύθυνος για την ανάπτυξη του μοντέλου του πληθωρισμού, ο Andrei Linde του πανεπιστημίου του Stanford, παίρνει μια πολύ χλιαρή στάση για τη νέα θεωρία και έχει δημοσιεύσει διάφορες εργασίες στο διαδίκτυο με τις οποίες κριτικάρει το εκπυρωτικό μοντέλο. Λέει ότι για να παραγάγουν τους γαλαξίες, ο Paul Steinhardt και οι συνάδελφοί του πρέπει να επιλέξουν μια ιδιαίτερα εξειδικευμένη, μη ρεαλιστική μορφή της αλληλεπίδρασης μεταξύ των branes.

Επιπλέον,ο Linde υποστηρίζει ότι τα branes στο εκπυρωτικό μοντέλο δεν είναι αληθινά ομοιόμορφα στη δομή και επομένως δεν μπορούν να εξηγήσουν την μεγάλης κλίμακας ομοιομορφία του Σύμπαντος. "Αντί μιας θεωρίας, έχουμε μόνο ευσεβείς πόθους," λέει.

Μια αργή διαδικασίαEdit

Η παραγωγή ενός Σύμπαντος στην εκπυρωτική θεωρία απαιτεί υπομονή, σημειώνει ο Ovrut. "Επειδή η ελκτική δύναμη μεταξύ των branes είναι τόσο μικρή, κινούνται με έναν ρυθμό χελώνας, και θα μπορούσε να πάρει έναν εξαιρετικά μεγάλο χρόνο για να εμφανιστεί μια σύγκρουση", λέει. Στην πραγματικότητα, λέει Ovrut, η νέα θεωρία αντικαθιστά την πολύ σύντομη εκτόξευση της διαστολής στο πληθωριστικό μοντέλο, με μια πολύ μακροχρόνια περίοδο πριν από τη σύγκρουση. Σαν δώρο όμως, σημειώνει, η σύγκρουση που περιγράφεται από την εκπυρωτική θεωρία όχι μόνο παράγει την κοσμική δομή, αλλά δημιουργεί επίσης τις γνωστές οικογένειες των quarks και των άλλων θεμελιωδών σωματιδίων.

"Αυτό που είναι πολύ όμορφο με αυτά τα μοντέλα των branes, είναι ότι κάποιος μπορεί πραγματικά να υπολογίσει το φάσμα των στοιχειωδών σωματιδίων, και αυτό που παίρνει ως αποτέλεσμα είναι κάτι παραπλήσιο με τον πραγματικό κόσμο μας" σημειώνει ο Ovrut.

Πειραματικός ΈλεγχοςEdit

Τουλάχιστον ένας εμπειρικός έλεγχος της εκπυρωτικής θεωρίας μπορεί σύντομα να είναι δυνατός. Η δοκιμή θα εξέταζε τα κύματα βαρύτητας, δηλαδή την ακτινοβολία που παράγεται όταν επιταχύνονται τα ογκώδη αντικείμενα. Το Big Bang συν τον πληθωρισμό προβλέπει ότι τα κύματα βαρύτητας μπορούν να έχουν εξαιρετικά μεγάλα μήκη κύματος, ενώ η εκπυροτική θεωρία δεν προβλέπει κάτι τέτοιο. Τα κύματα βαρύτητας μεγάλου μήκους κύματος θα άφηναν ένα διακριτικό δακτυλικό αποτύπωμα στο κοσμικό υπόβαθρο μικροκυμάτων.

Τα μελλοντικά πειράματα με μια νέα γενεά τηλεσκοπίων σε διαστημικά μπαλόνια και επίγεια τηλεσκόπια μπορούν να είναι σε θέση να ανιχνεύσουν αυτό το δακτυλικό αποτύπωμα, λέει ο Ovrut.

ΥποσημειώσειςEdit

Εσωτερική ΑρθρογραφίαEdit

ΒιβλιογραφίαEdit

ΙστογραφίαEdit


Ikl.jpg Κίνδυνοι ΧρήσηςIkl.jpg

Αν και θα βρείτε εξακριβωμένες πληροφορίες
σε αυτήν την εγκυκλοπαίδεια
ωστόσο, παρακαλούμε να λάβετε σοβαρά υπ' όψη ότι
η "Sciencepedia" δεν μπορεί να εγγυηθεί, από καμιά άποψη,
την εγκυρότητα των πληροφοριών που περιλαμβάνει.

"Οι πληροφορίες αυτές μπορεί πρόσφατα
να έχουν αλλοιωθεί, βανδαλισθεί ή μεταβληθεί από κάποιο άτομο,
η άποψη του οποίου δεν συνάδει με το "επίπεδο γνώσης"
του ιδιαίτερου γνωστικού τομέα που σας ενδιαφέρει."

Πρέπει να λάβετε υπ' όψη ότι
όλα τα άρθρα μπορεί να είναι ακριβή, γενικώς,
και για μακρά χρονική περίοδο,
αλλά να υποστούν κάποιο βανδαλισμό ή ακατάλληλη επεξεργασία,
ελάχιστο χρονικό διάστημα, πριν τα δείτε.



Επίσης,
Οι διάφοροι "Εξωτερικοί Σύνδεσμοι (Links)"
(όχι μόνον, της Sciencepedia
αλλά και κάθε διαδικτυακού ιστότοπου (ή αλλιώς site)),
αν και άκρως απαραίτητοι,
είναι αδύνατον να ελεγχθούν
(λόγω της ρευστής φύσης του Web),
και επομένως είναι ενδεχόμενο να οδηγήσουν
σε παραπλανητικό, κακόβουλο ή άσεμνο περιεχόμενο.
Ο αναγνώστης πρέπει να είναι
εξαιρετικά προσεκτικός όταν τους χρησιμοποιεί.

- Μην κάνετε χρήση του περιεχομένου της παρούσας εγκυκλοπαίδειας
αν διαφωνείτε με όσα αναγράφονται σε αυτήν

IonnKorr-System-00-goog.png



>>Διαμαρτυρία προς την wikia<<

- Όχι, στις διαφημίσεις που περιέχουν απαράδεκτο περιεχόμενο (άσεμνες εικόνες, ροζ αγγελίες κλπ.)


Also on Fandom

Random Wiki