Fandom

Science Wiki

Τρέχοντα γεγονότα

63.292pages on
this wiki
Add New Page
Talk1 Share

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Eye-goog.jpg


Ikl.jpg Αρχείο Ikl.jpg
Παλαιοτέρων
Γεγονότων
Archive

Όσοι φίλοι ενδιαφέρεστε να έχετε μία "επιστημονική ματιά" στα γεγονότα της Ελληνικής και Διεθνούς επικαιρότητας προσθέστε την σελίδα αυτή στα "Αγαπημένα (Favorites)" του φυλλομετρητή (browser) σας.


Οι 10 μεγαλύτερες ανακαλύψεις του 2009Edit

Αρδιπίθηκος: Η ανακάλυψη των απολιθωμάτων της «Αρδι», ενός ενδιάμεσου εξελικτικού σταδίου ανάμεσα στον πίθηκο και τον άνθρωπο.

Τα πρώτα απολιθώματα του πιθανού προγόνου μας, που ταξινομήθηκε στο είδος Ardipithecus Ramidus, ανακαλύφθηκαν το 1994 στην Αιθιοπία και χρονολογούνται στα 4,4 εκατομμύρια έτη πριν.

Η μελέτη όμως χρειάστηκε 15 έτη μέχρι να ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο 2009.

Η «Αρδι» εμφανίστηκε μετά το διαχωρισμό της ανθρώπινης εξελικτικής γραμμής από το γενεαλογικό δέντρο του χιμπατζή. Αποτελεί επομένως πιθανό ενδιάμεσο στάδιο στην εξέλιξη του Homo sapiens, περίπου 1,2 εκατομμύρια έτη αρχαιότερο από το διάσημο απολίθωμα του αυστραλοπίθηκου «Λούσι».

Το κρανίο, τα δόντια και άλλα οστά του θηλυκού αρδιπίθηκου, που είχε ύψος 1,20 μέτρα και βάρος γύρω στα 50 κιλά, αποκαλύπτουν ένα συνδυασμό «πρωτόγονων» και ανθρώπινων χαρακτηριστικών, όπως η δίποδη βάδιση.

Νερό στη Σελήνη: Η NASA ανακάλυψε πάγο νερού σε κρατήρες του νότιου πόλου της Σελήνης οδηγώντας την αποστολή LCROSS σε μια θεαματική, ελεγχόμενη συντριβή.

Γονιδιακές θεραπείες: Η πειραματική προσέγγιση δοκιμάστηκε με επιτυχία σε ασθενείς για την αντιμετώπιση μιας θανατηφόρας πάθησης του εγκεφάλου, μιας μορφής κληρονομικής τύφλωση και μιας σοβαρής διαταραχής του ανοσοποιητικού συστήματος.

Νέα πάλσαρ: Το τηλεσκόπιο Fermi της NASA, σχεδιασμένο να καταγράφει ακτίνες γάμμα, ανακάλυψε δύο άγνωστα μέχρι σήμερα πάλσαρ -μαγνητικά, περιστρεφόμενα άστρα νετρονίων που δημιουργούνται από τον εκρηκτικό θάνατο μεγάλων άστρων.

Τσιπ από άνθρακα: Ερευνητές δημιούργησαν πειραματικές ηλεκτρονικές συσκευές από γραφένιο, ένα εξωτικό υλικό που αποτελείται από φύλλα άνθρακα πάχους ενός ατόμου.

Παράταση ζωής: Το φάρμακο ραπαμυκίνη που χρησιμοποιείται στις μεταμοσχεύσεις παρεμβαίνει σε ένα κρίσιμο μεταβολικό μονοπάτι και παρατείνει σημαντικά τη ζωή ενήλικων ποντικών.

Μαγνητικά μονόπολα: Αναδιπλώσεις που δημιουργήθηκαν στην επιφάνεια εξωτικών κρυστάλλων υποδηλώνουν την ύπαρξη στοιχειωδών σωματιδίων με έναν μαγνητικό πόλο αντί για δύο.

Ανθεκτικότητα στη λειψυδρία: Ερευνητές προσδιόρισαν την τρισδιάστατη δομή του αψισικού οξέος, μιας φυτορμόνης που επιτρέπει στα φυτά να αντιμετωπίζουν συνθήκες ξηρασίας.

Λέιζερ ακτίνων Χ: Το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ εγκαινίασε το πρώτο λέιζερ ακτίνων Χ του κόσμου, ένα εργαλείο που καταγράφει στιγμιότυπα χημικών αντιδράσεων την ώρα που συμβαίνουν.

Η επισκευή του Τηλεσκοπίου Hubble: H NASA πραγματοποίησε την τελευταία αποστολή συντήρησης και επιδιόρθωσης του Hubble. Το διαστημικό τηλεσκόπιο είναι τώρα «καλύτερο από ποτέ» και θα συνεχίζει να λειτουργεί για τουλάχιστον τέσσερα ακόμα χρόνια.

Πηγή: In.gr, Περιοδικό Science

Ο χαμένος Κρίκος της εξέλιξηςEdit

Μια εντυπωσιακή ανακάλυψη για την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους παρουσιάσθηκε σε ντοκυμαντέρ του διάσημου παραγωγού και παρουσιαστή επιστημονικών ντοκυμαντέρ σερ Ντέιβιντ Ατένμπορο, που προβλήθηκε στο BBC.

Στο ντοκυμαντέρ παρουσιάστηκε ο πρώτος ολοκληρωμένος σκελετός ενός εξαφανισμένου εδώ και εκατομμύρια έτη ζώου, το οποίο σύμφωνα με τους επιστήμονες αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς και χαμένους ως σήμερα κρίκους στην αλυσσίδα της εξέλιξης που οδήγησε στην εμφάνιση του ανθρώπου.

Το απολίθωμα του ζώου, με την ονομασία Ίντα, εντοπίσθηκε σε μια περιοχή κοντά στη Φρανκφούρτη, στην οποία έχουν βρεθεί και άλλα απολιθώματα, σημειώνει η εφημερίδα Το Βήμα.

O σκελετός ανήκει σε ένα θηλυκό πρωτεύον θηλαστικό που προσομοίαζε αρκετά με τους λεμούριους, ένα σπάνιο είδος πιθήκων που ζουν στη Μαδαγασκάρη και ξεχωρίζουν από τη μεγάλη ουρά τους.

Σύμφωνα όμως με τους επιστήμονες το αρχαίο ζώο που ανακαλύφθηκε δεν είχε σχέση με τους λεμούριους, αλλά ανήκε στην κλάση Αδαπίδες (Αdapidae), ένα ξεχωριστό είδος θηλαστικών από τα οποία προήλθαν στη συνέχεια οι πίθηκοι και οι άνθρωποι.

Οι επιστήμονες γνώριζαν για την ύπαρξη αυτών των ζώων και μάλιστα ορισμένοι είχαν διατυπώσει την άποψη ότι οι Αδαπίδες (Αdapidae) συνδέονταν με την εμφάνιση του ανθρώπου, όμως τα ευρήματα ήταν λίγα και έτσι δεν μπορούσε να στηριχθεί αυτή η θεωρία.

Τώρα ωστόσο οι επιστήμονες όχι μόνο συμφωνούν ότι το ζώο αυτό έχει σχέση με τον άνθρωπο, αλλά και ότι αποτελεί και σημαντικό κρίκο στην αλυσσίδα της εξέλιξης.

  • Πηγή: 2009-05-20, in.gr

Νανοτεχνολογία και ΚαρκίνοςEdit

Η νανοτεχνολογία χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά για την καταστροφή καρκινικών κυττάρων με μια πολύ ειδική δέσμη γονιδίων. Η τεχνική, η οποία αφήνει τα υγιή κύτταρα ανεπηρέαστα, θα μπορούσε ενδεχομένως να προσφέρει ελπίδα σε άτομα που δύσκολα μπορεί να καταπολεμηθεί ο καρκίνος τους με κάποια χειρουργική επέμβαση.

Αν και μέχρι στιγμής έχει δοκιμαστεί μόνο σε ποντίκια, οι ερευνητές ελπίζουν να κάνουν δοκιμές σε ανθρώπους σε δύο έτη (το 2011).

Τα γονίδια ήταν τυλιγμένα σε μικροσκοπικά νανο-σωματίδια τα οποία αφομοιώθηκαν από τα καρκινικά κύτταρα, αλλά καθόλου από τους υγιείς γείτονες τους. Μόλις εισήλθαν στο εσωτερικό των καρκινικών κυττάρων, τα γονίδια τόνωσαν την παραγωγή μιας πρωτεΐνης η οποία καταστρέφει τον καρκίνο.

Οι ερευνητές λένε πως η τεχνολογία αυτή θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι ιδιαίτερα σημαντική για τα άτομα με καρκίνους που δεν μπορούν να εγχειρισθούν, επειδή είναι κοντά σε ζωτικά όργανα.

Ελπίζουν έτσι ότι τελικά η μέθοδος αυτή θα χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία του καρκίνου που έχει κάνει μετάσταση ή εξαπλωθεί.

Ο επικεφαλής ερευνητής Andreas Schatzlein, της Φαρμακευτικής Σχολής του Λονδίνου δήλωσε ότι «η γονιδιακή θεραπεία έχει συναρπαστικές προοπτικές για την ασφαλή και αποτελεσματική θεραπεία του καρκίνου, ωστόσο η αφομοίωση των γονιδίων από τα καρκινικά κύτταρα είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις σε αυτό τον τομέα».

«Είναι η πρώτη φορά που τα νανοσωματίδια φαίνεται να στοχεύουν όγκους με τέτοιο επιλεκτικό τρόπο» επεσήμανε ο Andreas Schatzlein.

"Μόλις ενσωματωθεί μέσα στο κύτταρο, το γονίδιο που περικλείεται από τα σωματίδια αναγνωρίζει το καρκινικό περιβάλλον και το κλειδώνει. Το αποτέλεσμα είναι να δηλητηριάζονται, αλλά μόνο τα υπαίτια καρκινικά κύτταρα, αφήνοντας τους υγιείς ιστούς ανεπηρέαστους.

"Ελπίζουμε ότι αυτή η θεραπεία θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία του καρκίνου των ασθενών σε κλινικές δοκιμές σε δυο έτη."

Η παραδοσιακή μέθοδος της χημειοθεραπείας καταστρέφει αδιάκριτα υγιή και καρκινικά κύτταρα, γεγονός που προκαλεί τις γνωστές δυσάρεστες παρενέργειες αυτής της μεθόδου, όπως κόπωση, ναυτία ή τριχόπτωση.

Ελπίζεται έτσι ότι η γονιδιακή θεραπεία θα έχει λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες με τη στόχευση καρκινικών κυττάρων.

Η βρετανική μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cancer Research.
Πηγές:
BBC, 13 Μαρτίου 2009
physics4u.gr

καρκίνος και LOXEdit

Βρετανοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν ένα ένζυμο που παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξάπλωση του καρκίνου στο σώμα, μια εξέλιξη που στο μέλλον μπορεί να οδηγήσει σε νέες θεραπευτικές μεθόδους.

Η μετάσταση είναι υπεύθυνη για το 90% περίπου των θανάτων από καρκίνο. Η ανακάλυψη έγινε από ερευνητές του Ινστιτούτου Ερευνών για τον Καρκίνο, υπό τη δρα Τζανίν Έρλερ, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Cancer Cell", σύμφωνα με το BBC.

Το επίμαχο ένζυμο λέγεται LOX (οξειδάση λυσίνης) και μελλοντικά φάρμακα που θα μπλοκάρουν τη δράση του, μπορεί να "φρενάρουν" την εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων. Οι ερευνητές μελέτησαν το ρόλο του συγκεκριμένου ενζύμου σε καρκινικούς όγκους σε ποντίκια, αλλά είναι πεπεισμένοι ότι η ανακάλυψή τους θα έχει επίσης εφαρμογή στους ανθρώπους και σε διάφορες μορφές καρκίνου.

Το ένζυμο LOX κάνει τη δουλειά του στέλνοντας σήματα, με τα οποία προετοιμάζει το έδαφος σε μια νέα περιοχή του σώματος, ώστε να εγκατασταθεί ο καρκίνος. Χωρίς αυτή τη διαδικασία προετοιμασίας, το περιβάλλον θα ήταν πολύ εχθρικό για την εμφάνιση και ανάπτυξη των κακινικών όγκων σε άλλες περιοχές.

Οι ερευνητές χαρακτήρισαν την ανακάλυψή τους ως "τον κρίσιμο κρίκο που έλλειπε μέχρι τώρα από το pusszle και το οποίο επί πολύ καιρό έψαχναν οι επιστήμονες". Όπως είπε η δρ Έρλερ, είναι η πρώτη φορά που ένα ένζυμο-κλειδί έχει εντοπιστεί ως υπεύθυνο για την αποτελεσματική εξάπλωση του καρκίνου.

"Αν μπορέσουμε να διακόψουμε την ικανότητα του σώματος να προετοιμάζει νέες τοποθεσίες για την εξάπλωση του καρκίνου, θα μπορέσουμε να εμποδίσουμε αποτελεσματικά τη μετάστασή του", δήλωσε η δρ Έρλερ. Όπως είπε, "η νέα ανακάλυψη προσφέρει πραγματική ελπίδα ότι θα μπορέσουμε να αναπτύξουμε ένα φάρμακο, το οποίο θα καταπολεμά την εξάπλωση του καρκίνου".

Πηγή: [menshealth.gr

Το CERN σέρνεται!Edit

Ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων παρουσίασε νέο πρόβλημα και η επισκευή του θα χρειαστεί γύρω στους Για δύο μήνες, ανακοίνωσε εκπρόσωπος του CERN στη Γενεύη.

«Υπήρξε πρόβλημα κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής. Ένα στοιχείο του μηχανήματος θα πρέπει να επιδιορθωθεί» είπε ο Τζέιμς Γκίλις, εκπρόσωπος εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικής Έρευνας..

Ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων (LHC) σταμάτησε για πρώτη φορά λίγες ημέρες από την έναρξη της λειτουργίας του, στις 10 Σεπτεμβρίου, λόγω ενός ηλεκτρολογικού προβλήματος που επηρέαζε το σύστημα ψύξης στο γιγάντιο κυκλικό tunnel.



  1. Η "Εξημέρωση" του Δαίμονα του Maxwell
  2. Σκοτεινή Ενέργεια, το αόρατο χέρι του Σύμπαντος
  3. Ανακάλυψη Αιγυπτιακού τάφου


Η "Εξημέρωση" του Δαίμονα του MaxwellEdit

DemonMaxwell01-goog.jpg

Μοριακός Δαίμονας του Maxwell

Την πρώτη κατασκευασμένη μοριακή μηχανή που μπορεί να οδηγήσει ένα σύστημα μακριά από την ισορροπία με τη βοήθεια ενός "αναστολέα πληροφοριών", ισχυρίζονται ότι κατασκεύασαν ερευνητές στη Σκωτία.

Η μηχανή, στην οποία μια πύλη που τροφοδοτείται με φως ελέγχει τη μεταφορά των μορίων, χρησιμοποιεί μια παρόμοια αρχή με το δαίμονα του Μάξγουελ, ένα διάσημο νοητικό πείραμα που επινοήθηκε για να προκαλέσει την διατύπωση του δεύτερου νόμου της θερμοδυναμικής (Nature 445 523).

Η ίδια η φύση χρησιμοποιεί μοριακές μηχανές για να οδηγήσει τα χημικά συστήματα μακριά από τη θερμοδυναμική ισορροπία, ουσιαστικά, σε κάθε σημαντική βιολογική διαδικασία. Αλλά ενώ οι επιστήμονες είναι πρόθυμοι να δημιουργήσουν παρόμοιες μηχανές για να εκτελέσουν στόχους σε νανοκλίμακα, μέχρι τώρα είχαν επιτυχία μόνο με απλούς διακόπτες οι οποίοι προχωρούσαν προς την ισορροπία.

Ο David Leigh μαζί με άλλους ερευνητές στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, εν τούτοις, έχουν αποδείξει ότι μπορούν να οδηγηθούν μακριά από την ισορροπία μόρια αν χρησιμοποιηθεί ένας μοριακός "αναστολέας πληροφοριών".

Για να το κατορθώσουν, χρησιμοποιούν ένα μηχανισμό, το λεγόμενο μόριο "rotaxane", που είναι μια μοριακή συγκέντρωση που περιλαμβάνει έναν άξονα όμοιο με αλτήρα στον οποίο μπορεί να ολισθήσει ένας δακτύλιος, ο οποίος εμποδίζεται μόνο από μια πύλη τοποθετημένη μακριά του.

Αν φωτίσουμε όμως το rotaxane, τότε το δαχτυλίδι απορροφά τα φωτόνια και μεταφέρει την ενέργεια στην πύλη, η οποία τότε προσωρινά μεταμορφώνεται για να επιτρέψει το πέρασμα στο δαχτυλίδι. Αλλά, μόλις περάσει το δαχτυλίδι δεν μπορεί να διαβιβάσει την ενέργεια πίσω στην πύλη, και επομένως αδυνατεί να προχωρήσει.

Οι παρατιθέμενες εικόνες επεξηγούν πώς ο μηχανισμός του αναστολέα πληροφοριών στο μόριο "rotaxane" είναι ανάλογος με το "δαίμονα του Maxwell", το περίφημο διανοητικό πείραμα του ειδικού της στατιστικής θερμοδυναμικής Maxwell.

- Στην εικόνα (α), η ενέργεια από ένα φωτόνιο (hν) διεγείρει το δακτυλιοειδές τμήμα του rotaxane (που αναπαριστάται με ένα μόριο στην αριστερή αίθουσα). Το δαχτυλίδι είναι σε μια τέτοια θέση ώστε να μπορεί να διαβιβάσει την ενέργεια που έλαβε στην πύλη (που αντιπροσωπεύεται και από το δαίμονα και από την πύλη), έτσι ώστε η πύλη να ανοίξει και να αφήσει να περάσει το δαχτυλίδι.

- Στην εικόνα (b) το δαχτυλίδι μόλις πέρασε στην άλλη πλευρά του μορίου rotaxane.

- Στην εικόνα (c), το δακτυλίδι (κόκκινη κουκίδα) είναι πάρα πολύ μακριά για να είναι σε θέση να διαβιβάσει την ενέργεια πίσω στην πύλη.

- Στην εικόνα (d), αντίθετα απελευθερώνει την ενέργεια στο περιβάλλον.

Σύμφωνα με το David Leigh από το πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, η φάση (d) είναι κρίσιμη για την κατανόηση γιατί ο δαίμονας του Maxwell δεν παρέχει ένα υποστηρίξιμο επιχείρημα για μια παραβίαση του δεύτερου νόμου της θερμοδυναμικής, επειδή αναγκάζει την διαγραφή των "πληροφοριών του δαίμονα" για τη θέση του μορίου και ως εκ τούτου κάνει τη διαδικασία αμετάκλητη - μια ρωγμή στη θεωρία που ο ερευνητής Charles Bennett της ΙΒΜ επισήμανε το 1982.


Ο δαίμονας του MaxwellEdit

Μια συγκρίσιμη τέτοια διαδικασία με έναν τροχό δημιουργήθηκε πριν 140 χρόνια από τον James Clerk Maxwell σε ένα νοητικό πείραμα (για να διαπιστώσει αν μπορεί να παραβιαστεί ο 2ος θερμοδυναμικός νόμος) που ονομάστηκε αργότερα ο "δαίμονας του Maxwell". Ο Maxwell είχε υποθέσει ότι θα μπορούσε να εφευρεθεί κάποια οντότητα (ένας "δαίμονας") για να ενεργήσει ως θυρωρός μεταξύ δύο απομονωμένων θαλάμων αερίου, που θα άφηνε να περάσουν τα γρήγορα μόρια μόνο στον ένα θάλαμο και αφήνοντας τα αργά μόρια στον άλλο. Με αυτό τον τρόπο, πρότεινε, θα αυξανόταν σταδιακά η διαφορά στη θερμοκρασία μεταξύ των δύο θαλάμων, παραβιάζοντας κατά συνέπεια το δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής.


Η επιστροφή του δαίμοναEdit

Παρουσιάστηκε, εντούτοις, μία ρωγμή στο νοητικό πείραμα του Maxwell. Αυτή ήταν ότι ο ίδιος ο δαίμονας θα ξόδευε ενέργεια κατά την έλεγχο της πύλης.

Στο σύστημα της ομάδας του Εδιμβούργου, η όρεξη του δαίμονα ικανοποιείται από την ενέργεια του φωτός, και ως εκ τούτου ο δεύτερος νόμος παραμένει αδιαφιλονίκητος.

Σύμφωνα με τον Leigh, οι δύο θάλαμοι με το αέριο είναι ανάλογες με τις αντιτιθέμενες πλευρές του μορίου rotaxane, και ο δαίμονας - ίσως και μα μην φαίνεται ξεκάθαρα - είναι ανάλογος με έναν διπλό δεσμό μέσα στην πύλη που λαμβάνει την ενέργεια από το δαχτυλίδι.

Εν τούτοις, οι ερευνητές έχουν δείξει ακόμα ότι είναι δυνατό να αναγκαστεί ένα σύνολο μορίων rotaxane να βρεθεί μακριά από την ισορροπία, που όπως λέει ο Leigh θα μπορούσε να οδηγήσει σε μοριακές μηχανές που να είναι τόσο λειτουργικές όσο αυτές που φαίνονται στη βιολογία. Παραδείγματος χάριν, ιόντα θα μπορούσαν να συνδεθούν με τα δαχτυλίδια και να εμποδίσουν μια αύξηση της συγκέντρωσης.

"Επειδή καταλαβαίνουμε με ακρίβεια πώς συμπεριφέρεται αυτό το μόριο από μια χημική σκοπιά, μας επιτρέπει να εκτιμήσουμε ακριβώς γιατί ο αναστολέας των πληροφοριών απαιτεί μια εισαγωγή ενέργειας για να λειτουργήσει", εξηγεί ο ίδιος.


Πηγές:


Σκοτεινή Ενέργεια, το αόρατο χέρι του ΣύμπαντοςEdit

Η σκοτεινή ενέργεια όχι μόνο είναι η αιτία της επιταχυνόμενης διαστολής του Σύμπαντος, αλλά κάνει επίσης έναν ασφυκτικό κλοιό στο σχήμα και στο περιβάλλον διάστημα των Γαλαξιών.

Και γιατί για να το μάθουμε μας πήρε τόσο χρόνο; Μόλις το 1998 οι αστρονόμοι ανακάλυψαν ότι δεν είχαμε δει σχεδόν τα τρία τέταρτα του περιεχομένου του σύμπαντος, την αποκαλούμενη σκοτεινή ενέργεια -- μια άγνωστη μορφή ενέργειας που περιβάλλει τον κάθε ένα από μας, και που η μοίρα του σύμπαντος είναι στο χέρι της, αλλά για την προέλευση της οποίας είμαστε σχεδόν τυφλοί.

Μερικοί ερευνητές λένε ότι η ανίχνευση της είναι μεταξύ των πιο επαναστατικών ανακαλύψεων στην Κοσμολογία του 20ού αιώνα. Και μάλιστα όχι μόνο η σκοτεινή ενέργεια εμφανίζεται να αποτελεί τον κύριο όγκο του σύμπαντος, αλλά η ύπαρξή της, εάν αντέξει στη δοκιμή του χρόνου, θα απαιτήσει πιθανώς την ανάπτυξη νέων θεωριών της Φυσικής.

Οι επιστήμονες είναι μόλις στην αρχή μιας μακροχρόνιας διαδικασίας για να βρουν τι είναι η σκοτεινή ενέργεια και ποιες είναι οι επιπτώσεις της. Μια πραγματικότητα ήδη έχει αναδειχθεί: αν και η σκοτεινή ενέργεια πρόδωσε την παρουσία της μέσω της επίδρασης που είχε συνολικά στο Σύμπαν, μπορεί επίσης να είχε συνεισφέρει στην εξέλιξη των 'κατοίκων' του σύμπαντος -- τους Αστέρες, τους γαλαξίες, τα Σμήνη των Γαλαξιών. Οι αστρονόμοι μπορεί να είχαν ασχοληθεί με αυτά τα σώματα για δεκαετίες χωρίς όμως να το είχαν αναγνωρίσει.

Και το περίεργο είναι ότι η ίδια η διεισδυτικότητα της σκοτεινής ενέργειας ήταν που την έκανε τόσο δύσκολη να την αναγνωρίσουμε. Η σκοτεινή ενέργεια, αντίθετα από την ύλη, δεν συγκεντρώνεται κάπου σε μεγαλύτερες ποσότητες περισσότερο από κάποιες άλλες. Από την ίδια την φύση της, διαδίδεται ομαλά παντού. Οπουδήποτε -- είτε στην κουζίνα σας ή στο διαγαλαξιακό διάστημα -- έχει την ίδια πυκνότητα, περίπου 10-26 kg ανά κυβικό μέτρο, ισοδύναμο με μια χούφτα ατόμων υδρογόνου. Όλη η σκοτεινή ενέργεια στο Ηλιακό Σύστημα ανέρχεται στην μάζα ενός μικρού αστεροειδούς, κάνοντας την εντελώς αδύνατη να επηρεάσει τον χορό των πλανητών. Τα αποτελέσματά της ξεχωρίζουν μόνο όταν αντιμετωπίζεται σε απέραντες αποστάσεις και εκτάσεις του χρόνου.

Από την εποχή του αμερικανού αστρονόμου Edwin Hubble, οι παρατηρητές ξέρουν ότι σχεδόν οι κοντινότεροι γαλαξίες απομακρύνονται από μας με ένα γρήγορο ρυθμό. Αυτός ο ρυθμός είναι ανάλογος προς την απόσταση: όσο πιο απόμακρος είναι ένας γαλαξίας, τόσο πιο γρήγορη είναι η υποχώρησή του από μας. Ένα τέτοιο σχέδιο υπονοεί ότι οι γαλαξίες δεν κινούνται στον χώρο υπό τη συμβατική έννοια, αλλά απομακρύνονται γιατί ο ίδιος ο ιστός του χώρου τεντώνεται. Για δεκαετίες, οι αστρονόμοι αγωνίστηκαν να απαντήσουν στην προφανή ακόλουθη ερώτηση: Πώς αλλάζει ο ρυθμός διαστολής του σύμπαντος με την πάροδο του χρόνου; Σκέφτηκαν ότι θα πρέπει να μειώνεται, καθώς η εσωτερική έλξη της βαρύτητας που ασκείται μεταξύ των γαλαξιών θα πρέπει να είχε αντιδράσει στην εξωτερική διαστολή.

Η πρώτη σαφής παρατηρητική ένδειξη για τις αλλαγές στο ρυθμό διαστολής προήλθε από τις απόμακρες σουπερνόβες, ογκώδη αστέρια που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν δείκτες της κοσμικής διαστολής. Αυτές οι παρατηρήσεις κατέστησαν σαφές ότι η διαστολή ήταν πιο αργή στο παρελθόν από όσο σήμερα και επομένως αυτή επιταχύνεται. Πιο συγκεκριμένα, κάποτε επιβραδύνθηκε αλλά σε κάποιο σημείο υποβλήθηκε σε μια αλλαγή και άρχισε να επιταχύνεται. Αυτό το εντυπωσιακό αποτέλεσμα έχει επαληθευθεί από τότε από ανεξάρτητες μελέτες της μικροκυματικής κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου, παραδείγματος χάριν, με το δορυφόρο ανισοτροπίας μικροκυμάτων Wilkinson (WMAP).

Ένα πιθανό συμπέρασμα είναι ότι ισχύουν διαφορετικοί νόμοι της βαρύτητας στις υπεργαλαξιακές κλίμακες απ' ό,τι στις μικρότερες, έτσι ώστε η βαρύτητα των γαλαξιών, στην πραγματικότητα, να αντιστέκεται στη διαστολή. Αλλά η γενικότερα αποδεκτή υπόθεση είναι ότι οι νόμοι της βαρύτητας είναι καθολικοί και ότι κάποια μορφή ενέργειας, που προηγουμένως ήταν άγνωστη στην επιστήμη, αντιτάσσεται και συντρίβει την αμοιβαία έλξη μεταξύ των γαλαξιών, ωθώντας τους να απομακρύνονται ολοένα και γρηγορότερα. Αν και η σκοτεινή ενέργεια είναι ανακόλουθη μέσα στο Γαλαξία μας συγκαταλέγεται στην ισχυρότερη δύναμη στον Σύμπαν.

Πηγές:


Ανακάλυψη Αιγυπτιακού τάφουEdit

Ο τάφος του σφραγιδοφύλακα του «αιρετικού φαραώ» Ακενατόν ανακαλύφθηκε από Ολλανδούς αρχαιολόγους στη αρχαία Σακάρα, νεκρόπολη της Μέμφιδος. Ο χώρος, πλούσιος σε τοιχογραφίες, έχει ηλικία περίπου 3.300 ετών.

«Είναι μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις στην περιοχή της Σακάρα», 30 km νότια του Καΐρου, δήλωσε ο επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων, Ζαχί Χαουάς.

Ο τάφος ανήκε σε αξιωματούχο που κατονομάζεται από το βασιλικό καρτούς ως «Πτα Εμ Ουί», αναφέρει το πρακτορείο Reuters. Στους ασβεστολιθικούς τοίχους διατηρούνται τοιχογραφίες σε ρεαλιστική τεχνοτροπία, καθώς εκείνη την εποχή είχαν πλέον εγκαταλειφθεί οι καλλιτεχνικές συμβάσεις της προηγούμενης περιόδου.

Οι τοιχογραφίες απεικονίζουν τον Πτα Εμ Ουί να δέχεται δώρα καθώς προχωρά προς τη μεταθανάτια ζωή, καθώς και σκηνές της καθημερινότητας, όπως μαϊμούδες που τρώνε χουρμάδες.

Ο φαραώ Ακενατόν της 18ης δυναστείας (γνωστός και ως Αμένωφις Δ') βασίλευσε στην Αίγυπτο από το 1379 έως το 1362 π.Χ. και έβαλε μπροστά ένα μεταρρυθμιστικό σχέδιο που έσπασε την πολυθεΐστική παράδοση της Αιγύπτου. Εγκατέλειψε ή υποβίβασε τους παλαιούς θεούς και προσπάθησε να επιβάλλει τη μονοθεΐστική λατρεία του Άθωνα (Aton), θεού του Ήλιου.

Λίγα χρόνια μετά την άνοδό του στο θρόνο, μετέφερε την πρωτεύουσα της Αιγύπτου από τις Θήβα στην καινούργια πόλη που έκτισε, Αθωνόπολη.

Τα νέα ευρήματα δείχνουν όμως ότι η Σακάρα, η νεκρόπολη όπου αναπαύονταν οι αξιωματούχοι της ακόμα παλαιότερης πρωτεύουσας Μέμφιδος, έξω από το Κάιρο, διατήρησε τη σημασία της ακόμα και μετά τη μεταρρύθμιση του Ακενατόν.

Η ομάδα των Ολλανδών αρχαιολόγων εργάζεται στη Σακάρα από τη δεκαετία του 1990 και πριν μερικά έτη έφερε στο φως τον τάφο ενός ιερέα της εποχής του Ακενατόν.

Πηγή:

  • news.in.gr 15/02/2007

Κλιματική ΜεταβολήEdit

Τον πιο θερμό χειμώνα από το 1880 «έζησε» φέτος ο πλανήτης Γη.

Ο χειμώνας του 2006/7, στο βόρειο ημισφαίριο, ήταν ο θερμότερος αφ' ότου άρχισε η καταγραφή των μετρήσεων περισσότερα από 125 χρόνια πριν, ανακοινώνει η Αμερικανική Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ).

Το 2007 ίσως αποδειχθεί το θερμότερο έτος της Ιστορίας.

Πηγή:

  • news.in.gr 17/03/2007

Μαθηματική ΕπιτυχίαEdit

Έπειτα από υπολογισμούς τεσσάρων ετών, 18 κορυφαίοι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί μαθηματικοί κατάφεραν να χαρτογραφήσουν τη λεγόμενη ομάδα Ε8 των αλγεβρικών ομάδων Lie, μια από τις μεγαλύτερες και περιπλοκότερες δομές των Μαθηματικών, ανακοίνωσε το Αμερικανικό Ινστιτούτο Μαθηματικών (ΑΙΜ) στο Palo Alto της Καλιφόρνιας.

Αν και έχει περάσει πάνω από ένας αιώνας από την ανακάλυψη της Ε8 από τον Νορβηγό μαθηματικό Sophus Lie, κανείς μέχρι σήμερα δεν περίμενε ότι η δομή αυτή θα γίνει ποτέ κατανοητή, δήλωσε ο Τζέφρι Adams του Πανεπιστημίου του Maryland. επικεφαλής της προσπάθειας.

«Το κορυφαίο αυτό επίτευγμα είναι σημαντικό τόσο ως πρόοδος στη βασική γνώση όσο και ως κρίσιμη πρόοδος στη χρήση υπολογισμών μεγάλης κλίμακας για την επίλυση περίπλοκων μαθηματικών προβλημάτων», επισήμανε.

Η Ε8 είναι ένα παράδειγμα των αλγεβρικών ομάδων του Lie, που είχε διατυπώσει το 1887 ο Νορβηγός μαθηματικός Σόφους Lie για να μελετήσει θέματα συμμετρίας. Σύμφωνα με τη θεωρία, μια ομάδα Lie κρύβεται πίσω από κάθε συμμετρικό αντικείμενο, όπως οι σφαίρες, οι κύλινδροι και οι κώνοι. Τα αντικείμενα αυτά είναι τρισδιάστατα, ωστόσο η δομή Ε8 έχει 248 διαστάσεις.

Σύμφωνα με τον Χέρμαν Νικολάι, διευθυντή του Ινστιτούτου Albert Einstein στο Πότσνταμ της Γερμανίας, «η κατανόηση του Ε8 δεν συνιστά μόνο μια τεράστια πρόοδο στα Mαθηματικά, αλλά μπορεί επίσης να βοηθήσει τους φυσικούς στην προσπάθεια διατύπωσης της ενοποιημένης θεωρίας», που αποτελεί και το «Αγιο Δισκοπότηρο» της Φυσικής.

Οι θεωρητικοί φυσικοί της θεωρίας των χορδών αναζητούν μια ενοποιημένη θεωρία για το Σύμπαν εξετάζοντας την ομάδα E8XE8.

Η έκταση των υπολογισμών για την αποκωδικοποίηση του Ε8 μπορεί να συγκριθεί με τον προσδιορισμό της αλληλουχίας σε ολόκληρο το ανθρώπινο γονιδίωμα.

  • Το ανθρώπινο γονιδίωμα, που περιέχει όλη τη γενετική πληροφορία κάθε κυττάρου, έχει μέγεθος μικρότερο από 1 Gigabyte.
  • Συγκριτικά. το αποτέλεσμα των υπολογισμών για την Ε8 φτάνει τα 60 Gigabyte.

Πηγή:

  • news.in.gr 19-03-2007
  • ΑΠΕ/Γαλλικό

Ανακάλυψη Γαιοειδούς ΠλανήτηEdit

Ευρωπαίοι αστρονόμοι ανακάλυψαν για πρώτη φορά έναν πλανήτη εκτός του Ηλιακού Συστήματος που μπορεί δυνητικά να φιλοξενεί ζωή, καθώς προσφέρει σχεδόν γήινες θερμοκρασίες και πιθανώς νερό σε υγρή μορφή.

Ο πλανήτης, με μάζα πέντε φορές μεγαλύτερη της Γης, εντοπίστηκε να περιφέρεται γύρω από ένα αμυδρό, ερυθρό αστέρα στην κατεύθυνση του αστερισμού του Ζυγού και σε απόσταση μόλις 20,5 έτη φωτός -είναι ένας από τους πλησιέστερους εξωηλιακούς πλανήτες που έχουν εντοπιστεί.

Από το 1995 έως σήμερα, οι αστρονόμοι έχουν εντοπίσει 225 εξωηλιακούς πλανήτες, σχεδόν όλοι όμως είναι αέριοι γίγαντες, υπερβολικά θερμοί ή υπερβολικά ψυχροί για να διαθέτουν νερό σε υγρή μορφή.

Ο νέος πλανήτης είναι διαφορετικός. «Εκτιμήσαμε ότι η μέση θερμοκρασία αυτής της υπερ-Γης είναι από 0 έως 40 βαθμοί Κελσίου, και επομένως το νερό πρέπει να βρίσκεται σε υγρή μορφή» δήλωσε ο Στεφάν Ούντρι του Πανεπιστημίου της Γενεύης, επικεφαλής της ομάδας που εντόπισε τον πλανήτη με το τηλεσκόπιο του Ευρωπαϊκού Νότιου Παρατηρητηρίου στη Χιλή.

Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Astronomy and Astrophysics.

Η νέα υπερ-Γη, με την ονομασία 581 c, απέχει από το μητρικό της αστέρα 14 φορές λιγότερο από ότι η Γη από τον Ήλιο και το έτος της διαρκεί μόλις 13 ημέρες. Όμως ο μητρικός αστέρας, με την ονομασία Gliese 581, είναι ένας ερυθρός νάνος και εκπέμπει πολύ λιγότερη ενέργεια, οπότε ο πλανήτης βρίσκεται εντός της λεγόμενης «κατοικήσιμης ζώνης», όπου το νερό είναι υγρό.

Η σύσταση του πλανήτη και της ατμόσφαιρας που μπορεί να διαθέτει παραμένει άγνωστη.

  • Αν είναι βραχώδης, η διάμετρός του πρέπει να είναι 1,5 φορές μεγαλύτερη της Γης, ενώ
  • αν καλύπτεται από ωκεανούς θα είναι ακόμα μεγαλύτερη.

Προκειμένου να εντοπίσουν πλανήτες όμοιους με τη Γη, οι Ευρωπαίοι αστρονόμοι εξέτασαν 100 γειτονικούς αστέρες με το όργανο HARPS (Γωνιακή Ταχύτητα Υψηλής Ακρίβειας για την Αναζήτηση Πλανητών). Ο 581 c δεν παρατηρήθηκε άμεσα, ωστόσο η παρουσία του έγινε αντιληπτή από τον ασθενή κλυδωνισμό που προκαλεί η βαρύτητά του στην κίνηση του μητρικού άστρου.

Στο Αστρικό Σύστημα 581 c είχαν ήδη εντοπιστεί δύο ακόμα πλανήτες,

  • ο ένας με μάζα οκτώ φορές μεγαλύτερη από τη μάζα της Γης και
  • ο άλλος με μάζα 15 φορές μεγαλύτερη της Γης.

Πηγή (2007-04-25)

  • news.in.gr, με πληροφορίες από Associated Press

Αναίμακτη Χολοκυστοεκτομή Edit

Την πρώτη απόλυτα αναίμακτη και ανώδυνη χειρουργική επέμβαση πραγματοποίησαν με επιτυχία Γάλλοι χειρουργοί στις 2 Απριλίου στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Στρασβούργου, αφαιρώντας τη χοληδόχο κύστη μιας 30χρονης ασθενούς, χωρίς να κάνουν στο σώμα της την παραμικρή τομή.

Η ομάδα των χειρουργών, με επικεφαλής τον καθηγητή Ζακ Μαρεσό, πραγματοποίησε τη χολοκυστεκτομή χρησιμοποιώντας μία φυσική δίοδο, τον κόλπο της ασθενούς, για να εισαγάγει στο σώμα της ένα ενδοσκόπιο εξοπλισμένο με μία κάμερα η οποία μετέδιδε τις απαραίτητες εικόνες για την εκτέλεση της λεπτής αυτής επέμβασης.

Η ασθενής, μία διοικητική υπάλληλος του νοσοκομείου, είχε ενημερωθεί για τα περιθώρια επιτυχίας αυτής της νέας τεχνικής και είχε δεχθεί, σε περίπτωση που κάτι δεν πάει καλά, να υποβληθεί σε μία συμβατική επέμβαση χολοκυστεκτομής. Όμως όλα πήγαν καλά και η ασθενής, μετά την επέμβαση δεν αισθάνθηκε τον παραμικρό πόνο.

«Η επιτυχία της επέμβασης, που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Στρασβούργου, είναι το επιστέγασμα τριετούς έρευνας στο πλαίσιο τουπρογράμματος Anubis (7,2 εκατομμυρίων ευρώ)», δήλωσε ο καθηγητής Μαρεσό στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Πηγή (2007-04-26):

  • news.in.gr, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό


Γήινες Καταστροφές και Κοσμική ΑκτινοβολίαEdit

Οι κοσμικές ακτίνες που παράγονται στην άκρη του Γαλαξία μας καταστρέφουν τη ζωή στη Γη κάθε 62 εκατομμύρια χρόνια, λένε ερευνητές.

Η ανακάλυψη αυτή προτείνει ότι η βιοποικιλότητα έχει επηρεαστεί έντονα από την κίνηση του Ηλιακού Συστήματος μέσα στον Γαλαξία, αλλά και τη μετακίνηση του Γαλαξία μέσα στο διαγαλαξιακό διάστημα.

Οι Mikhail Medvedev και Adrian Melott από το πανεπιστήμιο του Κάνσας, παρουσίασαν τη νέα θεωρία τους σε μια συνεδρίαση της Αμερικανικής Ένωσης Φυσικών τον Απρίλιο του 2007.

Η θεωρία τους εξηγεί για πρώτη φορά μια μυστήρια χρονική επανάληψη που έχει παρατηρηθεί ήδη στο αρχείο των απολιθωμάτων.

"Υπάρχουν διακυμάνσεις κάθε 62 εκατομμύρια χρόνια στον αριθμό των θαλασσίων ζώων κατά τη διάρκεια των τελευταίων 550 εκατομμυρίων ετών", αναφέρει ο Melott.

Οι δύο φυσικοί του Κάνσας επιχείρησαν να εξηγήσουν ένα βασικό πρόβλημα που παρατηρείται εδώ και πολλά χρόνια με τα απολιθώματα που έχει στη διάθεσή της η επιστημονική κοινότητα. Το πρόβλημα αυτό, σε ό,τι αφορά μάλιστα τους θαλάσσιους οργανισμούς, έχει να κάνει με τα μεγάλα κενά που παρατηρούνται στη χρονολογική σειρά των απολιθωμάτων. Με άλλα λόγια τα τελευταία 550 εκατομμύρια έτη, παρατηρείται μια σημαντική αυξομείωση του αριθμού των απολιθωμάτων των θαλάσσιων ζώων η οποία συμβαίνει με συχνότητα 62 εκατομμυρίων ετών.

Δηλαδή κάθε 62 εκατομμύρια έτη ένας μεγάλος κρίκος στην αλυσσίδα εμφάνισης των απολιθωμάτων σπάει. Είναι σαν να σταματά ξαφνικά η ζωή στη Γη, ως εκ τούτου να μην υπάρχουν απολιθώματα- και μετά να ξαναρχίζει.

Μέχρι τώρα, εντούτοις, ούτε οι επιστήμονες που ανακάλυψαν αρχικά την κυκλική αυτή μεταβολή δεν ήταν σε θέση να την εξηγήσουν.

Μέχρι τώρα είχαν δοθεί διάφορες πιθανές εξηγήσεις, που περιελάμβαναν την ηφαιστειακή δραστηριότητα, τις επιδράσεις των κομητών, και τις αλλαγές στο επίπεδο της θάλασσας, αλλά καμία τους δεν μπορούσε να φταίει για την τακτικότητα του φαινομένου.

Οι ερευνητές όμως του Κάνσας ανακάλυψαν ότι τα υψηλά ποσοστά εξαφανίσεων στον κύκλο των 62 εκατομμυρίων ετών, συμπίπτουν σχεδόν τέλεια με τις περιοδικές "εξορμήσεις" του Ηλιακού Συστήματος έξω από το κεντρικό επίπεδο του Γαλαξία μας.

"Οι μετακινήσεις του ηλιακού συστήματος στο γαλαξιακό Βορρά συμπίπτουν με τις μειώσεις στη βιοποικιλότητα", λέει ο Melott.

Κατά τη διάρκεια αυτών των περιόδων, που περιλαμβάνουν μερικές από τις μεγαλύτερες μαζικές εξαφανίσεις των ειδών που είναι γνωστές από το απολιθωμένο αρχείο, η Γη βομβαρδιζόταν με υψηλά επίπεδα κοσμικής ακτινοβολίας.

Η ακτινοβολία μπορεί να βλάψει τη βιοποικιλότητα γιατί προκαλεί μεταλλαγές στο DNA ή προκαλεί αλλαγή του κλίματος, εξηγούν οι ερευνητές.

Ο Richard Muller είναι φυσικός στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ, και ανακάλυψε αρχικά τον κύκλο των 62 εκατομμυρίων ετών με τον μεταπτυχιακό σπουδαστή του Robert Rohde.

"Περάσαμε ένα έτος ψάχνοντας για τους πιθανούς μηχανισμούς", λέει ο Muller.


Κοσμική αιτίαEdit

Μια εικόνα που δείχνει ένα κύμα κλονισμού της κοσμικής ακτινοβολίας που κτυπά τη Γη μετά από την έκρηξη ενός άστρου. Οι επιστήμονες λένε ότι η Γη έχει εκτεθεί σε παρόμοια κύματα κλονισμού κατά το παρελθόν, καθώς το ηλιακό σύστημα κινείται μέσα στο διάστημα, και η ακτινοβολία μπορεί να ήταν υπεύθυνη για μια κυκλική επαναλαμβανόμενη μαζική εξαφάνιση των ειδών.

Το Ηλιακό Σύστημά μας ταξιδεύει μέσα στο Γαλαξία μας, που μοιάζει από μακριά με δίσκο, σε μια περίπλοκη διαδρομή που διαρκεί περίπου 225 εκατομμύρια έτη για να ολοκληρωθεί.

Σε τακτικά χρονικά διαστήματα, οι περιπλανήσεις του ηλιακού συστήματος τον φέρνουν πάνω και κάτω από το λεπτό κεντρικό τμήμα του δίσκου. Ο Ήλιος φθάνει στην απώτατη απόστασή του από το κεντρικό επίπεδο κάθε 62 εκατομμύριο χρόνια.

Ολόκληρος ο γαλαξιακός δίσκος, εν τω μεταξύ, κινείται μέσα στο καυτό αέριο που τον περιβάλλει με ταχύτητα περίπου 200 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο.

Η νέα θεωρία λοιπόν προτείνει ότι παράγονται συνεχώς κοσμικές ακτίνες μέσα σε ένα κύμα κλονισμού που παράγεται όταν η βόρεια πλευρά ή η εμπρόσθια πλευρά του Γαλαξία συγκρούεται με τα περιβάλλοντα αέρια.

Καθώς το Ηλιακό Σύστημα ανέρχεται πάνω από το κεντρικό επίπεδο έρχεται πιο κοντά στην πηγή της κοσμικής ακτινοβολίας.

"Η Γη εκτίθεται περισσότερο στο μέτωπο κλονισμού όταν αναδυόμαστε από τη βόρεια πλευρά του γαλαξιακού δίσκου", συμπληρώνει ο Melott.

Συγχρόνως, εξήγησε, το Ηλιακό Σύστημα λαμβάνει λιγότερη προστασία από τα ισχυρά μαγνητικά πεδία που σχηματίζουν μια ασπίδα έναντι της κοσμικής ακτινοβολίας στο πυκνό, κεντρικό τμήμα του Γαλαξία.

Επιδράσεις στη ΓηEdit

Ο Melott ανέφερε ότι η ομάδα του εφάρμοσε το μοντέλο τους στη μεγαλύτερη υπάρχουσα βάση δεδομένων για τα απολιθώματα, η οποία επιβεβαίωσε την ανακάλυψη μιας διακύμανσης διάρκειας 62 εκατομμυρίων ετών στην βιοποικιλομορφία.

Σε μια πρόσφατη δημοσίευση στο Αστροφυσικό Περιοδικό, οι ερευνητές του Κάνσας αναζητούν διάφορους πιθανούς μηχανισμούς, με τους οποίους η έκθεση στις κοσμικές ακτίνες θα μπορούσε να οδηγήσει στις μαζικές εξαφανίσεις.

Μια πιθανότητα είναι ότι οι οργανισμοί λαμβάνουν επιβλαβείς δόσεις ακτινοβολίας από σωματίδια υψηλής ενέργειας, που είναι γνωστά ως μιόνια, που παράγονται από τις κοσμικές ακτίνες όταν συγκρούονται με τη γήινη ατμόσφαιρα.

"Οι ίδιες οι κοσμικές ακτίνες δεν είναι πραγματικά επικίνδυνες", λέει ο Medvedev. "Δημιουργούν φορτισμένα σωματίδια που διαδίδονται μέσω της ατμόσφαιρας -ειδικά τα μιόνια που μπορούν να φτάσουν και κάτω από τη στάθμη της θάλασσας."

Οι αλλαγές στη χημεία της ατμόσφαιρας, και η συνοδευτική μείωση του στρώματος του όζοντος, μπορούν επίσης να προκαλέσουν αυξανόμενες μεταλλαγές, πρόσθεσε.

Επιπλέον, τα φορτισμένα σωματίδια που παράγονται από τις κοσμικές ακτίνες μπορούν να προκαλέσουν μια πολύ αυξανόμενη νεφοκάλυψη, που οδηγεί στην αλλαγή του κλίματος.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι το μοντέλο τους δεν εξηγεί όλες τις σημαντικές μαζικές εξαφανίσεις.

Παραδείγματος χάριν ο θάνατος των δεινοσαύρων, που θεωρείται ότι έχει προκληθεί από μια σύγκρουση της Γης με έναν αστεροειδή, δεν ταιριάζει με τον κύκλο των 62 εκατομμυρίων ετών.

Όσον αφορά για το τι μας περιμένει, οι ειδήσεις δεν είναι καθαρές. Το Ηλιακό Σύστημα έχει περάσει πρόσφατα το γαλαξιακό κεντρικό επίπεδο και είναι στο δρόμο για να κινηθεί πάνω, λέει ο Melott, κάτι που θα μπορούσε να σημάνει μια μεγαλύτερη έκθεση στην ακτινοβολία.

Αλλά, πρόσθεσε, "η επόμενη επίδραση από τις κοσμικές ακτίνες απέχει από μας περίπου δέκα εκατομμύρια έτη."

Πηγή:

  • National Geographic News, Μάιος 2007
  • Physics4u

Μορφοκλαστικό ΣύμπανEdit

Την ομοιογενή δομή των Γαλαξιών αμφισβητεί ομάδα επιστημόνων, βασιζόμενη στην SLOAN, την πληρέστερη ως τώρα χαρτογράφηση του Σύμπαντος. Αν επιβεβαιωθεί ότι το Σύμπαν έχει μορφοκλαστικό σχήμα (φράκταλ) (fractal), η Κοσμολογία θα σειστεί εκ θεμελίων...

Πέρα, μακριά στον ουρανό, είναι γραμμένο ένα μυστικό, ένα κρυμμένο σχήμα, το οποίο δείχνει με λεπτομέρεια τον αρχικό σχεδιασμό του ίδιου του Σύμπαντος. Η κατανομή της Ύλης στο Διάστημα ακολουθεί ένα πρότυπο το οποίο δημιουργήθηκε στην αρχή του Χρόνου και μεγεθύνθηκε σε απίστευτες διαστάσεις στα σχεδόν 13,7 εκατομμύρια έτη της Κοσμικής Διαστολής.

Σήμερα το πρότυπο αυτό σχήμα αρχίζει σιγά-σιγά να αποκωδικοποιείται με την ανάλυση χαρτών της κατανομής των άστρων. Τα όσα αποκαλύπτονται θα μπορούσαν να ανατρέψουν τη σύγχρονη Κοσμολογία από τα θεμέλιά της. Η Κοσμολογία στηρίζεται στο συμπέρασμα ότι, όταν κοιτάζουμε το Σύμπαν στις μεγαλύτερες κλίμακές του, η Ύλη είναι σε γενικές γραμμές κατανεμημένη ισομερώς στο σύνολό του. Αυτό αποκαλείται από τους κοσμολόγους «ομοιογενής» δομή.

Μια μικρή ομάδα ερευνητών ωστόσο, με επικεφαλής τον στατιστικό φυσικό Luciano Pietronero (Λουτσιάνο Πιετρονέρο) του Πανεπιστημίου της Ρώμης και του Ιταλικού Ινστιτούτου Σύνθετων Συστημάτων, υποστηρίζει ότι το συμπέρασμα αυτό βρίσκεται σε αντίφαση με αυτά που βλέπουμε. Αντιθέτως, ισχυρίζονται, η δομή των Γαλαξιών δεν είναι καθόλου ομοιογενής: σε κάποια σημεία υπάρχει πολλή Ύλη, σε άλλα όχι. Η κατανομή αυτή της ύλης ακολουθεί πάντα τα ίδια πρότυπα, σε μεγάλες και σε μικρές εκδοχές, σε όποια κλίμακα και αν κοιτάξει κανείς. Με άλλα λόγια, το Σύμπαν είναι φράκταλ.

  • Πηγή: Το ΒΗΜΑ, 13/05/2007 , Σελ.: H01, AMANDA GEFTER

Κωδικός άρθρου: B15060H011, ID: 285954

Atlas, το μεγαλύτερο πείραμα της ΑνθρωπότηταςEdit

Το μεγαλύτερο επιστημονικό πείραμα σε παγκόσμιο επίπεδο, ένα πείραμα Φυσικής με σκοπό να καθοριστεί η φύση της Ύλης, θα πραγματοποιηθεί στο CERN και θα συμμετάσχουν επιστήμονες από όλο τον κόσμο.

Η αναπαράσταση της Αρχής του ΣύμπαντοςEdit

Σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ καθώς και σε άλλα ιδρύματα σε όλο τον κόσμο, ομάδες ερευνητών επιστημόνων στους υπολογιστές μαζί με τους φυσικούς προετοιμάζονται για το μεγαλύτερο πείραμα Φυσικής που έγινε ποτέ.

Ο επιταχυντής συγκρουόμενων δεσμών πρωτονίων θα δημιουργήσει μία μικρογραφία του Big Bang, ή τουλάχιστον, τα υποατομικά σωματίδια που προκύψουν θα είναι αντίστοιχα με εκείνα που δημιουργήθηκαν κατά την στιγμή του Big Bang, 13,7 δισεκατομμύρια έτη πριν από σήμερα.

Ο επιταχυντής αυτός βρίσκεται στη Γενεύη, δεκάδες μέτρα κάτω από την επιφάνεια της Γης, ενώ το μήκος του αγωγού στο οποίο θα συγκρούονται δέσμες σωματιδίων είναι περίπου 27 χιλιόμετρα.

Στο πείραμα αυτό οι φυσικοί ελπίζουν να αναπαραστήσουν την Αρχή του Σύμπαντος για δεύτερη φορά.

Εφόσον όλα πάνε σύμφωνα με το σχέδιο, αυτό το πείραμα - που ονομάζεται ATLAS - θα πραγματοποιηθεί το καλοκαίρι του 2007.

Τα σωματίδια θα κινούνται από το ένα άκρο του υπόγειου αγωγού στο άλλο, με ταχύτητες που θα πλησιάζουν σχεδόν την ταχύτητα του φωτός. Όλα τα γεγονότα που αναμένουμε θα συμβούν τη στιγμή της σύγκρουσης, όταν θα εκλύεται τόσο μεγάλη ενέργεια, που θα φθάσει τα 14 TeV και θα θυμίζει την κατάσταση που επικρατούσε λίγα κλάσματα του δευτερολέπτου πριν από την έναρξη δημιουργίας του Σύμπαντος.

Τη στιγμή εκείνη οι ανιχνευτές στο CΕRΝ αναμένεται να εντοπίσουν μια σειρά από άγνωστα στοιχειώδη σωματίδια, τα οποία ποτέ κανείς δεν έχει δει. Είναι σωματίδια που θα ζήσουν για ασύλληπτα μικρό χρονικό διάστημα (10 -18 δευτερόλεπτα) και τα οποία ενδεχομένως να αποκαλύψουν τι συνέβη εκείνη την καθοριστική στιγμή πριν από 13,7 δισεκατομμύρια έτη. Η ενέργεια που θα προέλθει από τη σύγκρουση των σωματιδίων - που θα είναι απίστευτα μεγάλη - θα μετασχηματιστεί αυτομάτως σε Ύλη. Θα γίνει δηλαδή σωματίδια, τα οποία θα προσπαθήσουν να παγιδεύσουν οι ανιχνευτές του CΕRΝ.

"Βρισκόμαστε στο τέλος του παιχνιδιού", λέει ο Lyn Evans που ήταν από την πρώτη στιγμή επικεφαλής του προγράμματος για τη δημιουργία του Μεγάλου Επιταχυντή.

Η ημέρα που θα τεθεί σε λειτουργία θα είναι η μεγάλη στιγμή της αλήθειας για το CΕRΝ, αλλά και για εκατοντάδες επιστήμονες της Σωματιδιακής Φυσικής που έχουν στηρίξει τις καριέρες και την αξιοπιστία τους στο γεγονός ότι μπορούμε να σηκώσουμε την κοσμική κουρτίνα και να δούμε τι συνέβη στην Αρχή του Σύμπαντος.

Το σωματίδιο του ΘεούEdit

Ο επιταχυντής του CERN θα αρχίσει να στέλνει στοιχεία το Νοέμβριο του 2007, και από τα τρισεκατομμύρια συγκρούσεων μεταξύ των πρωτονίων θα παράγει 15 petabytes δεδομένων ετησίως (1 petabytes είναι 250 ή 1.125.899.906.842.624 bytes ή 1015 bytes).

Για σύγκριση, 15 petabytes είναι το ισοδύναμο όλων των πληροφοριών που βρίσκονται σε όλες οι πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες στις Ηνωμένες Πολιτείες επί επτά φορές. Θα ήταν ισοδύναμο με 1.000 βιβλιοθήκες του Κογκρέσου. Και δεν υπάρχει εκεί μέσα καμία λειτουργία αναζήτησης.

Όταν διανεμηθούν αυτά τα δεδομένα στους φυσικούς, των διαφόρων πανεπιστήμιων ανά τον Κόσμο, θα χρειαστεί τεράστια υπολογιστική ισχύς και μεγάλοι χώροι ψηφιακής αποθήκευσης προκειμένου εγκατασταθούν ώστε αργότερα να αναλυθούν.

Στην καρδιά της αναζήτησης βρίσκεται το σωματίδιο Higgs, που είναι ένα βοσόνιο που θεωρείται ως ο χαμένος κρίκος της Σωματιδιακής Φυσικής.

(Τα βοσόνια (bosons) είναι υποατομικά σωματίδια με ιδιαίτερες ιδιότητες, όπως ότι έχουν ακέραιο σπιν αντί για ημιακέραιο που έχουν τα φερμιόνια (fermions) (π.χ. το ηλεκτρόνιο) και ότι είναι φορείς των αλληλεπιδράσεων π.χ. τα βοσόνια W και Z).

Εάν το ανακαλυφθεί το σωματίδιο αυτό, θα ήταν ένας εξ ολοκλήρου νέος τύπος ύλης.

Το βοσόνιο αυτό ονομάστηκε και "σωματίδιο του Θεού", σχεδόν μια δεκαετία πριν, από τον νομπελίστα φυσικό Leon Lederman. Το βοσόνιο Higgs μπορεί να εξηγήσει γιατί μερικά σωματίδια δεν έχουν καθόλου μάζα όπως τα φωτόνια, ενώ άλλα έχουν. Η ανακάλυψη του Higgs είναι μία από τις κορυφαίες επιδιώξεις στη σύγχρονη Φυσική, και η ανακάλυψή του θα επικύρωνε το Καθιερωμένο Πρότυπο, την κεντρική θεωρία της Σωματιδικής Φυσικής που ισχύει από τη δεκαετία του '70.

Το σωματίδιο Higgs είναι κρίσιμο για την Γευσοδυναμική που βασίζεται στην θεωρία που θεωρεί ότι ο Ηλεκτρομαγνητισμός και η Ασθενής Πυρηνική Αλληλεπίδραση είναι απλά οι διαφορετικές εκδηλώσεις μιας ενιαίας Αλληλεπίδρασης, της Ηλεκτρασθενούς. Δείχνει πώς τα άυλα φωτόνια θα μπορούσαν να είναι οι αποχωρισθέντες, από καιρό, συγγενείς των βαρέων ασθενονίων W και Z, τα οποία απέκτησαν τις μεγάλες μάζες τους από αλληλεπιδράσεις ενός κοκτέιλ σωματιδίων, μόλις το Σύμπαν άρχισε να ψύχεται.

Η επιβεβαίωση αυτής της θεωρίας που έδωσε το Βραβείο Νόμπελ σε φυσικούς του CERN αναπτερώνει τις ελπίδες μεταξύ των φυσικών ότι θα μπορούσαν τελικά να ενοποιοήσουν τις υπόλοιπες Αλληλεπειδράσεις της Φύσης.

Επιπλέον, άλλα πεδία παρόμοια με το πεδίο Higgs, έχουν προταθεί ως πηγή της παρατηρούμενης τεράστιας Κοσμικής Διαστολής, γνωστής ως Κοσμικός Πληθωρισμός, στις πρώτες πρώτες στιγμές του Κόσμου, και, ενδεχομένως, ως το μυστικό της ύπαρξης της Σκοτεινής Ενέργειας που φαίνεται τώρα ότι προκαλεί την επιταχυνόμενη διαστολή του Κόσμου. Έτσι είναι σημαντικό να είναι γνωστό εάν η θεωρία δουλεύει σωστά και, εάν όχι, να ανακαλυφθεί ποιά είναι η αιτία που τροφοδοτεί τον Κόσμο με Ύλη.

Αλλά κανένας δεν έχει δει ποτέ το βοσόνιο Higgs. Θα πρέπει να είναι δυνατή η παραγωγή του στους επιταχυντές, αλλά η Φύση έχει δώσει έως τώρα συγκεχυμένες ενδείξεις σε ποιό εύρος ενέργειας θα πρέπει να αναζητηθεί. Οι μετρήσεις άλλων εξωτικών σωματιδίων προτείνουν ότι η μάζα του βοσοσνίου Higgs πρέπει να είναι περίπου 90 δισεκατομμύρια ηλεκτρονιοβόλτ (90 GeV). Όμως άλλα αποτελέσματα, από τον επιταχυντή Lep προτού να διακόψει την λειτουργία του, το 2000, δείχνουν ότι το Higgs πρέπει να ζυγίζει περισσότερα από 114 GeV. Για σύγκριση, ένα ηλεκτρόνιο είναι 0.5 MeV, και ένα πρωτόνιο είναι περίπου 2.000 φορές βαρύτερο. Άρα το Higgs είναι τεράστιο και για αυτό είναι δύσκολο να ανακαλυφθεί.

Λεπτομέρειες του πειράματοςEdit

Ο φυσικός John Ellis στο Ευρωπαϊκό Εργαστήριο Σωματιδιακής Φυσικής, λέει πως "αν δεν δούμε τίποτα νέο σωματίδιο, τότε αυτό θα σημαίνει κατά κάποιο τρόπο ότι εμείς οι θεωρητικοί φυσικοί λέγαμε ανοησίες τα τελευταία 35 χρόνια".

Τα πειράματα θα πραγματοποιηθούν στο Μεγάλο Αδρονικό Συγκρουστή του CERN, γνωστό ως LHC. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, επτά πανεπιστήμια θα λάβουν δεδομένα από το μεγάλο πείραμα.

Για την κατασκευή του ανιχνευτή ATLAS εργάσθηκαν χιλιάδες άνθρωποι επί 13 έτη και το κόστος του ανήλθε περίπου στα 8 δισεκατομμύρια δολάρια. Εκτός από τα τεράστια ποσά ενέργειας που θα παραχθούν, για την επιτυχία του πειράματος θα χρειαστούν και 128 τόνοι υγρού ηλίου για να ψυχθούν οι υπεραγώγιμοι μαγνήτες που θα ελέγχουν την πορεία των παραγόμενων ταχύτατων σωματιδίων.

Το πείραμα ATLAS βασίζεται στον επιταχυντή LHC και έχει έναν ανιχνευτή μεγέθους ενός πενταόροφου κτιρίου και ικανότητας να μετρά ίχνη σωματιδίων με ακρίβεια 0.01 του χιλιοστού. Το πλέον εσωτερικό τμήμα του ανιχνευτή θα περιέχει περίπου 10.000.000.000 τρανζίστορ.

Σχεδιάστηκε και θα χρησιμοποιηθεί από μια πολυεθνική ομάδα επιστημόνων. 1700 φυσικοί από 150 πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα που προέρχονται από 17 χώρες μέλη του CERN και από άλλες 19 χώρες μη μέλη. Τα δεδομένα που θα συγκεντρωθούν από το ATLAS θα αποτελέσουν το βασικό κορμό ενός μεγάλου αριθμού επιμέρους ερευνητικών θεμάτων και τα μέλη της ομάδας του ATLAS θα έχουν πρόσβαση σε αυτά, δουλεύοντας σε μικρές ομάδες, στα ιδρύματα της πατρίδας τους.

Ο ATLAS είναι ένας ανιχνευτής που σκοπό έχει να εκμεταλλευτεί όλο το δυναμικό της Φυσικής που βρίσκεται πίσω από το Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων. Θα προσδιορίσει τις ενέργειες, τις διευθύνσεις καθώς και την ταυτότητα των σωματιδίων που θα παραχθούν από τις συγκρούσεις των δύο δεσμών πρωτονίων. Αναμένονται γύρω στο 1.000.000.000 συγκρούσεις το δευτερόλεπτο και ο ρυθμός μεταφοράς των δεδομένων θα είναι ισοδύναμος με 20 τηλεφωνικές συνδιαλέξεις όλων των κατοίκων της Γης συγχρόνως. Oι υπολογιστές του ATLAS θα επεξεργάζονται τις πληροφορίες των αποτελεσμάτων αρκετά γρήγορα ώστε να επιλέξουν μία από τις 10.000.000 συγκρούσεις που θα μπορεί να υποδηλώνει νέα φαινόμενα, και τελικά θα καταγράψουν μόνο τις επιλεγμένες αυτές συγκρούσεις σε σκληρούς δίσκους ή ταινίες.

Ο ανιχνευτής αποτελείται από τρία κύρια μέρη:

  • Ο εσωτερικός ανιχνευτής, που μετρά την ορμή του κάθε φορτισμένου σωματιδίου.

Πηγές, 18 Μαΐου 2007:

  • Physics4u
  • Πανεπιστήμιο Purdue και
  • New York Times,


Διεθνής Βράβευση Έλληνα ΦυσικούEdit

Ο Γιάννης Ηλιόπουλος βραβεύτηκε με το μετάλλιο Dirac 2007

Το μετάλλιο Dirac του 2007 απονεμήθηκε στους Γιάννη Ηλιόπουλο και Luciano Maiani, οι οποίοι το 1970 ανακάλυψαν το «μηχανισμό GIM» για να εξηγήσουν την ηλεκτρασθενή αλληλεπίδραση στη Σωματιδιακή Φυσική (μαζί και με τον Sheldon Glashow).

Με βάση το μηχανισμού GIM πρόβλεψαν την ύπαρξη του γοητευτικού ή charm κυρκόνιου (quark), το οποίο ανακαλύφθηκε πειραματικά το 1974. Αυτή η εργασία βοήθησε εξάλλου και την εδραίωση του σύγχρονου Καθιερωμένου Μοντέλου της Σωματιδιακής Φυσικής.

Το μετάλλιο Dirac δίνεται κάθε έτος στις 8 Αυγούστου, την ημερομηνία γέννησης του φυσικού Paul Dirac. Το βραβείο συνοδεύεται από 5.000 δολλάρια για κάθε βραβευμένο επιστήμονα. Ο Dirac κέρδισε το βραβείο Nobel Φυσικής το 1933 και πέθανε το 1984.

Το μετάλλιο Dirac καθιερώθηκε το 1985 από το Διεθνές Κέντρο Abdus Salam για τηn Θεωρητική Φυσική και σήμερα αναγνωρίζεται ως ένα από τα πιο σπουδαία βραβεία με κύρος σε όλη την φυσική κοινότητα. Δίνεται στους επιστήμονες εκείνους που έχουν σημαντικές συνεισφορές στη Θεωρητική Φυσική και τα Μαθηματικά. Δεν επιλέγονται για το Μετάλλιο Dirac εκείνοι οι επιστήμονες που έχουν πάρει ήδη βραβείο Νόμπελ, ή το μετάλλιο Fields ή το βραβείο του Ιδρύματος Wolf. Γι αυτό και ο συνεργάτης τους S. Glashow που πήρε το Nobel 1979 δεν βραβεύτηκε μαζί τους.

Ο Γιάννης Ηλιόπουλος του Εργαστηρίου Θεωρητικής Φυσικής στην Ecole Normale Supérieure γεννήθηκε στην Καλαμάτα πριν 67 χρόνια, και αφού σπούδασε πρώτα μηχανικός στο ΕΜΠ, προχώρησε για μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Orsay στο Παρίσι. Ακολούθως μετέβη στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, στο Πανεπιστήμιο του Harvard, όπου δούλεψε πάνω στην Σωματιδιακή Φυσική και στο Καθιερωμένο Μοντέλο.

Επέστρεψε όμως στην Γαλλία όπου ανέλαβε την Διεύθυνση του εργαστηρίου Θεωρητικής Φυσικής, στην Ecole Normale Supérieure, ένα από τα καλύτερα, διάσημα και παλαιότερα Ιδρύματα της Ευρώπης.

Η συμβολή του Γιάννη Ηλιόπουλου στην Σωματιδιακή Φυσική σχετίζεται με τον αριθμό και τις ιδιότητες των κυρκονίων (quark).

Την δεκαετία του 1960 πιστεύαν πως υπήρχαν στον Κόσμο τρία είδη quarks.

Το 1969, ο Ηλιόπουλος, σε συνεργασία με τους Sheldon Glashow και Luciano Maiani, προέβλεψαν θεωρητικά την ύπαρξη ενός τετάρτου είδους του γοητευτικού quark (σήμερα ξέρουμε πως τελικά υπάρχουν έξι quarks).

Αυτή η πρόβλεψη επιβεβαιώθηκε πειραματικά το 1974 με την ανακάλυψη μιας πληθώρας νέων σωματιδίων στην σύσταση των οποίων υπεισέρχεται το καινούργιο quark.

Η ανακάλυψη αυτή είχε πολλαπλές συνέπειες:

  • Πρώτα απ' όλα, έλυσε μερικά προβλήματα που σχετίζονταν με τις διασπάσεις ορισμένων ασταθών σωματιδίων.
  • Αλλά, πιο σημαντικά, άνοιξε τον δρόμο για την διατύπωση μιας ενοποιημένης θεωρίας που φιλοδοξεί να περιγράψει όλες τις αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στα στοιχειώδη σωματίδια.

Στην Ελλάδα έχει πάρει μεταξύ των άλλων το βραβείο Μποδοσάκη για το 2002 και τότε επ' ευκαιρία της βράβευσής του είχε δηλώσει:

"Ο επιστήμονας δεν ανήκει σε μια άλλη ράτσα ανθρώπων. Αν δεχθούμε ότι η επιστήμη είναι η κωδικοποιημένη καθημερινή εμπειρία, ο επιστήμονας είναι αυτός που την έχει κάνει επάγγελμά του. Και το επάγγελμά του θεωρητικού φυσικού είναι να βάζει τάξη στο Σύμπαν που τον περιβάλλει."


Το γοητευτικό ή charm κυρκόνιο (quark)(συμβολίζεται με το γράμμα c) είναι ένα κυρκόνιο (quark) δεύτερης γενεάς με τις ακόλουθες ιδιότητες:

Πηγή: Διεθνές Κέντρο Abdus Salam, 8 Αυγούστου 2007 Πηγή: Physics4u

Τα 4 λεπτά καθυστέρησης του φωτόςEdit

Στην καθημερινή ζωή, για μια καθυστέρηση τεσσάρων λεπτών «δεν χάνεται ο κόσμος», στον χώρο της Κοσμολογίας όμως προκαλούνται σοβαρές αναταράξεις, καθώς ενδέχεται να ανατραπεί σημαντικό μέρος των επιστημονικών δεδομένων.

Τον Σεπτέμβριο 2007, το τηλεσκόπιο MAGIC ακτίνων γάμμα στο Λας Πάλμας των Καναρίων Νήσων κατέγραψε για πρώτη φορά μια απόκλιση τεσσάρων λεπτών στο μακρινό ταξίδι δύο ομάδων φωτονίων (υψηλής και χαμηλότερης ενέργειας) από τον Γαλαξία Markarian 501 που απέχει από τη Γη μισό δισεκατομμύριο έτη φωτός.

Αυτή η μικρή αργοπορία στην άφιξη των φωτονίων σημαίνει ότι η ταχύτητα του φωτός την οποία ο Einstein θεώρησε ως σταθερή για να διατυπώσει την περίφημη εξίσωση E = mc 2 ενδέχεται να μεταβάλλεται έστω ελάχιστα και κατά συνέπεια συνολικά η Θεωρία της Σχετικότητας που καθόρισε επί εκατό και πλέον έτη την εικόνα του ανθρώπου για το Σύμπαν να επιδέχεται τεκμηριωμένων, πλέον, αμφισβήσεων.

Η πρόβλεψη του ΝανόπουλουEdit

Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και ιδιαίτερα ευχάριστες, διότι

  • αφ' ενός δίνουν νέα ώθηση (εάν βέβαια, αποδειχθούν οριστικά ορθές) στην επιστημονική έρευνα και
  • αφ' ετέρου διότι δικαιώνεται σε πρώτη φάση μια προ δεκαετίας θεωρητική προσέγγιση την οποία συνυπέγραφε τριμελής ομάδα επιστημόνων, δύο εκ των οποίων είναι Έλληνες. Ο Δημήτρης Νανόπουλος του Πανεπιστημίου του Τέξας και ο Νικόλαος Μαυρόματος του Αγγλικού Kings College στο Λονδίνο. Ο τρίτος της επιστημονικής ομάδας είναι ο Αγγλος Τζων Ελλις από το Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών της Ευρώπης (CERN).

Οι τρεις επιστήμονες υποστήριξαν ότι η ταχύτητα του φωτός εξαρτάται από τη συχνότητα.

Μια πιθανή αλλαγή της μπορεί να ανιχνευθεί μόνο μέσω του φωτός που προέρχεται από αντικείμενα ευρισκόμενα σε πολύ μεγάλες αποστάσεις από τη Γη και για αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν είχε έως τώρα παρατηρηθεί.

Ενας τρόπος για την επαλήθευση της «σχετικής» τιμής της ταχύτητας του φωτός είναι η ανίχνευση φωτονίων διαφορετικών συχνοτήτων που εκπέμπονται ταυτόχρονα από μακρινούς Γαλαξίες. Σύμφωνα με τη θεωρία των τριών επιστημόνων, οι χρόνοι άφιξης στη Γη των φωτονίων υψηλότερης συχνότητας θα πρέπει να είναι μεγαλύτεροι από αυτούς των φωτονίων χαμηλότερης συχνότητας, αντίθετα με την προσέγγιση του Einstein που πίστευε ότι η άφιξή τους θα ήταν ταυτόχρονη.

Η ανακοίνωση των μετρήσεων του τηλεσκοπίου MAGIC δικαιώνει την ομάδα Νανόπουλου προκαλώντας παράλληλα πραγματική αναστάτωση στην επιστημονική κοινότητα, με την είδηση να κάνει τον γύρο του Κόσμου και να αποτελεί το κεντρικό θέμα συζήτησης και ανταλλαγής απόψεων στα καλύτερα blog Κοσμολογίας.

«Εάν οι τιμές που δίνει το τηλεσκόπιο MAGIC είναι πραγματικές, τότε μιλάμε για μια επιστημονική ανακάλυψη Βραβείου Νόμπελ» σχολίασε, σε σχετικό δημοσίευμα του περιοδικού New Scientist, o αστροφυσικός του Πανεπιστημίου της Οχφόρδης Subir Sarkar, ενώ ο ειδικός στη θεωρία των Υπερχορδών Joe Polchinski του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας τόνισε ότι «εάν τα αποτελέσματα είναι ακριβή, θα πρόκειται για έναν σεισμό στον κόσμο της Επιστήμης», προσθέτοντας παράλληλα ότι η θεωρία των υπερχορδών θα αποδεικνυόταν πλήρως λανθασμένη.

Συνεντευξη του Νανόπουλου στη ΚαθημερινήEdit

«Ο άνθρωπος θα μπορέσει να ερμηνεύσει τον κόσμο»

- Τέσσερα λεπτά μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο της Φυσικής;

- Στο πλαίσιο του πειραματικής παρατήρησης φωτονίων από το τηλεσκόπιο «Magic» που προέρχονταν από τον Γαλαξία Markarian 501, καταγράφηκαν φωτόνια που φθάνουν με τέσσερα λεπτά καθυστέρηση. Φανταστείτε ότι τα συγκεκριμένα φωτόνια ξεκίνησαν πριν από μισό δισεκατομμύριο έτη φωτός σε μια περίοδο που δεν γνωρίζουμε επακριβώς σε ποιο στάδιο βρισκόταν η εξέλιξη της ζωής πάνω στη Γη. Ξεκίνησαν από τότε για να τα παρακολουθήσουμε εμείς σήμερα, και υπό αυτή την έννοια είναι εντυπωσιακό ακόμη και για εμάς που ασχολούμαστε με το Σύμπαν.

Η συγκεκριμένη μέτρηση του τηλεσκοπίου είναι απολύτως πραγματική, δεν επιδέχεται δηλαδή καμία αμφισβήτηση ως προς την ορθότητά της και είναι ευχάριστο ότι κανείς δεν έχει αμφισβητήσει την εγκυρότητά της. Απομένει ωστόσο να γίνει η επαλήθευσή της σε μια επόμενη μέτρηση και για να είμασε απόλυτα σίγουροι ότι τα φωτόνια ξεκίνησαν την ίδια στιγμή. Εάν δεν ξεκίνησαν ταυτόχρονα θα ήταν ένα «βρώμικο κολπάκι» της Φύσης, ωστόσο τα πάντα είναι πιθανά σε αυτό τον Κόσμο. Εάν πάντως παρατηρήσουμε και σε μια άλλη ομάδα φωτονίων διαφορετικών ενεργειών διαφορά στον χρόνο, τότε δεν μας σταματάει κανείς

- Αναγνωρισμένης αξίας και προσφοράς συνάδελφοί σας στο εξωτερικό κάνουν λόγο για ανακάλυψη επιπέδου Νομπέλ και για πολλές ανατροπές στα επιστημονικά δεδομένα.

- Το έχω ακούσει. Θα έλεγα ότι θα χρειαστεί να αλλάξουμε τα βιβλία της Φυσικής εάν η θεωρία μας είναι σωστή. Πρέπει, όμως, να είμαστε προσγειωμένοι. Εχουμε ακόμη δρόμο να διανύσουμε μπροστά μας. Διάβασα αυτές τις δηλώσεις και χαίρομαι πραγματικά, κυρίως γιατί αντιμετώπισαν πολύ θετικά την ανακοίνωση της ομάδας μας, χωρίς εμπάθειες και ζήλιες. Λόγω συναδελφικού ίσως ανταγωνισμού, θα μπορούσαν να πουν ότι είναι ανοησίες. Αλλά φαίνεται ότι έχει κτυπήσει καμπανάκι στα επιστημονικά κέντρα της Κοσμολογίας. Εάν λοιπόν η θεωρία μας είναι σωστή, οδεύουμε ολοταχώς προς διάφορες ανατροπές.

Η βασικότερη αφορά γενικά τη θεωρία της Σχετικότητας, ξεκινώντας από την Ειδική θεωρία της Σχετικότητας. Η βασική παραδοχή της θεωρίας του Einstein είναι ότι η ταχύτητα του φωτός είναι σταθερή. Εμείς λέμε ότι η ταχύτητα εξαρτάται από τη συχνότητα του φωτός, χωρίς να αρνούμαστε το σύνολο της θεωρίας. Γίνονται όμως θεμελιακές αλλαγές και ο περιβόητος τύπος E = mc 2 αλλάζει. H ταχύτητα του φωτός παραμένει σταθερά ως προς τον Xρόνο και τον Xώρο, εξαρτάται όμως από τη συχνότητα. Η Γενική θεωρία της Σχετικότητας, η οποία περιέχει ως βασικό συστατικό της την Ειδική θεωρία της Σχετικότητας, προφανώς θα υποστεί αλλαγές, διότι είναι η κατ' εξοχήν θεωρία που μας περιγράφει το Σύμπαν, δηλαδή την Κοσμολογία. Αρα πάμε για αλλαγές στην Κοσμολογία.

- Υπήρξε κάποια συγκεκριμένη αφορμή για να αμφισβητήσετε εσείς και οι συνεργάτες σας τη σταθερή τιμή της ταχύτητας του φωτός;

- Γνωρίζαμε ότι συνολικά η θεωρία της Σχετικότητας χρήζει αλλαγών. Ηταν ξεκάθαρο σε όλους εκείνους που έχουν ανοιχτό μυαλό. Δεν μας ήρθε, λοιπόν, ξαφνικά να δούμε πώς συνδέεται η συχνότητα με την ταχύτητα του φωτός. Οι δικές μας θεωρητικές προσεγγίσεις έγιναν περίπου δέκα έτη πριν, όταν δουλεύαμε πάνω στη θεωρία των υπερχορδών. Είχαν μάλιστα δημοσιευτεί στο περιοδικό «Nature», μαζί με ένα editorial πάνω στην ανακοίνωσή μας. Αναπτύξαμε μια συγκεκριμένη ερμηνεία της θεωρίας των υπερχορδών για να μελετήσουμε τα κοσμολογικά της δεδομένα. Καταλήξαμε:

  • αφενός στο συμπέρασμα της μεταβολής της ταχύτητας του φωτός με τη συχνότητα και επίσης σε
  • μια θεωρητική προσέγγιση της Σκοτεινής Ενέργειας, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των τελευταίων ετών.

Ολα αυτά συνδέονται αυξάνοντας τις δυνατότητές μας για πιο σωστή εικόνα του Κόσμου.

- Πρακτικά, τι θα σήμαινε η ανατροπή της θεωρίας της Σχετικότητας; Τι μπορεί να περιμένει η Ανθρωπότητα από μια νέα αντίληψη του Σύμπαντος;

- Οι ανατροπές οι οποίες γίνονται είναι στην πραγματικότητα επεκτάσεις της γνώσης μας.

Στηριζόμαστε στις υπάρχουσες θεωρίες, αλλά η γνώση επεκτείνεται. Αυτό που πρέπει να καταλάβουν όλοι και ειδικά οι νεότερες γενιές είναι αυτό που υποστήριζαν οι αρχαίοι Ελληνες. Οτι μπορούμε να κοιτάξουμε τη Φύση κατάματα και να την ερμηνεύσουμε. Πιστεύω ακράδαντα ότι ο άνθρωπος μπορεί να δώσει μια ερμηνεία αυτού που λέμε Σύμπαν. Πώς, δηλαδή, εμφανίστηκε, πώς εξελίχθηκε και πού πηγαίνει.

Και νομίζω ότι δεν υπάρχει ανθρώπινο ον, είτε είναι στην Αφρική είτε είναι στη Λαπωνία ή αλλού, που να μη διερωτάται «τι είναι αυτό στο οποίο ζούμε;». Οδεύουμε προς μια τέτοια απάντηση.

Η εξέλιξη που προκύπτει από τις μετρήσεις στην ταχύτητα του φωτός, είναι ένα ακόμη βήμα προς αυτές τις απαντήσεις. Δεν θέλω να πω ότι θα έχουμε την τελική εικόνα του Κόσμου, αλλά σίγουρα θα είναι πιο καθαρή και πιο πλήρης. Η δική μας γενιά είναι τυχερή γιατί βιώνει πρωτόγνωρες εξελίξεις.

Ζούμε σε μια εποχή πιο επαναστατική, σημαντικότερη και από αυτή του Νεύτωνα ή του Γαλιλαίου. Με τις εξελίξεις που καταγράφονται στην επιστήμη, πιστεύω ακράδαντα ότι η εποχή μας θα χαρακτηριστεί στο μέλλον ως κοσμοϊστορική...


Εάν τελικά αποδειχθεί ότι η ταχύτητα του φωτός δεν είναι σταθερή, τότε κλονίζονται σοβαρά όλα όσα γνωρίζαμε από τη Γενική θεωρία της Σχετικότητας και την Κβαντική Φυσική, και η Φυσική θα πρέπει να ξαναγραφεί από την αρχή προσεγγίζοντας το διαχρονικό όνειρο, το Ιερό Δισκοπότηρο, δεκάδων φυσικών επιστημόνων για τη δημιουργία της Θεωρίας των Πάντων.

Η Γενική θεωρία της Σχετικότητας μας λέει ότι ζούμε σ' έναν τετραδιάστατο Χωροχρόνο, ο οποίος καμπυλώνεται ανάλογα με τη ύλη που βρίσκεται μέσα του. Μπορούμε να φανταστούμε τον Χωροχρόνο ως ένα τεντωμένο σεντόνι, στο κέντρο του οποίου τοποθετούμε μια μπάλα· το σεντόνι θα στρεβλωθεί και θα κάνει κοιλώματα. Ετσι και ο Χωροχρόνος· με την παρουσία ύλης στρεβλώνεται και όσο μεγαλύτερη είναι η ύλη, τόσο μεγαλύτερη είναι και η στρέβλωση.

Η Κβαντική Θεωρία είναι μια αξιωματικά θεμελιωμένη Φυσική Θεωρία, που αναπτύχθηκε με σκοπό την ερμηνεία φαινομένων που η Νευτώνεια Μηχανική αδυνατούσε να περιγράψει. Η Κβαντομηχανική περιγράφει τη συμπεριφορά της ύλης στο μοριακό, ατομικό και υποατομικό επίπεδο.

Πηγή και εκτενέστερη παρουσίαση: [Καθημερινή] 07-10-2007

Ομάδα E8 : Ο Σμαραγδένιος Πίνακας της ΦυσικήςEdit

MathematicsGroupE8-goog.jpg

"Θεαματική" Απεικόνιση της Ομάδας E8 που αποκαλείται και ["[Σμαραγδένιος Πίνακας

των Μαθηματικών"]]

Μια κομψή συμμετρική Μαθηματική Δομή μπορεί τελικά να αποκαλύπτει τον σύνδεσμο ανάμεσα στη βαρύτητα και στις άλλες θεμελιώδεις επιδράσεις της Φύσης.

Αυτό προτείνει ο Garrett Lisi, ένας αιρετικός φυσικός που ξοδεύει περισσότερο χρόνο πάνω στη σανίδα του σερφ παρά μπροστά στις εξισώσεις του.

Ο Garrett Lisi, 39 ετών σήμερα, δεν είναι ο άνθρωπος από τον οποίον θα περίμενε κανείς να διατυπώσει τη θεωρία του Παντός. Δεν υπάγεται σε κανένα πανεπιστήμιο και περνάει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του κάνοντας surfing στη Χαβάη. Τον χειμώνα πηγαίνει στα όρη κοντά στη λίμνη Tahoe της Νεβάδα για να διδάξει snowboard.

Ως πρόσφατα η Φυσική δεν ήταν για αυτόν τίποτε περισσότερο από ένα χόμπυ. Ο Garrett Lisi το διδακτορικό του το τελείωσε το 1999 στο Πανεπιστήμιο της [Καλιφόρνια|Καλιφόρνιας]] στο San Diego και μετά εγκατέλειψε το πανεπιστήμιο.

Αν και και η εργασία του Garrett Lisi έχει ακόμα δρόμο για να καθιερωθεί, πόσο μάλλον να συγκριθεί με τα επιτεύγματα Αλβέρτου Einstein, που οι δύο τους έχουν ένα κοινό: Ο Einstein άρχισε επίσης τη μεγάλη περιπέτειά του στη Θεωρητική Φυσική έξω από την επιστημονική κοινότητα, δουλεύοντας σαν ανώτερος υπάλληλος στο Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας. Απέτυχε εν τούτοις να καταφέρει να ενώσει όλες τις αλληλεπιδράσεις και τα σωματίδια του Κόσμου, το Ιερό Δισκοπότηρο της Φυσικής.

Τώρα ο Lisi, που αυτήν την περίοδο ζει στη Νεβάδα, έχει βρει μια πρόταση για να το κάνει. Ο Lee Smolin - του ερευνητικού κέντρου Θεωρητικής Φυσικής Perimeter (ΡΙ) στο Οντάριο του Καναδά - λέει ότι αν και καλλιεργεί στον κόσμο την εικόνα του σέρφερ έχει κάνει μια τεράστια προσπάθεια και έχει περάσει πολλά έτη ενασχόλησης με την περίπλοκη αυτή δομή".

Αυτό δεν εμπόδισε ορισμένους κορυφαίους φυσικούς να σταθούν και να τον προσέξουν όταν δημοσίευσε τη θεωρία του στο ηλεκτρονικό αρχείο Φυσικής [1] την περασμένη εβδομάδα με τίτλο "Μια εξαιρετικά Απλή Θεωρία του Παντός". Αναλύοντας την πιο κομψή και περίπλοκη δομή που είναι γνωστή στα Μαθηματικά, ο Lisi ανακάλυψε μια σχέση που συνδέει όλα τα σωματίδια και τις Θεμελιώδης Επίδραση|Θεμελιώσεις Επιδράσεις]] του Σύμπαντος, συμπεριλαμβανομένης της βαρύτητας (ή τουλάχιστον έτσι ελπίζει).

Ο Lee Smolin χαρακτηρίζει την ανάλυση του «φανταστική». «Είναι ένα από τα πιο συγκλονιστικά μοντέλα ενοποίησης που έχω να δω εδώ και πολλά, πολλά έτη» δηλώνει.

Σωματιδιακό Καθιερωμένο ΠρότυποEdit

Το επίτευγμα είναι σημαντικό. Οι φυσικοί προσπαθούν να βρουν ένα ενιαίο πλαίσιο για τις θεμελιώδεις επιδράσεις και τα σωματίδια από τότε που αναπτύχθηκε το καθιερωμένο μοντέλο - δηλαδή εδώ και περισσότερα από 30 έτη. Το καθιερωμένο μοντέλο συνδέει επιτυχώς τρεις από τις τέσσερεις θεμελιώδεις δυνάμεις της Φύσης:

Το πρόβλημα είναι ότι η βαρύτητα ως τώρα αρνείται να συμπεριληφθεί στην ομήγυρη.

Χορδιακή ΘεωρίαEdit

Οι περισσότερες προσπάθειες εισαγωγής της βαρύτητας στο ενιαίο σχήμα έχουν βασιστεί στη θεωρία των χορδών, η οποία προτείνει ότι τελικά τα σωματίδια αποτελούνται από μικροσκοπικές χορδές.

Ο Lisi δεν υπήρξε ποτέ θαυμαστής της. Δηλώνει μάλιστα ότι οι πιέσεις που δέχθηκε, προκειμένου να ευθυγραμμιστεί με τις χορδές ήταν η αιτία για την οποία εγκατέλειψε την πανεπιστημιακή σταδιοδρομία όταν πήρε το διδακτορικό του.

«Δεν ήμουν ποτέ οπαδός τους, έφυγα λοιπόν για να αναζητήσω τη δική μου θεωρία» λέει. Πέρυσι κέρδισε μια ερευνητική χορηγία από το ίδρυμα Foundational Questions για να διερευνήσει τις ιδέες του.

Ομάδα E8Edit

Η μαθηματική αυτή δομή βρέθηκε το 1887, αλλά κατανοήθηκε πλήρως από τους μαθηματικούς το 2007 μετά από δουλειά, που αν γραφεί σε μικρά γράμματα, θα μπορούσε να καλύψει μια επιφάνεια στο μέγεθος του Manhattan

Ο Lisi ασχολείτο με «αλλόκοτες» εξισώσεις επί πολλά έτη χωρίς να οδηγηθεί πουθενά, πριν από έξι μήνες όμως έπεσε επάνω σε μια ερευνητική εργασία η οποία ανέλυε την Ομάδα E8, μια σύνθετη μαθηματική δομή οκτώ διαστάσεων με 248 σημεία.

Παρατήρησε ότι κάποιες από τις εξισώσεις που την περιέγραφαν ταίριαζαν με τις δικές του. «Μόλις έγινε αυτό, το μυαλό μου τινάχτηκε από τις συνέπειες και την ομορφιά του» λέει. «Σκέφτηκα, μα τον Θεό, αυτό είναι!».

Αυτό το οποίο συνειδητοποίησε ήταν ότι, αν μπορούσε να τοποθετήσει τα στοιχειώδη σωματίδια και τις επιδράσεις στα 248 σημεία της ομάδας E8, θα μπορούσε να εξηγήσει, για παράδειγμα, πώς οι δυνάμεις κάνουν τα σωματίδια να διασπώνται, όπως συμβαίνει μέσα στους επιταχυντές σωματιδίων.

Οι συμμετρικές ομάδεςEdit

Ο Lisi δεν είναι ο πρώτος που συνδέει τα σωματίδια μετά σημεία συμμετρικών δομών. Στη δεκαετία του 1950 ο Murray Gell-Mann και οι συνάδελφοι του πρόβλεψαν σωστά την ύπαρξη του σωματιδίου «Ω-» αφού χαρτογράφησαν γνωστά σωματίδια στο σημείο μιας συμμετρικής μαθηματικής δομής, της Ομάδας SU(3). Μια μικρή σχισμή είχε μείνει κενή και το νέο σωματίδιο ταίριαξε εκεί. Πριν ασχοληθεί με τη βασανιστική ομάδα E8, ο Lisi εξέτασε μια μικρότερη "εξαδέλφη" της, την εξαγωνική δομή ομάδα G2, για να δει αν μπορούσε να εξηγήσει πώς λειτουργεί η Ισχυρή Αλληλεπίδραση.

Σύμφωνα με το καθιερωμένο μοντέλο, οι επιδράσεις φέρονται από σωματίδια: για παράδειγμα, η Ισχυρή Αλληλεπίδραση έχει ως φορείς τα γλοιόνια (gluons). Κάθε Κυρκόνιο (quark) έχει μια κβαντική ιδιότητα η οποία καλείται Χρωματικό Φορτίο (κόκκινο, πράσινο ή γαλάζιο) και καταδεικνύει πώς τα κυρκόνια επηρεάζονται από τα γλοιόνια.

Ο Lisi ταξινόμησε στα σημεία της ομάδας G2 κυρκόνια και αντικυρκόνια από κάθε χρώμα μαζί με διάφορα γλοιόνια και διαπίστωσε ότι μπορούσε να αναπαραγάγει τον τρόπο με τον οποίον αυτά αλλάζουν χρώμα όταν αλληλεπιδρούν με τα γλοιόνια, χρησιμοποιώντας ως μόνο βοήθημα τη σχολική Ευκλείδεια Γεωμετρία.

Περνώντας στη Γεωμετρία της επόμενης απλούστερης δομής στην ίδια οικογένεια, διαπίστωσε ότι μπορούσε να εξηγήσει τις αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στα νετρίνα και στα ηλεκτρόνια, χρησιμοποιώντας την αστεροειδή ομάδα F4.

Το καθιερωμένο μοντέλο περιγράφει ήδη επιτυχώς την ηλεκτρασθενή αλληλεπίδραση, ενώνοντας την ηλεκτρομαγνητική και την ασθενή αλληλεπίδραση. Ο Lisi πρόσθεσε στο μίγμα τη βαρύτητα, περιλαμβάνοντας στο διάγραμμα της Ομάδας F4 δύο σωματίδια-φορείς δυνάμεων, τα "e-phi" και "Ωμέγα" - και έτσι δημιούργησε μια «βαρυτο-ηλεκτρασθενή αλληλεπίδραση».

Τελικά συμπλήρωσε τα περισσότερα από τα 248 σημεία της Ομάδας E8, χρησιμοποιώντας διάφορες «ταυτότητες» των 40 γνωστών σωματιδίων και αλληλεπιδράσεων. Για παράδειγμα, κάποια σωματίδια μπορούν να έχουν κβαντικές ταυτότητες με τιμές που αυξομειώνονται προς τα πάνω ή προς τα κάτω και καθεμία από αυτές τις ταυτότητες μπορούσε να μπει σε διαφορετικό σημείο. Γέμισε τα εναπομείναντα 20 κενά κυτία με ιδεατά σωματίδια όπως, για παράδειγμα, αυτά τα οποία ορισμέες φυσικές θεωρίες προβλέπουν ότι συνδέονται με τη βαρύτητα.

Όταν τα σημεία της Ε8 γέμισαν όλα, άρχισε να την περιστρέφει, χρησιμοποιώντας ηλεκτρονικές προσομοιώσεις ώστε να την προβάλει σε δύο διαστάσεις. Περιστρέφοντας την με έναν συγκεκριμένο τρόπο διαπίστωσε ότι μπορούσε να αναπαραγάγει τις προηγούμενες βασικές δομές που περιέγραφαν τη σχέση κυρκονίων - γλοιονίων και τη βαρυτο-ηλεκτρασθενή (gravi-electroweak) αλληλεπίδραση.

Προχωρώντας σε άλλες περιστροφές είδε ακόμη πιο ενδιαφέρουσες δομές. Για παράδειγμα, σε μια απεικόνιση μπορεί κανείς να δει τη δομή της βαρυ-ηλεκτρασθενούς αλληλεπίδρασης περιτριγυρισμένη από κυρκόνια και αντικυρκόνια συγκεντρωμένα σε διακριτές «χρωματισμένες» ομάδες.

Επιπλέον τα κυρκόνια συγκεντρώνονται σε οικογένειες των τριών - με σχεδόν πανομοιότυπες ιδιότητες αλλά διαφορετικές μάζες. Εδώ και πάρα πολύ καιρό οι φυσικοί αναρωτώνται γιατί τα στοιχειώδη σωματίδια φαίνονται να ανήκουν σε τέτοιες οικογένειες και τώρα ο Lisi λέει ότι αυτό προκύπτει με φυσικό τρόπο από τη γεωμετρία της ομάδας Ε8.

Το τελικό αποτέλεσμαEdit

Ως τώρα όλες οι αλληλεπιδράσεις που προβλέπονται από τις σύνθετες γεωμετρικές σχέσεις μέσα στην ομάδα E8 ταιριάζουν με τις παρατηρήσεις στον πραγματικό κόσμο. «Απ' ό,τι έχω μπορέσει να δω ως τώρα, πρόκειται για το απόλυτο ταίριασμα δεκάδων χιλιάδων αλληλεπιδράσεων».

Ο Lisi είναι εξαιρετικά χαρούμενος για το γεγονός ότι το μοντέλο του «δεν έχει χορδές, πρόσθετες διαστάσεις τον χωροχρόνου ή άλλες παράξενες αναπόδεικτες επινοήσεις» όπως αυτές που ταλανίζουν τη θεωρία των χορδών. Τα Μαθηματικά του, επίσης, σε σύγκριση με αυτά των χορδών είναι απλά, «για μωρά» όπως λέει.

Πολλοί φυσικοί έχουν εντυπωσιαστεί. «Απίστευτα όμορφα πράγματα βγαίνουν από τη θεωρία του Lisi» λέει ο David Ritz Finkelstein του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Τζόρτζια. «Νομίζω ότι δεν μπορεί να αποτελεί απλή σύμπτωση, πρέπει πραγματικά να αγγίζει κάτι πολύ βαθύ». Ο καθηγητής σκοπεύει να διερευνήσει αν ο Χωρόχρονος μπορεί να περιγραφεί με βάση αυτές τις διαπιστώσεις του.

Στην ερώτηση γιατί το Σύμπαν πρέπει να ελεγχθεί από την ομάδα E8 δεν είναι κάτι που απασχολεί το Lisi. "Νομίζω ότι το Σύμπαν είναι βασικά καθαρή γεωμετρία, μια όμορφη μορφή που ελίσσεται και χορεύει σε όλο τον χωρόχρονο," λέει ο Lisi. "Δεδομένου ότι η E8 είναι ίσως η ομορφότερη δομή στα μαθηματικά, είναι πολύ ικανοποιητικό ότι η Φύση εμφανίζεται να επιλέγει αυτήν την Γεωμετρία."

Ο Finkelstein, εν τούτοις, προγραμματίζει να ερευνήσει εάν ο χωρόχρονος θα μπορούσε να περιγραφεί ως ένα σεντόνι που υφάνθηκε μαζί από τα τμήματα της ομάδας E8.

Παρά το γεγονός ότι ο Lisi χαίρεται που η θεωρία του δεν αγγίζει αυτή των χορδών, η Sabine Hossenfelder, ερευνήτρια του Ινστιτούτου Perimeter (ΡΙ), πιστεύει ότι ίσως είναι συμπληρωματική της, τονίζοντας ότι οι θεωρητικοί των χορδών χρησιμοποιούν ήδη την Ε8 για να περιγράψουν τις πλεονάζουσες διαστάσεις.

Η νέα θεωρία θα περάσει το κρίσιμο τεστ μόνο όταν ο εμπνευστής της προβεί σε πειραματικά εξετάσιμες προβλέψεις. Ο Lisi το αναγνωρίζει, λέγοντας ότι όσο ωραία και αν φαίνεται η θεωρία του στον ίδιον «η Φύση μπορεί να διαφωνεί». Για να γεμίσει πλήρως η ομάδα Ε8 χρειάζονται περισσότερα από 20 σωματίδια που δεν προβλέπονται από το καθιερωμένο μοντέλο. Ο Lisi υπολογίζει τις μάζες που θα πρέπει να έχουν, ελπίζοντας ότι ίσως μπορέσουν να ανιχνευθούν στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) ο οποίος θα αρχίσει να λειτουργεί το 2008 στη Γενεύη. «Η θεωρία μου είναι ή όλα ή τίποτε. Ή θα είναι ακριβώς σωστή ή θεαματικά λανθασμένη» λέει. "Εγώ πρώτος παραδέχομαι ότι είναι παρακινδυνευμένη".

Πηγή: 20-11-2007


Παρατήρηση: Ο Σιωπηλός Δολοφόνος του ΣύμπαντοςEdit

Οι Αστρονόμοι ίσως να επέσπευσαν - άθελά τους - το τέλος του Σύμπαντος, απλά παρατηρώντας το, σύμφωνα με νέα θεωρία, που δημοσιεύεται στο περιοδικό New Scientist.

Η νέα ιδέα, που γνωστοποιήθηκε από δύο αμερικανούς φυσικούς διαφωνεί με την άποψη ότι ο Κόσμος, που όπως πιστεύεται έχει δημιουργηθεί στη Μεγάλη Έκρηξη πριν περίπου 13,7 δισεκατομμύριο χρόνια, θα συνεχίσει να υπάρχει για πάντα.

Στην πραγματικότητα, ο φτωχός παλαιός Κόσμος είναι σε μια μάλλον λεπτή κατάσταση, λένε.

Μέχρι σήμερα, η άποψη που υπήρχε ήταν ότι η ενέργεια που αποδεσμεύτηκε στη Μεγάλη Έκρηξη συνέβη όταν ένα "ψευδοκενό" - μια φυσαλλίδα υψηλής ενέργειας με απωστική βαρύτητα - διασπάστηκε σε ένα ασφαλή, μηδενικής ενέργειας "συνηθισμένο" κενό.

Η ενέργεια που απελευθερώθηκε κατά τη διάρκεια αυτής της μετάβασης (από ψευδοκενό σε συνηθισμένο κενό) θα μπορούσε να έχει δημιουργήσει την ύλη και να την έχει θερμάνει σε μια τρομακτικά υψηλή θερμοκρασία, η οποία δημιούργησε ουσιαστικά την τεράστια έκρηξη του Big Bang.

Αλλά πρόσφατα έχουν αποκαλυφθεί στοιχεία που βάζουν ένα κοσμικό ζήτημα σε αυτήν την ασφαλή σκέψη. Ότι ο Κόσμος διαστέλλεται ακόμα.

Οι κοσμολόγοι θεωρούν ότι μια παράξενη μορφή ενέργειας, που ακόμα να ανιχνευτεί, η λεγόμενη Σκοτεινή Ενέργεια εισχωρεί σε όλο το Σύμπαν, κάτι που θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί η ορατή Υλη και Ενέργεια είναι πολύ λίγη στο Σύμπαν. Γιατί βεβαίως η Σκοτεινή Ενέργεια κυριαρχεί στο Σύμπαν.

Και όπως θεωρούν οι επιστήμονες, η Σκοτεινή Ενέργεια, είναι ένα αποτέλεσμα της Μεγάλης Έκρηξης ενώ είναι η αιτία που επιταχύνει την Διαστολή του Κόσμου.

Δηλαδή, αποκαλύπτεται ότι το κενό μπορεί να μην είχε διασπαστεί σε μηδενική ενέργεια, αλλά σε μια άλλη κατάσταση ψευδοκενού. Με άλλα λόγια, κάποια ενέργεια διατηρήθηκε σε αυτό το κενό, και αυτό επιταχύνει τώρα την διαστολή του Κόσμου.

Και όπως η αποσύνθεση ενός ραδιενεργού ατόμου, έτσι και τέτοιες μετατοπίσεις στην ενεργειακή κατάσταση συμβαίνουν τυχαία. Γι αυτό, λένε οι επιστήμονες, είναι πολύ πιθανό αυτό το κενό (με την ενέργεια που του έμεινε) θα μπορούσε να αποσυντεθεί και πάλι, εξαφανίζοντας όλο το Σύμπαν.

Ότι η ζωή συνεχίζεται στη Γη σημαίνει ότι μια τέτοια μετάβαση δεν έχει πραγματοποιηθεί μέχρι τώρα. Αλλά οι κοσμολόγοι είναι μπερδεμένοι από καιρό τώρα γιατί αυτό θα πρέπει να συμβαίνει, ιδιαίτερα καθώς η πιθανότητα του ψευδο-κενού του Κόσμου μας να επιζεί ακόμα μειώνεται εκθετικά όσο περνά ο χρόνος, όπως και στους αδιάσπαστους ραδιενεργούς πυρήνες.

Το 1958, ο ρώσος φυσικός L. Khalfin ανακάλυψε ότι μετά από έναν εξαιρετικά μακρό χρόνο, η πιθανότητα ένα Κβαντικό Σύστημα να έχει επιβιώσει σταματά να μειώνεται εκθετικά και αλλάζει σε ένα πιο αργό ρυθμό πτώσης. Αυτό σημαίνει ότι εάν το ψευδοκενό του Σύμπαντος επιζεί στο σημείο μετατροπής μεταξύ των δύο ρυθμών, θα γίνει αιώνιο.

Σε αυτή την περίπτωση όμως το Σύμπαν δεν βρίσκεται σε μια ήρεμη, σταθερή κατάσταση μηδενικού κενού, αλλά απλά είναι σε μια άλλη κατάσταση "ψευδο-κενού", κάτι που σημαίνει ότι μπορεί απότομα να διαλυθεί πάλι - και φυσικά με κατακλυσμικές συνέπειες.

Σύμφωνα με τον Krauss, όσο μικρότερο είναι το ενεργειακό χάσμα μεταξύ του ψευδο-κενού και του μηδέν, τόσο ενωρίτερα θα έρθει το σημείο μετατροπής μεταξύ των δύο ρυθμών. Ο ερευνητής επίσης έχει αποκαλύψει ότι η Γη είναι ένα μέρος του Κόσμου όπου η ενέργεια του κενού είναι λίγο πάνω από το μηδέν, κι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ζωή των ανθρώπων θα μπορούσε να συνεχιστεί μετά από τη μετατροπή του κρίσιμου σημείου.

Η ενεργειακή μετατόπιση από αυτή την αποσύνθεση θα κατέστρεφε τα πάντα στο Σύμπαν, λέει ο Lawrence Krauss του πανεπιστημίου στο Κλήβελαντ του Οχάιο.

  • Υπάρχουν, όμως, και καλά νέα: όσο περισσότερο χρόνο επιβιώνει το Σύμπαν, τόσο καλύτερες είναι οι πιθανότητες εξεύρεσης ισορροπίας και σταθερής κατάστασης, αν και ο Krauss πιστεύει ότι έχουμε περάσει το κρίσιμο σημείο μετατροπής.
  • Οι κακές ειδήσεις είναι: ότι υπάρχει ένα κβαντικό φαινόμενο, μια αληθινά παράξενη πτυχή της Φυσικής που λέει ότι όποτε παρατηρούμε ή μετράμε κάτι, επαναρρυθμίζουμε το ρολόι του αντικειμένου.

Ο Krauss και ο συνάδελφος του James Dent δείχνουν μετρήσεις του φωτός από τις σουπερνόβες του 1998 που προσφέρουν τις πρώτες αποδείξεις της Σκοτεινής Ενέργειας.

Αυτές οι μετρήσεις όμως μπορεί να είχαν επαναρρυθμίσει το ρολόι αποσύνθεσης του ψευδο-κενού πίσω στο μηδέν, δηλαδή πίσω πριν από το σημείο μετατροπής και σε μια εποχή που ο κίνδυνος καταστροφικής λόγω αποσύνθεσης ήταν μεγαλύτερος από ότι τώρα, λένε οι Dent και Krauss.

"Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, ο εντοπισμός και η αρχική παρατήρηση της Σκοτεινής Ενέργειας, ίσως να μείωσε σημαντικά τα προσδόκιμο ζωής του Σύμπαντος. Δεν μπορούμε βέβαια να αγνοήσουμε και τους επικριτές της θεωρίας μας, που λένε ότι η ίδια η ύπαρξή μας σημαίνει ότι αυτό δεν συνέβη ακόμη", λέει ο Krauss.

Ο Max Tegmark του ΜΙΤ υποστηρίζει ότι το Κβαντικό Φαινόμενο του Μηδενός δεν απαιτεί οι άνθρωποι να κάνουν παρατηρήσεις του φωτός.

"Οι Γαλαξίες έχουν "παρατηρήσει" την Σκοτεινή Ενέργεια πολύ πριν να εξελιχθούμε," λέει, καθώς επηρεάσθηκαν από αυτήν και κωδικοποιούσαν τις πληροφορίες για αυτήν. Όταν εμείς οι άνθρωποι παρατηρούμε εν συνεχεία το φως από αυτούς τους Γαλαξίες, δεν αλλάζει τίποτα εκτός από τη γνώση μας," προσθέτει.

Πηγή:

  • New Scientist - AFP, 21 Νοεμβρίου 2007
  • physics4u.gr


Η πιο σημαντική ανακάλυψη, κατά το περιοδικό Science, του 2007 ήταν η ανακάλυψη ότι τα δερματικά κύτταρα θα μπορούσαν να χειριστούν κατάλληλα για να συμπεριφερθούν σαν τα βλαστικά κύτταρα.

Οι επιστήμονες έχουν μάθει πολλά τα τελευταία χρόνια για το πώς επηρεάζουν τα γονίδια κληρονομούμενα χαρακτηριστικά και ασθένειες. Συγχρόνως, ακούμε για το πόσο μικρές είναι οι διαφορές μεταξύ μας και των όχι και τόσο απόμακρων εξαδέλφων μας, τους χιμπατζήδες και τους γορίλες. Αλλά αυτή τη χρονιά, ερευνητές τοποθέτησαν στη σειρά τα γονιδιώματα χιλιάδων ατόμων. Εξέτασαν παραλλαγές σε μικρά τμήματα του DNA, που λέγονται Απλά Πολυμορφισματικά Νουκλεοτίδια, ή SNPs. Ο κάθε ένας από μας έχει εκατομμύρια SNPs στο DNA του. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν πόσο διαφέρουν μεταξύ τους σε αυτό το βασικό επίπεδο - μια κρίσιμη πληροφορία για να κατανοήσουμε τα πάντα, από το ποιός αναπτύσσει διαβήτη έως το ποιός κινδυνεύει να πάθει καρκίνο του μαστού.

Τα δερματικά κύτταρα, που μετατράπηκαν σε βλαστοκύτταρα, είναι δυνατόν να εξελιχθούν σε δομικές μονάδες οποιουδήποτε τύπου ανθρώπινου ιστού και μάλιστα ειδικά για κάθε συγκεκριμένο ασθενή και για κάθε συγκεκριμένη ασθένεια, χωρίς τη χρήση ανθρώπινων ωαρίων ή εμβρύων

Πριν σχεδόν επτά χρόνια, για πρώτη φορά βρέθηκε η αλληλουχία του ανθρώπινου γονιδιώματος. Από τότε με τη μελέτη της γενετικής σύνθεσης μας οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι υπάρχουν περίπου 15 εκατομμύρια θέσεις κατά μήκος του γονιδιώματος, όπου μπορεί να διαφέρει ένα άτομο ή ένας πληθυσμός. Μέχρι το τέλος του 2007, προσδιορίστηκαν πάνω από 3 εκατομμύρια αυτών των Απλών Πολυμορφισματικών Νουκλεοτιδίων (SNPs). Μια διεθνής επιστημονική επιχείρηση γνωστή ως πρόγραμμα HapMap επιδιώκει να βρει τις διαφορές μέσα στο ανθρώπινο γονιδίωμα ανιχνεύοντας αυτά τα SNPs.

Μόνο την προηγούμενη χρονιά, οι ερευνητές συνέδεσαν πάνω από μια δωδεκάδα αρρώστειες με πενήντα γονίδια και τις παραλλαγές τους. Οι μελέτες που δημοσιεύθηκαν το 2007 έχουν βρει παραλλαγές γονιδίων που υπαινίσσονται μια προδιάθεση για το διαβήτη τύπου 1 και 2, την ασθένεια του Crohn, τις καρδιακές παθήσεις, τον καρκίνο του μαστού, το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών, τον ενδοκολπικό ινιδισμό, το γλαύκωμα, την σκλήρυνση κατά πλάκας, την ρευματοειδή αρθρίτιδα, αλλά και τον καρκίνο του ορθού και του κόλου, μεταξύ των άλλων ανακαλύψεων.

Έτσι, στα πλαίσια των ερευνών για το γονιδίωμα, πριν δύο μήνες περίπου, δύο ερευνητικές ομάδες στις ΗΠΑ και την Ιαπωνία ανακοίνωσαν, ανεξάρτητα μεταξύ τους, ότι κατάφεραν να μετατρέψουν κύτταρα του δέρματος σε βλαστικά κύτταρα, εφαρμόζοντας μια πρωτοποριακή μέθοδο, που παρακάμπτει τη χρήση ανθρώπινων εμβρύων.

Στη μία ομάδα ήταν επικεφαλής ο Shinya Yamanaka (αριστερά), του Πανεπιστημίου του Κιότο, Στη δεύτερη υπογράφει η ομάδα του James Thomson (δεξιά) από το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον.

Τα βλαστικά κύτταρα, που υπόσχονται να φέρουν επανάσταση στην ιατρική, μπορούν να καλλιεργηθούν στο εργαστήριο και να δώσουν, θεωρητικά, μια ποικιλία διαφορετικών ιστών για μεταμόσχευση. Βλαστικά κύτταρα υπάρχουν και στον ενήλικο οργανισμό, έχουν όμως αποδειχθεί λιγότερο «ευέλικτα» από τα εμβρυϊκά κύτταρα.

Για να το κατορθώσουν αυτό, οι ερευνητές μόλυναν ανθρώπινους ινοβλάστες δέρματος με έναν ιό που μετέφερε στα κύτταρα τέσσερα επιπλέον γονίδια (δύο από τα γονίδια ήταν κοινά και στις δύο μελέτες). Τα επιπλέον αυτά γονίδια επαναπρογραμματίζουν τη λειτουργία άλλων γονιδίων και αναγκάζουν τα κύτταρα να αλλάξουν ρόλο και να μετατραπούν σε πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα (iPS). Στην παρούσα φάση, τα κύτταρα αυτά δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε ασθενείς, δεδομένου ότι έχουν τροποποιηθεί γενετικά και θα μπορούσαν θεωρητικά να προκαλέσουν καρκίνο.

Η νέα αυτή τεχνική επιλύει και το ηθικό πρόβλημα που συνεπάγεται η καταστροφή των εμβρύων για τη συλλογή βλαστοκυττάρων, διευκολύνοντας και επιταχύνοντας την κατασκευή «ανταλλακτικών ιστών» και οργάνων, αν και ως γνωστόν η μεταβολή του DNA των δερματικών κυττάρων προκαλεί καρκίνο. Επίσης, θα επιτρέψει στις φαρμακοβιομηχανίες τη δυνατότητα να «ελέγχουν» τον τρόπο αλληλεπίδρασης των σκευασμάτων τους με τα ηλικιωμένα και άρρωστα κύτταρα.

Οι 10 κορυφαίες ανακαλύψεις του 2007Edit

Δερματικά βλαστοκύτταραEdit

Το 2006, επιστήμονες στην Ιαπωνία δημιούργησαν πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα (iPS) παρεμβάλλοντας μόνον τέσσερα γονίδια στα κύτταρα της ουράς των ποντικών. Αυτά τα κύτταρα iPS έμοιαζαν και δρούσαν όπως τα εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα.

Κατά τη διάρκεια του θέρους του 2007 ανακοινώσεις έδειξαν πώς θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν δερματικά κύτταρα ποντικιών για να σχηματίσουν αυτά τα κύτταρα iPS. Μετά, με μια αστραπιαία ακολουθία γεγονότων, όχι μία αλλά δύο ερευνητικές ομάδες ανέφεραν την ολοκλήρωση του ίδιου άθλου με ανθρώπινα δερματικά κύτταρα. Το γεγονός αυτό χαιρετήθηκε από πολλούς επιστήμονες και πολιτικούς ως νίκη, καθώς αφαιρεί ενδεχομένως την ανάγκη για χρήση ανθρώπινων εμβρύων για την έρευνα των βλαστοκυττάρων.


Προέλευση των Κοσμικής ΑκτινοβολίαςEdit

Ήταν γνωστό από τη δεκαετία του '60 ότι η Γη βομβαρδίζεται από κοσμικά σωματίδια υψηλής ενέργειας. Αυτά τα σωματίδια είναι μικρότερα από τα άτομα και ακόμα κτυπούν τη Γη με τη δύναμη μιας μπάλας του γκολφ που πέφτει στο έδαφος, η δε ενέργεια τους είναι 100 εκατομμύρια φορές πιο υψηλή από την ενέργεια που δίνει οποιοσδήποτε σημερινός επιταχυντής σωματιδίων.

Το ζήτημα της προέλευσής τους μπορεί να έχει λυθεί αυτή τη χρονιά από τους ερευνητές στο Παρατηρητήριο Pierre Auger στην Αργεντινή.

Η εξήγηση τους είναι η εξής: αυτά τα σωματίδια προέρχονται από τους ενεργούς Γαλαξιακούς πυρήνες, τις υπερβαρέες Μελανές Οπές που κρύβονται στο κέντρο μερικών Γαλαξιών.

Εν τούτοις, χωρίς έναν μηχανισμό που να εξηγεί πώς αυτά τα σωματίδια (πρωτόνια σε αυτήν την περίπτωση ) φθάνουν σε αυτές τις απίστευτες ενέργειες (παραπάνω από 60 EeV), οι συζητήσεις οργιάζουν.


Μοριακή λειτουργία ΑισθήσεωνEdit

Ενώ οι πέντε βασικές αισθήσεις είναι γνωστές πρέπει να διευκρινιστεί ακόμα λεπτομερώς σε μοριακό επίπεδο το πώς λειτουργούν. Το 2007 ένα ζεύγος κρυσταλλογράφων δημοσίευσε τέσσερεις εργασίες σχετικά με τη δομή του β2-αδρενεργικού υποδοχέα. Αυτό το μόριο είναι ένα από μια οικογένεια σχεδόν 1.000 μορίων που συνδέουν μεμβράνες, που ονομάζονται G υποδοχείς συνδεδεμένων πρωτεϊνών (GPCRs).

Η GPCR βοηθάει στην λήψη αξιόπιστων πληροφοριών για το περιβάλλον μέσω της γεύσης, της όσφρησης, της αφής, της ακοής, και της όρασης, ενώ επιπλέον βοηθά στην διαχείρηση των συνθηκών του εσωτερικού ανθρώπινου σώματος .


Οξείδια μετάλλων μετάπτωσηςEdit

Οι δίοδοι και τα τρανζίστορ είναι οι δομικές μονάδες της σύγχρονης ψηφιακής εποχής. Οφείλουν την ύπαρξή τους στο γεγονός ότι όταν έρχονται σε επαφή δύο ημιαγωγικά υλικά, απορρέουν πολλά ενδιαφέροντα φαινόμενα της Φυσικής. Το 2007 οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι εάν αναπτυχθούν σε στρώματα διαφορετικά οξείδια μετάλλων (οξείδια στοιχείων μετάπτωσης), τότε μπορούν να εμφανιστούν πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Σε μια αιχμηρή διεπαφή μεταξύ δύο τύπων οξειδίων, η επίδραση από τις διαφορετικές κρυσταλλικές δομές μπορεί να αλλάξει τις θέσεις των ατόμων κατά μήκος της διεπαφής, ή ακόμα και να έχει επιπτώσεις στη κατανομή των φορτίων των ηλεκτρονίων γύρω από ορισμένα άτομα.

Σε δύο παραδείγματα οι ερευνητές ανέπτυξαν μαζί δύο μονωτικά υλικά που έκαναν μια αγώγιμη διεπαφή, ενώ ένας άλλος ερευνητής δημιούργησε μια υπεραγωγική διεπαφή από δύο μονωτές.


Κβαντικό σπιν φαινομένου HallEdit

Όταν οι θεωρητικοί και οι πειραματιστές συνεργάζονται στην επιστήμη, τότε συμβαίνουν σημαντικές ανακαλύψεις. Το 2007, μια ομάδα θεωρητικών φυσικών πρόβλεψε ότι το τελλουρίδιο του υδραργύρου (HgTe), ανάμεσα δύο ημιαγωγικά υλικά πρέπει να κάνει αυτό που είναι γνωστό ως Κβαντικό Σπιν Φαινομένου Hall (QSHE).

Έτσι άρχισαν να δουλεύουν με μια ομάδα πειραματικών φυσικών και οι δύο ομάδες προσπάθησαν να αποδείξουν την θεωρητική πρόβλεψη. Αποδείχθηκε μεν το Κβαντικό Σπιν του Φαινομένου Hall, αλλά μόνο στις θερμοκρασίες κάτω από 10 Κ.

Εάν αυτό μπορεί να αναπαραχθεί στις θερμοκρασίες δωματίου, το φαινόμενο θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια νέα γενεά χαμηλής ισχύος υπολογιστικών σπινοτρονικών συσκευών .


Ειδικευμένα Ανοσοποιητικά κύτταραEdit

Κατά την διάρκεια μιάς ασθένειας δημιουργούνται δύο τύποι κυττάρων του Ανοσοποιητικού Συστήματος.

  • Μερικά από τα κύτταρα γίνονται "βραχύβιοι στρατιώτες" η εργασία των οποίων είναι να παλέψουν την ασθένεια.
  • Άλλα κύτταρα πάλι γίνονται κύτταρα με μακροπρόθεσμη μνήμη, που περιοδεύουν επί έτη ή και δεκαετίες, φέροντας τις σχετικές πληροφορίες ώστε εφόσον επανέλθει η ίδια ασθένεια να αντιμετωπισθεί και πάλι.

Το Μάρτιο του 2007, μια ομάδα Αμερικανών ερευνητών έδειξε ότι ένα κύτταρο Τ θα μπορούσε να διαιρεθεί κατά τρόπο ασυμμετρικό, επιτρέποντας έτσι την ειδίκευση των κυττάτων-απογόνων και ως κυτταρικών στρατιωτών ή ως κύτταρων μνήμης.

Ενώ δεν έχει προέλθει ακόμα καμία πρακτική εφαρμογή[[ από αυτή την ανακάλυψη, υπάρχει η δυνατότητα να ενισχυθεί η δράση των εμβόλιων.


Μοριακός έλεγχος Χημικών ΑντιδράσεωνEdit

Καμία συγκεκριμένη σημαντική ανακάλυψη δεν αναφέρεται εδώ. Αντίθετα η αναφορά διαμοιράζεται σε χημικούς σε όλο τον κόσμο για διάφορες σημαντικές ανακαλύψεις για τον έλεγχο των χημικών αντιδράσεων.

Όταν παράγεται μια Χημική Ουσία, όσα λιγότερα είναι τα βήματα τόσο το καλύτερο. Όπως γνωρίζει πολύ καλά ένας χημικός μηχανικός οι διαχωρισμοί και οι καθαρισμοί μεταξύ των βημάτων στοιχίζουν, και φυσικά το κόστος των πρόσθετων βημάτων μεταφέρεται προς τον καταναλωτή.

Το 2007 δημοσιεύθηκε μια σπουδαία χημική έρευνα, που επέτρεψε στους χημικούς να πραγματοποιήσουν αντιδράσεις σε επιλεγμένα σημεία στα σύνθετα μόρια, και έτσι να περιορίσουν τα πολλαπλά βήματα σε πολύ μακρές αλυσσίδες σύνθεσης των χημικών ενώσεων.

Στο τέλος, αυτό μπορεί ενδεχομένως να οδηγήσει σε φθηνότερα υλικά και φαρμακευτικά είδη για τους καταναλωτές.


Μνήμη και φαντασίαEdit

Ερευνητές στη Νευρολογία το 2007 διαπίστωσαν ότι υπάρχει μια ομοιότητα μεταξύ του πως ο εγκέφαλός μας ανακαλεί τις μνήμες και του πως φαντάζεται νέα σενάρια.

Τον Ιανουάριο του 2007, βρετανοί ερευνητές έδειξαν ότι ασθενείς με αμνησία (που προκαλείται από καταστροφή του ιππόκαμπου)που

  • φαντάζονταν υποθετικές καταστάσεις, και
  • ταυτόχρονα ανακαλούσαν παλαιά γεγονότα στη μνήμη τους.

Αργότερα την άνοιξη του 2007, μια διαφορετική μελέτη για την εγκεφαλική απεικόνιση υγιών νέων έδειξε ότι παρόμοιες νευρικές διαβάσεις χρησιμοποιήθηκαν και για την ενθύμηση γεγονότων του παρελθόντος και την φαντασία μελλοντικών σεναρίων.

Και οι δύο λειτουργίες χρησιμοποίησαν ένα μέρος του ιππόκαμπου.


Ντάμα και ΠληροφορικήEdit

Μια ομάδα Καναδών ερευνητών Πληροφορικής απέδειξε ότι ένα παιχνίδι ντάμας, εάν παίζεται τέλεια, θα τελειώσει με μια ισοπαλία. Αυτή η απόδειξη είναι το αποκορύφωμα μιας έρευνας 18 ετών και αντιπροσωπεύει "το πιο περίπλοκο παιχνίδι" που λύθηκε ποτέ. Σε ένα παιχνίδι ντάμας, όπως αυτό παίζεται στις ΗΠΑ, υπάρχουν 5 x 1020 δυνατές διαφορετικές διαμορφώσεις.

Ανασύροντας από μια βάση δεδομένων 39 τρισεκατομμυρίων δυνατών συνδυασμών με 10 ή λιγότερα κομμάτια πάνω στον πίνακα του παίγνιου οι ερευνητές βρήκαν ποιές από αυτές θα οδηγούσαν στη νίκη για το κόκκινο, για το μαύρο, ή την ισοπαλία. Έπειτα έδειξαν ότι μια συγκεκριμένη ακολουθία που θα παίζεται τέλεια θα οδηγούσε στην ισοπαλία.

Πηγή:


Ευτυχία και ΓενετικήEdit

Τα επίπεδα της ευτυχίας κάθε ανθρώπου ελέγχονται κατά το ήμισυ από το γενετικό του προφίλ, υποδεικνύει μελέτη Βρετανών και Αυστραλών ερευνητών.

«Μαζί με τη ζωή και τη ελευθερία, η αναζήτηση της ευτυχίας είναι βασική ανθρώπινη επιθυμία» σχολιάζει στο BBC ο Αλεξάντερ Ουέις του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Psychological Science.

«Αν και η ευτυχία εξαρτάται από ένα μεγάλο φάσμα εξωτερικών επιδράσεων, διαπιστώσαμε ότι υπάρχει μια κληρονομική παράμετρος της ευτυχίας που μπορεί να εξηγηθεί πλήρως από τη γενετική αρχιτεκτονική της προσωπικότητας» υποστηρίζει.

Η έρευνα βασίστηκε στην γενικά αποδεκτή υπόθεση ότι η ευτυχία εξαρτάται, μεταξύ άλλων, από τρεις παραμέτρους της προσωπικότητας:

Προκειμένου να διαχωρίσουν τις γενετικές από τις περιβαλλοντικές επιδράσεις, οι ερευνητές μελέτησαν 900 ζεύγη μονοζυγωτικών διδύμων. Επειδή τα μονοζυγωτικά δίδυμα φέρουν το ίδιο γενετικό υλικό, οι επιστήμονες συχνά βασίζονται σε συγκρίσεις τέτοιων διδύμων που ζουν χωριστά, προκειμένου να εξακριβώσουν κατά πόσο μια πάθηση ή ένα χαρακτηριστικό οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες.

Οι διαφορές στα αποτελέσματα ψυχολογικών τεστ που συνέκριναν μονοζυγωτικούς και ετεροζυγωτικούς διδύμους υποδεικνύουν ότι οι εν λόγω παράμετροι της ευτυχίας καθορίζονται από τα γονίδια σε ποσοστό 50%.

Ανεξάρτητοι βρετανοί επιστήμονες που κλήθησαν να σχολιάσουν τη μελέτη στο BBC συμφώνησαν ότι τα συμπεράσματα είναι πιθανώς αληθή, τόνισαν όμως ότι η κατάκτηση της ευτυχίας εξαρτάται και από τον τρόπο ζωής και τις δικές μας προσπάθειες.

Επισήμαναν μάλιστα ότι οι ψυχολόγοι έχουν αναπτύξει τεχνικές με τη βοήθεια των οποίων ένας άνθρωπος μπορεί να «εκπαιδευθεί» στο να νιώθει πιο ικανοποιημένος.

Πηγή:

--IonnKorr 17:43, 5 Μαρτίου 2008 (UTC)

Ikl.jpg Κίνδυνοι ΧρήσηςIkl.jpg

Αν και θα βρείτε εξακριβωμένες πληροφορίες
σε αυτήν την εγκυκλοπαίδεια
ωστόσο, παρακαλούμε να λάβετε σοβαρά υπ' όψη ότι
η "Sciencepedia" δεν μπορεί να εγγυηθεί, από καμιά άποψη,
την εγκυρότητα των πληροφοριών που περιλαμβάνει.

"Οι πληροφορίες αυτές μπορεί πρόσφατα
να έχουν αλλοιωθεί, βανδαλισθεί ή μεταβληθεί από κάποιο άτομο,
η άποψη του οποίου δεν συνάδει με το "επίπεδο γνώσης"
του ιδιαίτερου γνωστικού τομέα που σας ενδιαφέρει."

Πρέπει να λάβετε υπ' όψη ότι
όλα τα άρθρα μπορεί να είναι ακριβή, γενικώς,
και για μακρά χρονική περίοδο,
αλλά να υποστούν κάποιο βανδαλισμό ή ακατάλληλη επεξεργασία,
ελάχιστο χρονικό διάστημα, πριν τα δείτε.



Επίσης,
Οι διάφοροι "Εξωτερικοί Σύνδεσμοι (Links)"
(όχι μόνον, της Sciencepedia
αλλά και κάθε διαδικτυακού ιστότοπου (ή αλλιώς site)),
αν και άκρως απαραίτητοι,
είναι αδύνατον να ελεγχθούν
(λόγω της ρευστής φύσης του Web),
και επομένως είναι ενδεχόμενο να οδηγήσουν
σε παραπλανητικό, κακόβουλο ή άσεμνο περιεχόμενο.
Ο αναγνώστης πρέπει να είναι
εξαιρετικά προσεκτικός όταν τους χρησιμοποιεί.

- Μην κάνετε χρήση του περιεχομένου της παρούσας εγκυκλοπαίδειας
αν διαφωνείτε με όσα αναγράφονται σε αυτήν

IonnKorr-System-00-goog.png



>>Διαμαρτυρία προς την wikia<<

- Όχι, στις διαφημίσεις που περιέχουν απαράδεκτο περιεχόμενο (άσεμνες εικόνες, ροζ αγγελίες κλπ.)


Προτάσεις για το καλοκαίρι 2008Edit

Πέντε προτάσεις για το καλοκαίρι
1. Golden View - Beach Hotel
Luxurious Hotel Poros Island Greece
Swimming pool - Private beach
goldenview.gr
2. Διαθέτουμε 2500 Ελληνικά Ξενοδοχεία
Ενοικιαζόμενα Δωμάτια, Φθηνές Τιμές
Σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας!
myhotel.gr
3. Οικονομικά Ξενοδοχεία
Το ταξίδι ξεκινάει εδώ !
Ξενοδοχεία με 15% έκπτωση
airtickets.gr
4. Ξενοδοχεία - Προσφορές
Οικονομικές προσφορές σε ξενοδοχεία
Ελλάδας & Κύπρου. OnLine κρατήσεις
Lastminute.gr
5. Ξενοδοχεία
Το Grab προσφέρει τις χαμηλότερες
τιμές σε 35.000 ξενοδοχεία.
Grab.gr
Πηγή: Διαφημίσεις Google

Also on Fandom

Random Wiki