Fandom

Science Wiki

Κάρολος Ε \Γαλλία

63.288pages on
this wiki
Add New Page
Talk1 Share

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Κάρολος E' ο Σοφός

Charles, Carolus

French Rulers


Crown-01-wik.png

Μεσαιωνική Εποχή Ηγεμόνες Μεσαιωνικής Εποχής 14ος Αιώνας μ.Χ.

Όνομα: Κάρολος Ηγεμονικά Ονόματα

Γαλλία Ηγεμόνες Γαλλίας

Φραγκία Ηγεμόνες Φραγκίας Βουργουνδία Ηγεμόνες Βουργουνδίας Νορμανδία Ηγεμόνες Νορμανδίας Ανδεγαβία Ηγεμόνες Ανδεγαβίας Μαίνη Ηγεμόνες Μαίνης Βλοισία Ηγεμόνες Βλοισίας Καμπανία Ηγεμόνες Καμπανίας Βρετάνη Ηγεμόνες Βρετάνης Ακουιτανία Ηγεμόνες Ακουιτανίας Λωρραίνη Ηγεμόνες Λωρραίνης Οξυτανία Ηγεμόνες Οξυτανίας
Μεροβίδες Καρολίδες Καπέτοι Βαλοίσιοι Βουρβώνοι Βοναπάρτες
Γερμανία Ηγεμόνες Γερμανίας
Βρετανία Ηγεμόνες Βρετανίας
Σκανδιναβική Χερσόνησος Ηγεμόνες Σκανδιναβικής Χερσονήσου
Ιβηρική Χερσόνησος Ηγεμόνες Ιβηρικής Χερσονήσου
Ιταλική Χερσόνησος Ηγεμόνες Ιταλικής Χερσονήσου
Βαλκανική Χερσόνησος Ηγεμόνες Βαλκανικής Χερσονήσου
Ανατολική Ευρώπη Ηγεμόνες Ανατολικής Ευρώπης
Δυτική Αυτοκρατορία Ηγεμόνες Δυτικής Αυτοκρατορίας Ανατολική Αυτοκρατορία Ηγεμόνες Ανατολικής Αυτοκρατορίας Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ηγεμόνες Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Φραγκική Αυτοκρατορία Ηγεμόνες Φραγκικής Αυτοκρατορίας Βυζαντινή Αυτοκρατορία Ηγεμόνες Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Ρωσική Αυτοκρατορία Ηγεμόνες Ρωσικής Αυτοκρατορίας Οθωμανική Αυτοκρατορία Ηγεμόνες Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

- Βασιλέας της Γαλλίας (1364 - 1380 μ.Χ.)

- Χρονική Περίοδος Διακυβέρνησης: Ύστερη Μεσαιωνική Εποχή, 14ος Αιώνας μ.Χ.

- Γέννηση:

- Θάνατος:

Ετυμολογία Edit

Το όνομα "Κάρολος" έχει αρχαιο-γερμανική προέλευση. Προέρχεται από την λέξη Karal, Charal (= δυνατός άνδρας}.

ΓενεαλογίαEdit

- Οίκος : Βαλουανοί.

- Πατέρας: Ιωάννης Β' ο Καλός

- Μητέρα:

- Σύζυγος: Ιωάννα της Βουργουνδίας (1350)

- Τέκνα:

ΒιογραφίαEdit

Πρότυπο:Rulers /Gallia

- Τα σημαντικότερα ιστορικά γεγονότα, κατά την διάρκεια του βίου του, είναι:

Ο Κάρολος 5ος ο Σοφός (1338 - 1380) ήταν βασιλέας της Γαλλίας (1364 - 1380). Η βασιλεία του σημείωσε εξαιρετική επιτυχία στον Εκατονταετή Πόλεμο, επαναφέροντας τις περισσότερες από τις χαμένες περιοχές από την Αγγλία με τη Συνθήκη της Βρετάνης.

Υιός και διάδοχος του βασιλέα της Γαλλίας Ιωάννη του 2ου του Καλού και της Βόννης του Λουξεμβούργου.

Μετά την άνοδο του πατέρα του στον θρόνο έγινε δελφίνος της Γαλλίας, και είναι ο πρώτος πρίγκηπας που χρησιμοποίησε τον συγκεκριμένο τίτλο. Ο Κάρολος θεωρείται ως ικανός και ευφυής κυβερνήτης αλλά αδύναμος σωματικά, ωχρός και συνεχώς ασθενής σε πλήρη αντίθεση με τον εύρωστο και υγιέστατο πατέρα του.

Ο πόλεμος με την ΑγγλίαEdit

Maps-War-Hundred-Years-01-goog.jpg

Εκατονταετής Πόλεμος.

Μετά απο τριετή ειρήνη ο πόλεμος με την Αγγλία επανήρχισε το 1355 με τον Εδουάρδο, τον Μαύρο Πρίγκηπα να κάνει μιά καταστροφική επιδρομή στην Ν.Δ. Γαλλία.

Εκτελώντας μιά Αγγλική επιδρομή στην Νορμανδία, ο Ιωάννης οδήγησε στρατό 16.000 ανδρών νότια μέσω του Λούρου προσπαθώντας να υπερφαλαγγίσει τον αντίπαλό του με τους 8.000 πολεμιστές του στο Πουατιέ. Απορρίπτοντας τις συμβουλές ενός στρατηγού του να περικυκλώσει τους Άγγλους και να τους οδηγήσε σε λιμοκτονία, ο Ιωάννης προτίμησε να επιτεθεί κατά μέτωπο. Οι Άγγλοι τοξότες συνέτριψαν τους Γάλλους ιππείς στην καταστροφική μάχη του Πουατιέ (1356), στην οποία ο Ιωάννης συνελήφθη αιχμάλωτος. Η αρνητική έκβαση της μάχης είχε ως αποτέλεσμα οι ευγενείς και η κοινή γνώμη να συσπειρωθούν κατά του βασιλέα Ιωάννη που γνώρισε μεγάλη κατακραυγή.

ΑντιβασιλείαEdit

Παρά την δυσφορία κατά του πατέρα του ο Κάρολος με τους αδελφούς του επανήλθαν στους Παρισίους χωρίς αντίδραση του πληθυσμού. Εκεί ανέλαβε την αντιβασιλεία με προφανή σχέδιο να συγκεντρώσει χρήματα για την απελευθέρωση του βασιλέα πατέρα του.

Η εξαγγελία των φόρων αποδείχθηκε κακή επιλογή. Οι δυσαρεστημένοι αντέδρασαν και συνασπίσθηκαν υπό τον Μαρσέλ, επόπτη των εμπόρων.

Ο Μαρσέλ ζήτησε την απόλυση επτά βασιλικών υπουργών, και την απελευθέρωση του ευγενούς Καρόλου του 2ου της Ναβάρρας που είχε φυλακισθεί από τον πατέρα του Ιωάννη Β' κατηγορούμενος για τον φόνο του αρχιφύλακα του. Ο δελφίνος Κάρολος απέρριψε τα αιτήματα τους και εγκατέλειψε το Παρίσι.

Σε μια προσπάθεια να συγκεντρώσει φόρους, ο δελφίνος αποφάσισε να υποτιμήσει το Γαλλικό νόμισμα. Ο Μαρσέλ παρήγγειλε ότι αυτό θα φέρει πολλές αντιδράσεις και έτσι αναγκάσθηκε να ακυρώσει τα σχέδια του και να ανακαλέσει την Σύνοδο των Τάξεων (1357).

Η σύνοδος του παρουσίασε ένα καταστατικό 61 άρθρων, με όλους τους μελλοντικούς φόρους, και αφέθηκαν οι τρείς τάξεις να εκλέξουν 36μελές συμβούλιο της αρεσκείας τους με 12 μέλη ανά τάξη. Ο Κάρολος εγγυήθηκε την θεσμική διάταξη, αλλά οι δυσαρεστημένοι ευγενείς έλαβαν μήνυμα του αιχμάλωτου Ιωάννη, από στην Αγγλία, που τους υπενθύμιζε τη δική του θεσμική διάταξη.

Ο Κάρολος έκανε σημαντικές προόδους στην επαρχία, κερδίζοντας την υποστήριξη τους, αργότερα και το Παρίσι. Μόνη αντίδραση ο Κάρολος της Ναβάρρας που απαίτησε δικαιωθούν τα "ανύπαρκτα" δικαιώματα του στον Γαλλικό θρόνο.

Ο Μαρσέλ με πρόσχημα τον φόνο ενός πολίτη σε έναν ναό κάλεσε τον Παρισινό λαό σε εξέγερση. Στην συνέχεια οργάνωσε δύναμη 3.000 ανδρών με την οποία επιτέθηκε στα βασιλικά ανάκτορα. Ο Κάρολος επέτυχε προς στιγμή να επιβληθεί στα πλήθη, αλλά έστειλε την οικογένεια του ασφαλέστερα μακρυά από την πρωτεύουσα. Ακολούθησε η δολοφονία του Μαρσέλ από τον όχλο (1358) οπότε ο Κάρολος επανήλθε με την οικογένεια του στους Παρισίους. Στην συνέχεια παραχώρησε αμνηστία σε όλους εκτός από τους στενούς συνεργάτες του Μαρσέλ.

O Εδουάρδος Γ' απαίτησε προκειμένου να απελευθερώσει τον αιχμάλωτο βασιλέα Ιωάννη (1359) να του αποδοθούν όλες οι επαρχίες της Δυτικής Γαλλίας, και το υπερβολικό ποσό των 4.000.000 εκιού ως λύτρα. Ο Κάρολος απέρριψε την πρόταση και ο Εδουάρδος ο 3ος το βρήκε ως πρόσχημα να επαναλάβει τον πόλεμο με την Γαλλία. Ο Κάρολος είχε εμπιστοσύνη στην άμυνα που είχε διοργανώσει, και απαγόρευσε στους στρατιώτες του τις μετωπικές συγγρούσεις με Άγγλους. Ο Εδουάρδος έφθασε τον Μάρτιο το οποίο ο Κάρολος είχε οχυρώσει, αναγείροντας το τεράστιο αμυντικό συγκρότημα της Βαστίλλης.

Ο Εδουάρδος κυρίευε και κατέστρεφε της επαρχίες της χώρας αποφεύγοντας να έρθει σε μετωπική σύγκρουση με τον Κάρολο, θέλοντας να τον εξαναγκάσει να παραδοθεί, κάτι που θα βγει αργότερα πολύ ευεργετικό γι'αυτόν. Η Συνθήκη της Βρετάνης έφερε το 1/3 της Δυτικής Γαλλίας (με την Ακουιτανία) στην Αγγλική κυριαρχία, ενώ μείωσε το ποσό των λύτρων στα 3.000.000 εκιού. Ο Ιωάννης απελευθερώθηκε δίνοντας ως εγγύηση στους Άγγλους τον δεύτερο γιό του Λουδοβίκο τον 1ο του Ανζού.

Ενώ ο πατέρας του κέρδισε την ελευθερία του, ο Κάρολος ζούσε μιά προσωπική τραγωδία, αφού η τριετής κόρη του Ιωάννα και η κόρη του Βόννη πέθαναν μέσα σε δύο εβδομάδες, ο ίδιος δήλωσε «τόσο δυστυχής όσο ποτέ», τα μαλλιά του και τα νύχια του έπεσαν. Μερικοί υποθέτουν ότι δηλητηριάστηκε με αρσενικό.

Μετά την επιστροφή του απο την αιχμαλωσία, ο Ιωάννης ήταν ανίκανος και αναποτελεσματικός σε σχέση με πρωτύτερα. Ο γιός του Λουδοβίκος δραπέτευσε και ο Ιωάννης αποφάσισε να επιστρέψει στην αιχμαλωσία.

Έφθασε τον Ιανουάριο του 1364 στο Λονδίνο, ασθένησε και σε τρεις μήνες απέθανε.

Άνοδος στον θρόνοEdit

Ο νέος βασιλέας ήταν εξαιρετικά ασθενικός καθώς υπέφερε επιπλέον από ένα θανατηφότο απόστημα στο δεξί χέρι, ίσως λόγω της προσπάθειας δηλητηριασμού του το 1359. Οι ιατροί του έδιναν λίγες ημέρες περιθώρια ζωής, αλλά αυτός κατάφερε να ζήσει άλλα 16 έτη συνεχώς στην αναμονή του θανάτου του.

Οι στόχοι του όταν ανέβηκε στον θρόνο ήταν να ανακτήσει τα χαμένα εδάφη απο την Αγγλία, και να απαλλάξει τη χώρα από ληστρικές ομάδες που την λεηλατούσαν. Προσέλαβε έναν ευγενή απο την Βρεττάνη, τον Βερτράνδο του Γκεσλίν, με αναγνωρισμένες πολεμικές ικανότητες. Ο Γκεσλίν νίκησε τον Κάρολο Β' της Ναβάρας και απηλλάγη από την επανάσταση ευγενών στο Παρίσι. Ο Κάρολος αιχμαλωτίστηκε, αλλά σε λίγο ελευθερώθηκε. Προσέλαβε τους «αργοπορημένους» σε μιά σταυροφορία στην Ουγγαρία, αλλά αυτοί είχαν στο μυαλό τους την λεηλασία και οι κάτοικοι του Στρασβούργου δεν τους επέτρεψαν να διασχίσουν τον Ρήνο.

Ο Κάρολος έστειλε ομάδες υπό τον Γκεσλίν στον εμφύλιο πόλεμο στην Καστίλλη μεταξύ του Πέτρου του Τρομερού και του αδελφού του Ερρίκου.

Ο Πέτρος υποστηρίχθηκε από την Αγγλία, ενώ ο Ερρίκος από την Γαλλία. Ο Γκεσλίν και οι άντρες του οδήγησαν (1365) τον Πέτρο έξω από την Βαστίλλη.

Τότε επενέβη ο μαύρος πρίγκηψ και στην μάχη του Ναβαρέττου (1367) οι Άγγλοι κατατρόπωσαν τον Γκεσλίν.

Παρά την ήττα, η καταστροφή πολλών «αργοπορημένων» απάλλαξε προσωρινά τους Γάλλους από τις λεηλασίες τους.

ΥμνολογίαEdit

H φήμη που απέκτησε Ο Κάρολος ήταν πολύ μεγάλη, πολλοί συγγραφείς ύμνησαν την δόξα του. Σημαντικά γεγονότα γύρω από την ζωή του περιγράφει τον 19ο αι. ο Γάλλος ιστορικός Ντελισλέ. Οι 1200 τόμοι του περιγράφουν την μεγαλοσύνη του Γάλλου βασιλέα και την δικαιοσύνη του. Παρόμοιο έργο γύρω από αυτόν έγραψε και ο Νικολάς Ορέσμ που μετέφρασε τα «Πολιτικά του Αριστοτέλη». Η ζωή του περιγράφεται ότι αντανακλά αυτή του Αριστοτέλη, ενώ η βασιλεία του αυτή του Λουδοβίκου του Άγιου, του Καρολομάγνου και του Κλόβιος.

Ανάκτηση ΑπωλειώνEdit

Ο μαύρος πρίγκηπας στην Γασκωνία γινόταν όλο και περισσότερο αυταρχικός, και οι ευγενείς απευθύνθηκαν στον Κάρολο για βοήθεια. Όταν ο μαύρος πρίγκηπας αρνήθηκε να απαντήσει στα αιτήματά τους, ο Κάρολος που δεν ζήτησε ποτέ για λογαριασμό του την Γασκωνία, αν και την δικαιούταν, τον κήρυξε έκπτωτο κηρύσσοντας πόλεμο εναντίον του (1369).

Ο Κάρολος επέλεξε στρατηγική φθοράς του αντιπάλου του. Οι Γάλλοι βοηθήθηκαν από τον Γκεσλίν και τις μονάδες της Καστίλλης, καθώς και από την κακή υγεία του μαύρου πρίγκηπα που είχε καταληφθεί απο ιδρωκοπία. Ο Βερτράδος του Γκεσλίν διορίσθηκε (1370) αρχιαστυνόμος του Γαλλικού κράτους και προσπάθησε με επιδρομές και δωροδοκίες να αποσπάσει τις Γαλλικές πόλεις από την Αγγλική επιρροή.

Οι Άγγλοι καταπτοήθηκαν από την απώλεια του αρχηγού τους και ο Κάρολος ανέκτησε επιρροή σε όλη την Γαλλία εκτός από το Καλαί και την Ακουιτανία, καταργώντας την Συνθήκη της Βρετάνης.

Νέο Παπικό ΣχίσμαEdit

To 1376 o Γρηγόριος ΙΑ' αποφασίζει να μετακινήσει την έδρα του στη Ρώμη μετά από 70 έτη που είχε παραμείνει στην Αβινιών. Ο Κάρολος, προκειμένου να αποσβέσει τα αρνητικά σχόλια εναντίον του, προσπαθούσε να πείσει τον Πάπα να παραμείνει στη Γαλλία. Ο Πάπας πέθανε τον Μάρτιο του 1378, και οι καρδινάλιοι συγκεντρώθηκαν να εκλέξουν διάδοχο. Εξέλεξαν έναν κοινό θνητό, τον Βαρθολομαίο Πρίγκαμο, αρχιεπίσκοπο του Μπάρι, ως Πάπα Ουρβανό τον 6ο. Ο νέος Πάπας γρήγορα αποξένωσε τους καρδιναλίους του, κατακρίνοντας την φαυλότητα τους, και περιορίζοντας τις περιοχές απο τις οποίες δέχονταν εισοδήματα. Οι καρδινάλιοι εξέλεξαν ως Πάπα τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου τον Ροβέρτο της Γένοβας ως Κλήμεντα τον 7ο. Οι Γάλλοι καρδινάλιοι κινήθηκαν γρήγορα να λάβουν την υποστήριξη του Καρόλου. Θεολογικό λάθος στο οποίο είχε υποπέσει το Πανεπιστήμιο των Παρισίων υποχρέωσε τον Κάρολο να αναγνωρίσει τον Κλήμεντα ως Πάπα και να ξεχάσει την υποστήριξη του στον Ουρβανό. Η υποστήριξη του Καρόλου στον Κλήμεντα δημιούργησε νέο παπικό σχίσμα που μοίρασε την Ευρώπη στα δύο για 40 χρόνια. Ιστορικοί έχουν κατακρίνει τον Κάρολο γι'αυτό.

ΘάνατοςEdit

Ο Κάρολος ξόδεψε τα τελευταία χρόνια της ζωής του εδραιώνοντας την εξουσία του στην Νορμανδία. Οι αυξημένοι φόροι για να καλυφθούν τα έξοδα που έφεραν οι πόλεμοι του με την Αγγλία έφεραν μεγάλη δυσαρέσκεια στον λαό. Τον Σεπτέμβριο του 1380 το θανατηφόρο απόστημα που είχε στο δεξί χέρι ενεργοποιήθηκε και κατάλαβε ότι πλησιάζει το τέλος του. Λίγο πριν τον θάνατό του, φοβούμενος την απώλεια της ψυχής του, εισηγήθηκε την κατάργηση των ψηλών φόρων και την δημιουργία νέας οικονομικής πολιτικής. Ο βασιλέας απέθανε τον Σεπτέμβριο του 1380 και τον διαδέχθηκε ο 12ετής γιός του Κάρολος.

Οι επιτυχίες του ωστόσο αποδείχθηκαν εφήμερες. Οι αδελφοί του Καρόλου που διήυθυναν το συμβούλιο της αντιβασιλείας που κυβερνούσε στο όνομα του Γάλλου βασιλέα ήρθαν σε διαμάχες μεταξύ τους διαιρώντας την κυβέρνηση. Ο Κάρολος ΣΤ' ήθελε να έλθει γρήγορα στα βασιλικά καθήκοντα και αφαίρεσε τις εξουσίες απο τους θείους του το 1392.

ΥποσημειώσειςEdit

Εσωτερική ΑρθρογραφίαEdit

ΒιβλιογραφίαEdit

  • Christine de Pisan, Livre des Faits et Bons Meurs du Sage Roi Charles
  • Deslile (ed), Grandes Chroniques de France
  • Philippe de Meziers, Songe du Viel Pelerin
  • Autrand, Francoise, Charles V
  • Cazelles, Raymond, Societe Politique, Noblesse et Couronne
  • Delachenal, Roland, Charles V
  • Henneman, John Bell, Olivier de Clisson
  • Quillet, Jeannine, Charles V, Le Rois Lettre
  • Tuchman, Barbara, A Distant Mirror: The Calamitous 14th Century, New York; Ballantine Books, 1978.

ΙστογραφίαEdit


Ikl.jpg Κίνδυνοι ΧρήσηςIkl.jpg

Αν και θα βρείτε εξακριβωμένες πληροφορίες
σε αυτήν την εγκυκλοπαίδεια
ωστόσο, παρακαλούμε να λάβετε σοβαρά υπ' όψη ότι
η "Sciencepedia" δεν μπορεί να εγγυηθεί, από καμιά άποψη,
την εγκυρότητα των πληροφοριών που περιλαμβάνει.

"Οι πληροφορίες αυτές μπορεί πρόσφατα
να έχουν αλλοιωθεί, βανδαλισθεί ή μεταβληθεί από κάποιο άτομο,
η άποψη του οποίου δεν συνάδει με το "επίπεδο γνώσης"
του ιδιαίτερου γνωστικού τομέα που σας ενδιαφέρει."

Πρέπει να λάβετε υπ' όψη ότι
όλα τα άρθρα μπορεί να είναι ακριβή, γενικώς,
και για μακρά χρονική περίοδο,
αλλά να υποστούν κάποιο βανδαλισμό ή ακατάλληλη επεξεργασία,
ελάχιστο χρονικό διάστημα, πριν τα δείτε.



Επίσης,
Οι διάφοροι "Εξωτερικοί Σύνδεσμοι (Links)"
(όχι μόνον, της Sciencepedia
αλλά και κάθε διαδικτυακού ιστότοπου (ή αλλιώς site)),
αν και άκρως απαραίτητοι,
είναι αδύνατον να ελεγχθούν
(λόγω της ρευστής φύσης του Web),
και επομένως είναι ενδεχόμενο να οδηγήσουν
σε παραπλανητικό, κακόβουλο ή άσεμνο περιεχόμενο.
Ο αναγνώστης πρέπει να είναι
εξαιρετικά προσεκτικός όταν τους χρησιμοποιεί.

- Μην κάνετε χρήση του περιεχομένου της παρούσας εγκυκλοπαίδειας
αν διαφωνείτε με όσα αναγράφονται σε αυτήν

IonnKorr-System-00-goog.png



>>Διαμαρτυρία προς την wikia<<

- Όχι, στις διαφημίσεις που περιέχουν απαράδεκτο περιεχόμενο (άσεμνες εικόνες, ροζ αγγελίες κλπ.)


Also on Fandom

Random Wiki