Fandom

Science Wiki

Χίος \Αιγαίο

63.292pages on
this wiki
Add New Page
Talk1 Share

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Χίος

Chios


Maps-Sporades-East-01-goog.gif

Ανατολικές Σποράδες
Λέσβος Χίος Σάμος Ικαρία
Ψυρία Οινούσσα Δρύμισσα Κορσεία
Βόρειες Σποράδες Νότιες Σποράδες Ανατολικές Σποράδες Δυτικές Σποράδες

Maps-Ionia-04-goog.jpg

Ιωνία

- Μία νήσος του Αιγαίου Πελάγους.

Οι κάτοικοι καλούνται Χίοι (ή Χιώτες).

Η Χίος είναι η πέμπτη κατά σειρά μεγέθους νήσος της Ελλάδας και το εμβαδό της ανέρχεται σε 904 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Ετυμολογία Edit

Πρότυπο:Islands /Agaean

Η ονομασία "Χίος" σχετίζεται, ενδεχομένως, ετυμολογικά με τις λέξεις:

ΟνοματολογίαEdit

Έχει λάβει κατά καιρούς και άλλα ονόματα, όπως Πιτυούσα, Αιθαλία, Μακρίς.

Το παλαιότερο όνομα της νήσου ήταν κατά τον Όμηρο προελληνικό, Κίος ή Κέως, ονόματα παραπλήσια με το σημερινό. (Οι παλαιότεροι μύθοι αναφέρουν ότι το όνομα «Χίος» προέρχεται από τη Χιόνη που ήταν νύμφη, κόρη του πρώτου βασιλέα της Χίου, του Οινοπίωνα).

Εκτός από τη Χιόνη, την πατρότητα της Χίου διεκδικεί και άλλο μυθικό πρόσωπο ο Χίος, γιος του Ωκεανού ή του Ποσειδώνα, που ονομάστηκε έτσι επειδή κατά τη γέννησή του χιόνιζε πολύ.

Κατά τον ιστορικό-γεωγράφο Ισίδωρο οι Σύριοι αποκαλούσαν "Χίο" τη μαστίχα.

Άλλο όνομα της Χίου "Οφιούσα", το οποίο δόθηκε λόγω των πολλών φιδιών που είχε. Ο περιηγητής Dapper αναφέρει ότι Chia σημαίνει όφις στη Συριακή Γλώσσα.

Άλλο όνομα της Χίου ήταν "Πιτυούσα" μάλλον λόγω των πολλών πεύκων που υπήρχαν ιδιαίτερα στο βόρειο τμήμα της.

Άλλο όνομά της ήταν "Αριούσα" από το δέντρο «αριών», το οποίο είναι ένα είδος δρυ – πρίνου. Τα άρια (δρυς) κάλυπταν ένα μεγάλο μέρος της βορειοδυτικής Χίου.

Άλλα ονόματα ήταν "Αιθάλη" (αναφέρει ο έφορος Πλίνιος) και "Αρέθουσα", αναφέρουν ο Ιταλός Ruberto Valentino και ο Ιερώνυμος.

ΤοποθεσίαEdit

Η Χίος είναι νήσος του Ανατολικού Αιγαίου. Απέχει ελάχιστα από τις ακτές της Μικράς Ασίας. Μόλις 3,5 ναυτικά μίλια τη χωρίζουν, από το ακρωτήριο "Πούντα" ως τη χερσόνησο της Ερυθραίας, στο ύψος του Τσεσμέ.

Ανήκει στο σύμπλεγμα των νήσων που σχηματίζονται απέναντι από τα Μικρασιατικά παράλια και στο οποίο συμπεριλαμβάνονται εκτός της Χίου, η Λέσβος , η Λήμνος , η Σάμος, και η Ικαρία .

ΜορφολογίαEdit

Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη σε μέγεθος νήσος στην Ελλάδα (904 τετρ. χιλιόμετρα) με μήκος ακτών 213 χιλιόμετρα.

Το έδαφος της Χίου είναι κατά το κύριο μέρος του ορεινό, ενώ μόνο στα Νότια και Ανατολικά του νομού σχηματίζονται κάποιες πεδινές εκτάσεις. Στα βόρεια της Χίου βρίσκεται η οροσειρά Πελιναίο με ψηλότερη κορυφή τον Άγιο Ηλία (1.297 μ.). Στην Χίο δεν υπάρχουν ποτάμια ενώ το μήκος των ακτών της φτάνει τα 213 χλμ. Το νησί είναι γνωστό για το γραφικά του τοπία αλλά και για το εύκρατο μεσογειακό κλίμα με ήπιους χειμώνες και με σπάνιες βροχές το καλοκαίρι. Οι άνεμοι συνήθως πνέουν βόρειοι-βορειοδυτικοί και η θερμοκρασία κυμαίνεται στους 28-29 βαθμούς κελσίου.

ΔημογραφίαEdit

Ο πληθυσμός της διαβιοί τόσο στην πόλη και λιμάνι της Χίου όσο και στα 64 χωριά της. Επιπλέον, η Χίος έχει μεγάλη απόδημη κοινότητα σε Λονδίνο και Νέα Υόρκη.

ΟικονομίαEdit

Τα κύρια προϊόντα που εξάγει είναι η μαστίχα, το έλαιο, και το κρασί ενώ έχει διεθνή φήμη για το μέγεθος και την ποιότητα της ναυτιλίας της.

ΙστορίαEdit

Νεολιθική Εποχή Edit

Δύο κυρίως αρχαιολογικές θέσεις της Χίου, το "Άγιο Γάλα" και το "Εμποριό", μας δίνουν πληροφορίες από την Πρώιμη Νεολιθική εποχή (6.000 - 5.000 π.Χ.) για τους πρωτόγονους λαούς που είχαν εγκατασταθεί.

Ο αρχαιολογικός χώρος του Εμποριού αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα παραθαλάσσιου οικισμού, του οποίου η οικονομία βασιζόταν στην κτηνοτροφία, την αλιεία και την θήρευση.

Τα δέκα ευκρινώς διακρινόμενα στρώματα από τις ανασκαφές στον Εμποριό καλύπτουν τη χρονική περίοδο 6.000 π.Χ. έως τα τέλη της πρώιμης Χαλκοκρατίας (2.000 π.Χ.).

ΧαλκοκρατίαEdit

Η κύρια περίοδος της Χαλκοκρατίας (2.800 - 1.100 π.Χ.) έχει ως κύρια γνωρίσματά της τη χρήση των μετάλλων, την καλύτερη κατανομή εργασίας και την ίδρυση οχυρωμένων αστικών κέντρων. Στον "Εμποριό" είχε ιδρυθεί αρχικά οικισμός στο νότιο τμήμα του λιμένα, ο οποίος αργότερα επεκτείνεται και προς την κορυφή του λόφου της Ακροπόλεως και οχυρώνεται με λίθινο τείχος. Στα μέσα της γ’ χιλιετηρίδας το Εμποριό καταστράφηκε από πυρκαγιά και ξανακτίσθηκε αποτελώντας ένα αξιόλογο αστικό κέντρο.

Κατά τους πρώτους αιώνες της Μέσης Χαλκοκρατίας (Μεσοελλαδική 1900 – 1600 π.Χ.) νέο κύμα εισβολέων κατακλύζει το Αιγαίο. Μερικοί ερευνητές τους θεωρούν ως Αχαιούς και άλλοι ως Ίωνες, οι οποίοι θα εγκολπωθούν τον Μινωικό πολιτισμό και θα τον μετασχηματίσουν σε Μυκηναϊκό.

Μυκηναϊκή ΠερίοδοςEdit

Η Υστέρα Χαλκοκρατία (1600 - 1100 π.Χ.) είναι πολύ σημαντική καθώς για πρώτη φορά γίνεται αποικισμός από ελληνικά φύλα. Επειδή η μητρόπολη αυτού του πολιτισμού ήταν οι Μυκήνες, για αυτό ονομάστηκε Μυκηναϊκός πολιτισμός. Η μυκηναϊκή περίοδος χαρακτηρίζεται από την αύξηση των οικισμών και εξάπλωση του εμπορίου με τον Μυκηναϊκό κόσμο. Τα μυκηναϊκά αγγεία που βρέθηκαν στην θέση "Εμποριός" αποδεικνύουν τις άμεσες εμπορικές σχέσεις μεταξύ Χίου και Κρήτης.

Ο Μυκηναϊκός οικισμός του Εμποριού εγκαταλείφθηκε ή καταστράφηκε στις αρχές του 11ου π.Χ. αιώνα και παρέμεινε ακατοίκητος και έρημος για τρεις τουλάχιστον αιώνες. Όταν, μάλιστα, ιδρύθηκε ο νέος οικισμός, αυτός κτίσθηκε στις δυτικές πλαγιές του λόφου του Προφήτη Ηλία.

Η μυθολογική παράδοση αναφέρει δύο ηγεμόνες που πρωτο-κατοίκησαν στην νήσο, τον Οινοπίωνα και τον Μάκαρα.

Ο Οινοπίων, που ήταν ο πρώτος μυθικός βασιλέας της Χίου, ήλθε από την Κρήτη το 1500 π.Χ. στο νοτιότερο άκρο της Χίου και δίδαξε στους κατοίκους της νήσου το εμπόριο, και την ναυτιλία.

Επίσης ο Οινοπίων, ήταν αυτός που έφερε στη Χίο την καλλιέργεια της αμπέλου και την παραγωγή του καλύτερου οίνου της εποχής, του Αριούσιου Οίνου. Τα εγκώμια για αυτό τον οίνο ήταν πολλά, όπως: νέκταρ, γλυκύτατος, θεραπευτικός, αρωματικός και εύπεπτος.

Πατέρας του Οινοπίωνα ήταν ο θεός Διόνυσος και μητέρα του ήταν η Αριάδνη, κόρη του βασιλέα της Κρήτης, Μίνωα. Από τον πατέρα του κληρονόμησε την αγάπη του για τον οίνο και την μετέδωσε και στους Χίους.

Με τον Οινοπίωνα συνδέεται και ο μύθος του Ωρίωνα, του διασημότερου μυθικού ήρωα της Χίου. Ο Ωρίων ήταν γιος του θεού Ποσειδώνα και της Ευρυάλης, κόρης του Μίνωα, ήταν γίγαντας και περίφημος κυνηγός. Ο Ωρίων αγάπησε τη κόρη του Οινοπίωνα Μερόπη, την οποία ζήτησε σε γάμο από τον πατέρα της. Ο Οινοπίων του ανέθεσε σε αντιστάθμισμα να εξολοθρεύσει τα άγρια θηρία της Χίου. Ο Ωρίων επιτέλεσε τον άθλο, αλλά ο Οινοπίων αθέτησε το λόγο του. Ο Ωρίων τότε μέθυσε και απήγαγε την κόρη του Οινοπίωνα. Τότε ο Οινοπίων τον τύφλωσε και τον έδιωξε από την νήσο. Υπάρχουν όμως και άλλες εκδοχές του μύθου.

Η Χίος τιμούσε ως ήρωα τον μυθικό οικιστή και εκπολιτιστή της, Οινοπίωνα και η λατρεία του συνεχίστηκε μέχρι τα μέσα του β’ μ.Χ. αιώνα.

Οι παλαιότεροι κάτοικοι του νησιού ήταν οι Πελασγοί, οι οποίοι έφθασαν από την Θεσσαλία, οι Κάρες και οι Λέλεγες. Αργότερα εγκαταστάθηκαν οι Άβαντες και τέλος οι Ίωνες.

Για τους Πελασγούς μας πληροφορεί ο Στράβων, αναφέροντας χαρακτηριστικά : «Χίοι οικιστές εαυτών Πελασγούς γασι τους εκ της Θετταλίας». Πολλές περιοχές της νήσου φέρουν το όνομα τους.

Όμοιες πληροφορίες δίνουν και οι Ευστάθιος και Μενεκράτης ο Ελαΐτης. Όσον αφορά την προέλευση των Πελασγών και τις σχέσεις τους με άλλους λαούς έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες από αρχαίους συγγραφείς, που είναι όμως αντιφατικές. Βέβαιο, πάντως, είναι ότι οι Πελασγοί προηγήθηκαν των Ελλήνων και μάλλον ήταν Ινδοευρωπαίοι.

Για την παρουσία των Αβάντων πληροφορεί ο Ηρόδοτος ο οποίος αναφέρει ότι εκκίνησαν από την Εύβοια και μετανάστευσαν στη Χίο. Κατά τον Αριστοτέλη το όνομά τους προέρχεται από την πόλη Άβα της Φωκίδας, από την οποία Θράκες άποικοι μετοίκησαν στην Εύβοια.

Αναφορά στους Κάρες γίνεται από τον Στράβωνα ο οποίος αναφέρει ότι οι Κάρες κατείχαν την περιοχή από την Μίλητο έως την παραλία της Εφέσου.

Οι Κάρες, και αργότερα εκδιώχθηκαν από τους Ίωνες.

Επίσης αναφέρεται ότι τις νήσους Χίο και Σάμο κατοικούσαν και οι Λέλεγες, οι οποίοι εξελάθηκαν από τον βασιλέα Έκτορα.

Κατά άλλη παράδοση οι Κάρες ονομάζονταν προηγουμένως Λέλεγες και κατοικούσαν στις νήσους του Αιγαίου ως υπήκοοι του Μίνωα.

Οι πληροφορίες δυστυχώς είναι συγκεχυμένες και για αυτό δεν μπορεί να καθορισθεί η προέλευση των λαών, όπως και ο χρόνος εγκατάστασης και παραμονής τους στην νήσο.

Αρχαϊκή ΠερίοδοςEdit

Maps-Ionia-06-wik.png

Ιωνία.

Η έναρξη του ιωνικού αποικισμού συμπίπτει με την καταστροφή του μυκηναϊκού. Υποτίθεται ότι στα μέσα του 11ου π.Χ. αιώνα (1.100 - 1.000 π.Χ.) η νήσος κατακτάται από μετανάστες Ίωνες από την Βοιωτία, οπότε και η Χίος αρχίζει να διαδραματίζει σημαντικό ιστορικό ρόλο.

Οι Ίωνες διακρίθηκαν ως έμποροι και ναυτικοί, όπως επίσης αναδείχθηκαν και πρωτοπόροι στα γράμματα και τις τέχνες. Σε αυτό συνέβαλαν πολλοί παράγοντες, όπως το εύφορο έδαφος, η γεωγραφική της θέση και τα μεγάλα λιμάνια της. Και κατά την αρχαϊκή εποχή τα γεωργικά προϊόντα της Χίου, και κυρίως ο οίνος της έφθασε να πωλείται ως τα πέρατα της Μεσογείου.

Εκτός από τους Ίωνες, υπάρχουν ενδείξεις ότι και Αιολείς άποικοι εγκαταστάθηκαν στο βόρειο τμήμα της νήσου, προερχόμενοι από την Λέσβο.

Εκτός της Χίου, οι Ίωνες εποίκησαν την Σάμο και άλλες δέκα 10 πόλεις της Μικράς Ασίας, ιδρύοντας έτσι την Ιωνική Δωδεκάπολη. Σύντομα οι πόλεις αυτές διεδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του Ελληνικού πολιτισμού.

Μεταξύ άλλων περιοχών και στην Χίο πιθανόν αναπτύχθηκαν τα Ομηρικά Έπη, τα σημαντικότερα δημιουργήματα της Ελληνικής, αλλά και ευρωπαϊκής λογοτεχνίας, η Ιλιάδα και η Οδύσσεια, έργα του ποιητή Ομήρου.

Η Χίος αναπτύχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες πόλεις της Αρχαϊκής Ελλάδας, με πληθυσμό 60.000 - 80.000 κατοίκους και ταυτόχρονα σε μια μεγάλη ναυτική δύναμη. Είναι χαρακτηριστικό πως έχουν ανακαλυφθεί Χιακοί αμφορείς σε κάποια σημεία της Ρωσίας άλλα και της Βόρειας Αιγύπτου. Η Χίος εξελίχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα σημεία εξαγωγής οίνου, (τον επονομαζόμενο Αριούσιο οίνο), ο οποίος ήταν γνωστός για την εξαιρετική του ποιότητα άλλα και για το ότι ήταν ένας από ακριβότερους της Ελλάδας εκείνη την εποχή.

Το πολίτευμα της νήσου κατά την αρχαϊκή περίοδο θεωρείται η πρωιμότερη καταγεγραμμένη δημοκρατία της ιστορίας.

Η Χίος ήταν από τις πρώτες ελληνικές πόλεις που από τον 7ο αιώνα π.Χ. ανέτρεψαν την βασιλεία και δημιούργησαν ένα αναπτυγμένο πολιτικό σύστημα , όπου η εξουσία περιήλθε στους Ευπατρίδες (ανώτατη τάξη πολιτών). Αυτοί είχαν πολλά προνόμια και συγκέντρωναν όλες τις πολιτικές και θρησκευτικές αρχές της πόλης, ρυθμίζοντας όσα αφορούσαν τη θρησκεία και ερμηνεύοντας τους νόμους.

Ο βασιλέας υπήρχε ακόμη τυπικά, όμως την εξουσία την είχε κυρίως ο δήμαρχος, ο άρχων του δήμου, όπως και η βουλή την οποία αποτελούσαν 50 άνδρες από κάθε φυλή.

Ο δήμαρχος και η βουλή συνεδρίαζαν συνήθως μια φορά το μήνα και η εξουσία τους ήταν διοικητική και δικαστική. Οι διατάξεις αυτές εμφανίζονται δημοκρατικότερες ακόμη και από τη βουλή των τετρακοσίων του Σόλωνα, στην Αθήνα.

Η περίοδος αυτή έφθασε στο τέλος της όταν η Χίος κατακτήθηκε από τους Πέρσες το 493 π.Χ., μετά από την αποτυχημένη αντίσταση κατά την Ιωνική Επανάσταση. Οι Πέρσες κατέστρεψαν τους αμπελώνες του νησιού ενώ συνέλαβαν και πολλούς αιχμαλώτους.

Το 479 π.Χ. οι Χίοι επαναστάτησαν και μετά την μάχη της Μυκάλης ανέκτησαν την ανεξαρτησία τους, ενώ συμμετείχαν και στην Αθηναϊκή Συμμαχία.

Οι Χίοι επανέκτισαν την πόλη και εμφάνισαν πρόοδο στην ναυτιλία, το εμπόριο, την βιομηχανία και την οινοπαραγωγή. Η νήσος απέκτησε πλούτο ο οποίος απέδωσε τους κατοίκους ευημερία. Η περίοδος αυτή κράτησε για ήμισυ αιώνα, μέχρι την έναρξή δηλαδή του Πελοποννησιακού Πολέμου.

Ο πληθυσμός της Χίου αυξήθηκε πάνω από τους 120.000 κατοίκους κατά τον 5ο με 4ο αιώνα π.Χ. ενώ οι πλειοψηφία αυτών έμενε μάλλον στην ομώνυμη πόλη της νήσου.

Κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο, οι Χίοι πολέμησαν στο πλευρό των Αθηναίων, έως και την καταστροφική ήττα τους στη Σικελία, οπότε συμμάχησαν με τους Σπαρτιάτες.

Μετά την υπογραφή της Ανταλκιδείου Ειρήνης όμως, η Χίος επιστρέφει στο πλευρό των Αθηναίων.

Μακεδονική ΕποχήEdit

Μετά την επικράτηση του Φιλίππου στην Μέση Ελλάδα, αναπτύχθηκε και στην Χίο ισχυρό φιλομακεδονικό κόμμα, του οποίου φορείς ήταν οι δημοκρατικοί, ενώ η ολιγαρχία ευνοούσε την Περσική Αυτοκρατορία.

Την άνοιξη του 334 π.Χ. που εκκινούσε ο Μέγας Αλέξανδρος από την Πέλλα με σκοπό την κατάκτηση της Περσικής αυτοκρατορίας, στη Χίο την εξουσία κατείχε ολιγαρχία που είχε επιβάλει η Περσία. Για αυτό, μετά τη νίκη των Μακεδόνων στο Γρανικό, ο Αλέξανδρος έστειλε τον στρατηγό Αλκίμαχο για να εκδιώξει τις φιλοπερσικές ολιγαρχίες από τις νήσους και να τις αντικαταστήσει με δημοκρατικά πολιτεύματα.

Ο Αλέξανδρος, μετά την εκδίωξη των Περσών από τη νήσο, έστειλε στους Χίους δύο επιστολές (332 π.Χ.).

Η πρώτη επιστολή αναφέρει:

  • 1) Να δεχθούν όλους τους εξόριστους, να καθιερώσουν δημοκρατικό πολίτευμα, να εκλέξουν νομογράφους, να διορθώσουν τους νόμους τους
  • 2) Να προσφέρουν στην Μακεδονία 20 τριήρεις και να τις συντηρούν με δικά τους έξοδα,
  • 3) Να μη γίνονται δεκτοί στις πόλεις της συμμαχίας όσοι προδότες εγκαταλείψουν τη Χίο,
  • 4) Αν προκύψουν διαφωνίες με τους εξόριστους να επιλύονται από τον Αλέξανδρο και
  • 5) Να παραμείνει Μακεδονική φρουρά στην νήσο και να συντηρείται με Χιακά έξοδα.

Η δεύτερη επιστολή αναφέρει ότι, όσοι προδότες δεν καταβάλουν το πρόστιμο που όρισε ο δήμος, θα πρέπει να τεθούν υπό εγγύηση και να αλυσσοδεθούν. Ακόμη, αν κάποιος αποδράσει, το προβλεπόμενο πρόστιμο να δίνεται από τους εγγυητές του.

Επίσης κανένας Χίος να μην προσαχθεί σε δίκη με την κατηγορία του ‘Βαρβαρισμού’. Η επιστολή καταλήγει ότι, αν οι Χίοι συμμορφωθούν στις υποδείξεις του Αλέξανδρου, θα έχουν την εύνοιά του.

Ο Αλέξανδρος έδειξε ενδιαφέρον για τη Χίο και δημιούργησε προσωπικές φιλίες με επιφανείς Χίους πολίτες (όπως τον Θεόπομπο).

Όταν απέθανε ο Αλέξανδρος, η νήσος γνώρισε περίοδο παρακμής και τελικά πέρασε στα χέρια των Ρωμαίων.

Ρωμαϊκή ΕποχήEdit

Οι Χίοι συμμάχησαν με τους Ρωμαίους και αρχικά απολάμβαναν κάποια προνόμια. Οι Ρωμαίοι αφαίρεσαν πολλά έργα τέχνης από την νήσο, ενώ επακολούθησαν και καταστρεπτικοί σεισμοί.

Μεσαιωνική ΕποχήEdit

Μετά την πτώση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και την εξάπλωση του Χριστιανισμού, η Χίος ήταν για πολλούς αιώνες υπό την διακυβέρνηση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, εκτός από κάποιες σύντομες χρονικές περιόδους που λεηλατήθηκε από τους Σαρακηνούς. Όταν η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ανέκτησε τον έλεγχο της Χίου, αναγνώρισε την σημαντική στρατηγική θέση του νησιού. Έτσι, ξεκίνησε η οχύρωση της τον 11ο αιώνα και η κατασκευή του Κάστρου της Χίου. Το 1042, ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Μονομάχος ξεκίνησε το κτίσιμο της Νέας Μονής στο σημείο που είχε βρεθεί η εικόνα της Παρθένου.

Μετά από μια σειρά επιδρομών, όπως αυτή των Βενετών, η Χίος καταλαμβάνεται από τους Γενουάτες το 1346, οι οποίοι ήταν μια ανερχόμενη δύναμη. Για δύο ολόκληρους αιώνες η Χίος γνωρίζει οικονομική άναθηση. Οι Γενουάτες οργάνωσαν το εμπόριο μαστίχας και έφεραν στη Χίο τη καλλιέργεια εσπεριδοειδών, και κατάφεραν να απωθήσουν τους Τούρκους μέχρι το 1566, οπότε αυτοί επέτυχαν να κατακτήσουν την νήσο.

Νεότερη ΕποχήEdit

Κατά την Οθωμανική κατοχή, οι Χίοι αποκτούν προνόμια χάρη στη παραγωγή μαστίχας.

Σύγχρονη ΕποχήEdit

Η συμετοχή στην Ελληνική Επανάσταση οδηγεί στην σφαγή των Χίων (1822), η οποία έχει απεικονιστεί σε πίνακα του ζωγράφου Ευγένιου Ντελακρουά.

Ο τουρκικός στόλος δήωσε την νήσο επί 15 ημέρες, προσπαθώντας να παραδειγματίσει τους υπόλοιπους Έλληνες. Στην ιστορία έχει μείνει η καταστροφή της τουρκικής ναυαρχίδας από τον Κανάρη. Οι Χίοι που επέζησαν της καταστραφής επανίδρυσαν τις εστίες τους από 1832.

Τελικά η Χίος ελευθερώθηκε το 1912 και έγινε τμήμα της ανεξάρτητης Ελλάδας. Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο οι Χίοι πολέμησαν κατά των Γερμανών και τελικά η νήσος απελευθερώθηκε μαζί με την υπόλοιπη Ελλάδα το 1944.

Νομός ΧίουEdit

Πρωτεύουσα είναι η πόλη της Χίου, γνωστή και ως "χώρα". Εκεί βρίσκεται και το κύριο λιμάνι του νησιού. Διοικητικά μαζί με τα νησιά Οινούσσες και Ψαρά αποτελεί τον νομό Χίου, με πληθυσμό που φθάνει τους 53.817 κατοίκους (απογραφή 2005). Πρωτεύουσα του νομού είναι η πόλη της Χίου, που λέγεται και "Χώρα".

Ο νομός Χίου αποτελείται από τα νησιά Ψαρά, Αντίψαρα και Οινούσσες. Διαιρείται διοικητικά σε δέκα δήμους, αυτούς του Αγίου Μηνά, Αμανής, Ιωνίας, Καμποχώρων, Καρδαμύλων, Μαστιχοχωρίων, Οιννουσσών, Ομηρούπολης, Χίου και Ψαρών. Ο μεγαλύτερος από αυτούς είναι ο δήμος Μαστιχοχωρίων ο οποίος καταλαμβάνει σχεδόν όλο το νότιο τμήμα του νησιού και αποτελείται από τα χωριά Mεστά, Oλύμποι, Πυργί, Eλάτα, Λιθί, Bέσσα, Αρμόλια, Kαλαμωτή και Πατρικά. Έδρα του είναι το Πυργί. Η Χίος έχει συνολικά 52 χωριά.

ΠολιτισμόςEdit

  • Η Νέα Μονή είναι ένα τοιχογραφημένο μοναστήριο το οποίο χρονολογείται απο την εποχή του Κωνσταντίνου Θ', ενώ έχει χαρακτηριστεί και ως μνημείο εθνικής κληρονομιάς.
  • Σύμφωνα με μια εκδοχή, η Χίος είναι η γενέτειρα του Όμηρου καθώς και των μαθηματικών Ιπποκράτη και Οινοπίδη.
  • Η Χίος είναι η πατρίδα των μεγαλύτερων εφοπλιστικών οικογενειών, όπως αυτές των Λιβανού, Χανδρή, Λό, Λεμού, Πατσού, Πατέρα, Φαφαλιού, Τσάκου, Φράγκου και Ξυλά.
  • Η Χίος περιστοιχίζεται από τα αδελφά νησιά Οινούσσες και Ψαρά, από όπου και κατάγονταν ο Κανάρης, γνωστός από την επανάσταση για την ανεξαρτησία.
  • Πολλοί υποστηρίζουν πως η Χίος είναι η γενέτειρα του Χριστόφορου Κολόμβου. Ο Κολόμβος φαίνεται να ήξερε πολλά για το νησί, καθώς πολύ συχνά έγραφε για αυτό στα ημερολόγια του. Στο χωριό Πυργί, υπάρχει το σπίτι του Κολόμβου, απο οπου συγκέντρωσε και Χιώτες ναυτικούς, προκειμένου να ξεκινήσει το ταξίδι του προς τις "Ινδίες". Επιπρόσθετα, το "Κολόμβος" είναι ένα ιδιαίτερα συνηθισμένο επώνυμο στη Χίο.
  • Η Χίος είναι και η γενέτειρα σημαντικών ποιητών της σύγχρονης εποχής, όπως οι Δημήτρης Βάρος, Φώτης Αγγουλές, Γιώργος Διλβόης, Νίκος Γιαλλούρης και Ματθαίος Μουντές.
  • Η βιβλιοθήκη του Κοραή στο νησί της Χίου είναι μια από τις πιο σημαντικές στην Ελλάδα. Στην συλλογή της υπάρχουν 95.000 τόμοι.
  • Η πόλη του Βροντάδου (Ομηρούπολη) είναι το σημείο στο οποίο λαμβάνει χώρα μια μοναδική εορτή κατά την Ανάσταση του Θεανθρώπου το Πάσχα, ο ρουκετοπόλεμος, κατά τον οποίο οι κάτοικοι μαζεύονται στις εκκλησίες των δύο ενοριών,της Παναγίας Ερυθιανής και του Αγίου Μάρκου, από τις οποίες εκτοξεύουν χιλιάδες χειροποίητα βεγγαλικά προς την αυλή της αντίπαλης εκκλησίας την στιγμή της Αναστάσεως.
  • Η Χίος είναι ο τόπος γέννησης του İbrahim Ethem Pasha ο οποίος είχε πολλούς απογόνους, ένας από τους οποίους είναι ο ζωγράφος Osman Hamdi Bey.

ΥποσημειώσειςEdit

Εσωτερική ΑρθρογραφίαEdit

ΒιβλιογραφίαEdit

  • Εγκυκλοπαίδεια "Ο σύμβουλος των νέων" - σελ.3220

ΙστογραφίαEdit


Ikl.jpg Κίνδυνοι ΧρήσηςIkl.jpg

Αν και θα βρείτε εξακριβωμένες πληροφορίες
σε αυτήν την εγκυκλοπαίδεια
ωστόσο, παρακαλούμε να λάβετε σοβαρά υπ' όψη ότι
η "Sciencepedia" δεν μπορεί να εγγυηθεί, από καμιά άποψη,
την εγκυρότητα των πληροφοριών που περιλαμβάνει.

"Οι πληροφορίες αυτές μπορεί πρόσφατα
να έχουν αλλοιωθεί, βανδαλισθεί ή μεταβληθεί από κάποιο άτομο,
η άποψη του οποίου δεν συνάδει με το "επίπεδο γνώσης"
του ιδιαίτερου γνωστικού τομέα που σας ενδιαφέρει."

Πρέπει να λάβετε υπ' όψη ότι
όλα τα άρθρα μπορεί να είναι ακριβή, γενικώς,
και για μακρά χρονική περίοδο,
αλλά να υποστούν κάποιο βανδαλισμό ή ακατάλληλη επεξεργασία,
ελάχιστο χρονικό διάστημα, πριν τα δείτε.



Επίσης,
Οι διάφοροι "Εξωτερικοί Σύνδεσμοι (Links)"
(όχι μόνον, της Sciencepedia
αλλά και κάθε διαδικτυακού ιστότοπου (ή αλλιώς site)),
αν και άκρως απαραίτητοι,
είναι αδύνατον να ελεγχθούν
(λόγω της ρευστής φύσης του Web),
και επομένως είναι ενδεχόμενο να οδηγήσουν
σε παραπλανητικό, κακόβουλο ή άσεμνο περιεχόμενο.
Ο αναγνώστης πρέπει να είναι
εξαιρετικά προσεκτικός όταν τους χρησιμοποιεί.

- Μην κάνετε χρήση του περιεχομένου της παρούσας εγκυκλοπαίδειας
αν διαφωνείτε με όσα αναγράφονται σε αυτήν

IonnKorr-System-00-goog.png



>>Διαμαρτυρία προς την wikia<<

- Όχι, στις διαφημίσεις που περιέχουν απαράδεκτο περιεχόμενο (άσεμνες εικόνες, ροζ αγγελίες κλπ.)


Also on Fandom

Random Wiki